24 Hour Race

Mooie verhalen mannen! 'Ons' verhaal van het wachten op CP Den Bosch is wat minder spectaculair, maar ben blij dat velen van jullie onze warme kelder vol eten en drinken op prijs stelden. Volgend jaar misschien toch zelf eens op 't fietske kruipen!

Fijn dat jullie je ervaringen delen! Misschien wil je dat wel doen op de pagina waar alle foto's staan die je van jezelf hebt gemaakt tijdens de race. Dan hebben we alles bij elkaar. Hiervoor ga je naar 'reports' in de navigatie, en zoek je die van jou op. Klik op 'bewerk de pagina' of 'edit this page' in de roze balk en schrijf hoe de race voor jou was. Je kunt zelfs de bijschriften van de foto's aanpassen!

Tot het gaatje gaan heeft bij mij weer een andere dimensie gekregen. Diep respect voor alle deelnemers die elk jaar zonder twijfel steeds weer meedoen. Als rookie zonder fietskoerierervaring heb ik geen referentie met de voorgaande zes edities maar een hel was het voor mij, dat staat vast! En dan hoor je dat Andy en Karin het checkpoint in Utrecht nog hebben aangedaan. Helden, dat is toch afzien in optima forma! Maar dit is het naast alle deelnemers ook geweest voor alle vrijwilligers! Man, man, waar halen die de energie vandaan om midden in de nacht uren te wachten op verdwaalde renners, hun vol te proppen met voedsel, hun moraal weer wat op te krikken en weer uit te wuiven naar het volgende checkpoint.

Na de verhalen van Bram en Kees al vaak gehoord te hebben moest ik er dit jaar geheel vrijwillig aan geloven. Met Bram de afgelopen maand een paar stukken van het traject in fases verkend zodat we de route van Middelburg tot Amsterdam aardig op het netvlies hadden staan. Er minstens bijblijven tot aan Middelburg was dan ook het devies en mijn doelstelling:….uitrijden!

Op de dag van de waarheid begon ik toch lichtelijk nerveus te worden. Is er eten geregeld op de checkpoints, zijn de buitenbandjes nog goed, remblokjes toch maar even vervangen,… en wat wordt het weer. Toch niet de voorspelde (draaiende) tegenwind en flinke hoosbuien! Rugzakje meenemen of de zakjes mijn shirt vol proppen?.....En intussen veel spijt van het doorzakken tijdens koninginnenach....En hoe voel ik me na 300 km? De langste tocht die voorheen gemaakt had. Kan ik de concentratie wel volhouden…val ik uit verveling niet in slaap?....Erg rustig was ik niet voor de start.

Maar ja, de koers. Met lekker weer vertokken we naar de Nes a/d Amstel al waar na een plaspauze we dus van start mochten gaan. Bram en ik waren even lekker aan het keuvelen totdat we in verte al een groep van ca 10 man zagen rijden…...Erg hard werd er gelukkig nog niet gereden door de kopgroep zodat we vlot konden aansluiten. Met Gijs als navigator en Paul en Cycloners aan het kanon reden we vlotjes richting Rotterdam. Bij de Rotte ging het dan toch even mis. Bij een vernauwing kwam een auto ons tegemoet en kwam ik met mijn voorwiel licht in aanraking met het achterwiel van Ruben…..en bats….daar lag ik dan op het asfalt met een brandende bil. Na de tattooshop en de volkstuinen via de Maastunnel op weg naar Stellendam.....Bram, Ruben, Nick en Eddy rouleerder er flink op los en het tempo werd even flink opgevoerd. Snelheden waarbij ik het wel laat om over te nemen zo vroeg in de tocht. Voor mij bleef het beperkt tot volgen, reageren en overleven. Na de reeds genoemde crash van Bram en Nick werd er vlak voor Stellendam weer flink op het gaspedaal gedrukt. De Cycloners vonden het groepje blijkbaar nog te groot zodat er nog een paar af wapperden. Ik voelde mij intussen steeds warmer worden. Had ik teveel aan, werd de motor oververhit of waren dit beginnende ziekteverschijnselen…in Middelburg maar een Ibuprofen naar binnen werken.

Met name Nick kende de omgeving goed en had er hier flink zin in. Mijn vermoeden kwam uit dat op de keringen nog wel wat geprobeerd werd maar gelukkig was ik hier sterk genoeg om mijn plekje te verdedigen in de kopgroep. Het was donker en heb de snelheden niet kunnen zien maar hard ging het zeker toen we bij Neeltje Jans omhoog gingen….

En net voor middernacht arriveerden we in Middelburg waarna we na een twitpic ons lekker mochten opwarmen in een gezellige garage met broodjes zalm, quiche, hartige taart, soep, pastasalade…….geweldig!

Vlak voordat we weg gingen kwamen Frans, Paul, Gijs, Bart en Michael ook weer aanwaaien. Frans besloot na wat naar binnen gewerkt te hebben direct met ons mee te gaan zodat we met z’n tienen richting Breda zouden vertrekken. Wat een eind in het donker…..Bram en Ruben die een vast stevig tempo hadden en kilometers achterelkaar op kop hard doorhaalden….de pilletjes deden wel langzaam hun werk en begon mij wat beter te voelen en meer praatjes te krijgen. In de omgeving van ‘geen idee’ werden nog even aangehouden door de politie die ons wees op een waardeloos fietspaadje terwijl we het zo naar ons zin hadden op het lekkere asfalt…..Frans stond al een paar keer op breken maar kon bij een kruising steeds weer aansluiten, In Breda stondpasta stond al lekker een tijdje te pruttelen op een vuurtje toen we daar aankwamen en een zieke Andries moesten achterlaten. Bij de stop ontdekte dat ik bij de valpartij toch een slag in mijn voorwiel had opgelopen en een remblokje heel licht aanliep.

Na Breda ging ik mij zelf afvragen wat voor klassering er voor mij in het verschiet zou liggen. Bram en Ruben waren gewoonweg veel te sterk en als ik al tot Amsterdam bij hun in het wiel zou blijven plakken, zou ik niet eens willen strijden voor de overwinning. Na Waspik maakte Mathijs ook een steeds sterkere indruk en ach, mijn doel, het uitrijden van de tocht was toch mijn primaire doel. Voorzichtig durfde ik dan ook de eerste stukjes kopwerk te verrichten.

Aangekomen in de kelder van Den Bosch heb ik wat pannenkoeken eigenhandig gevuld met kitkat en twixjes (als je honger hebt werk je alles naar binnen). . bleek ik mij wat teveel volgepropt te hebben…..Maar ja, nog maar 110 km….met tegenwind en de eerste regenbuien op komst hadden we toch moeite om de warme kelder te verlaten. De pauzes werden bij elk checkpoint ook steeds langer en Nick gaf er dan ook de brui aan. Direct bij het verlaten van Den Bosch was er bij Eddy en Frans er ook het beste vanaf en gingen we met z’n zessen door naar de Oudwijkerdwarsstraat in Utrecht. En steeds vroeg ik mij af wanneer er weer een aanval zou komen. Bij het verlaten van Utrecht kwam het er (eindelijk) van. Ik zat bij Ruben in het wiel en voorin voerde Bram de Vos het tempo op en op dat moment kreeg Bram pech. Ik twijfelde even vroeg aan Bram wat er was en er lag direct een gat van 50 meter. Eventjes probeerde ik nog op te schakelen en te gaan staan om met een laatste wanhooppoging het ontstane gat te dichten maar mijn hele lichaam sputterde tegen. Na 410 km nog snelheden halen van ver boven de 40 per uur was voor mij niet weggelegd. Des te knapper vond ik de actie van Bram H dat hij nog wel aan kon pikken. Dus Ruben, we zijn echt op waarde geklopt! Bram riep nog tegen me dat ik voor mijn eigen kansen moest rijden en trotseerde ik in mijn eentje de wind en regen langs het kanaal..Halverwege haalde ik nog een fietsrecreant in tijdens zijn wekelijkse zondagochtend ritje en die bleef tot Abcoude in mijn wiel hangen. Heb ik toch nog wat ‘echt’ kopwerk gedaan ;)

Bij aankomst bij Mediamatic zitten Martijn (5 pakjes sigaretten volgens Gijs de R) en Thomas nog steeds achter hun schermpjes. Bergen couscous op tafel en euforie bij de rechte winnaar Ruben.…..Verdiend! En Kees en alle vrijwilligers, bedankt voor de organisatie!

Wat een belevenis en nu roep ik al: Volgend jaar ben ik weer van de partij!

ten eerste thanks aan kees en de rest v/d organisatie, en alle checkpoints. middelburg erg nice en cozy, den bosch iets te goed; een warm hol, met pasta/nasi/bami/pannenkoeken, terwijl het buiten was gaan regenen. snap wel dat nick daar bleef hangen.
een mediashow maken rondom de 24uurs bleek lastig, idee is wel leuk (vooral voor de volgers). maar bijv. bellen met iemand in de kopgroep terwijl het toch altijd wel richting de 30 in het uur gaat lijkt mij vrijwel onmogelijk?
volgende keer mss gewoon op checkpoints zoiets doen? en 2 checkpoints per stad was niet echt nodig imo.. en de bus in koud breda was beetje bleh.
de 24uurs was denk ik vrij zwaar door de late starttijd + vroege moment in het jaar, het was wel erg lang donker (mss is zeeland heel mooi, maar who knows).
in de kopgroep van kou+regen weinig last gehad, we zaten er net voor, maar iedereen achterop zaten er duidelijk uren in, dat is jammer.

de race: ik zat bij de neutralisatie voorin om meteen mee te springen, hoorde van achteruit dat iemand gevallen was, hield dus maar ff de benen stil, 8 man gingen toch door.. toen ze een gaatje van 100 meter hadden en duidelijk niet gingen wachten besloot ik er maar naar toe te rijden.. m'n collega (bart) ging gelukkig in mijn wiel mee op zijn single, dat was blijkbaar al de shifting van wie het ging uitrijden en wie niet, ongelofelijk eigenlijk.

paar valpartijtjes/lekkenbanden in de kopgroep, en er werd paar keer iets harder gereden (viaductjes/bruggetjes, en mathijs hield van klinkers). er gebeurde niet veel eigenlijk. de nacht was te lang, ik was blij dat ik weinig last had van mijn verkoudheid (opgelopen op m'n rustdag, moet ik ook nie nemen he) maar kon rond een uur of 10 al gaan slapen, concentreren was vooral zwaar, benen gelukkig goed.

utrecht uit met 6 man. toen pas veel regen + wind, mentaal erg moe, dus ik ging nog vierkanter door elke bocht dan ik normaal al doe, met de regen erbij dus steeds paar meter goed fietsen.. bram de vos ging al gelijk hard utrecht uit, amsterdamseweg ging cycloon denk ik de 40 weer in? bram de vlieger toen net lek, eltjo besloot te wachten op zijn maat/of kon niet mee.. ik schreeuwde dat ik er langs wou en kreeg nog net gaatje van 100 meter dicht, moest daarvoor wel de 50 in, dus daarna was het bij mij op.
stuk naar breukelen/abcoude probeerden ze mij er nog paar keer af te rijden steeds als ik weer debiel door een bocht was gegaan.. maar kreeg het steeds wel dicht. heel voorzichtig langs het kanaal nog wel een beetje meegedraaid zonder energie te verspillen, maar waarom zou ik ook als elke keer als ik een metertje liet vallen ze me eraf probeerden te rijden (ja lieverdjes zijn het hoor bij cycloon. ;)).
gelukkig had mathijs het er zwaarder mee dan ik, weespelzijde op nam ik rontonde rechts ipv kort links zoals de vos+ruben. dus die reden gelijk hard weg.
geen problemen mee, die twee ging ik toch niet kloppen.. zette zelf nog 1x flink aan en pakte 100 meter op mathijs. op de amstel sloeg ineens een toerist op huurfiets blind af, ik moest in de remmen. benen zuur, kreeg het tempo er niet meer in. en mathijs op kerkstraat plots weer in mijn wiel en poef over mij heen in een sprint die geen sprint mocht heten..

tsjah zonder Bep mss derde kunnen/moeten worden.. maar 3/4 is allebei beetje meh, geen moment de vos/ruben kunnen kloppen, van enkel als laatste in de finale kunnen blijven aanklampen word ik niet echt blij.. (al zou ik wel moeten zijn natuurlijk.)

achja, ik blijf gewoon lekker werken+trainen, benen worden vast nog wel wat sneller! zal wss niet ala ruben met twee vingers in de neus 40 per uur kunnen brommeren, maar ach.
zal volgend jaar vooral proberen weer wat meer collega's overhalen om mee te doen, de 1x dat je mee doet is toch de mooiste, en ik vind dat iedereen het op zijn minst eens moet proberen! iig mooi om bart in euforische staat te zien finishen.

Wel gefinished maar wat mij betreft was het een van de minst leuke edities.......waar was iedereen na de neutralisatie. Michael opende het strijdcircus en iedereen was een beetje Lauw Lauw aan het keuvelen eten of wat dan ook aan het doen. In eerdere edities probeerde iedereen zo lang mogelijk aan te klampen, groepen werden dan vanzelf gevormd. Nu voelde het als wegglippen in de duisternis. Reden we 38 na de neutralisatie? Nou zeker niet harder...Andere jaren reden we over de 50 om weg te komen. En inderdaad moesten Bram en Mathijs effe aan de bak om terug te komen. Gewoonweg om dat lauwe gasten direct gaten lieten vallen. Ben t met Ruben eens kom alstublieft naar de start van de 24 uurs met het idee om hem uit te rijden en wees niet bang voor die 400 km. Je moet elkaar door die nacht heen trekken. Nieuw kameraadschap en doorzettingsvermogen. Elkaar effe uit de wind houden, effe grappen effe dollen. Gang erin houden, niet vastroesten op checkpoints. Andy jongen wat is er gebeurd? je bent niet gefinished........Om voor mijn beurt te spreken. Komt vast door lauwe shizzle in je groep. Andere jaren waren er waarschijnlijk meer doorpakkers bij nu moest je het teveel alleen opknappen? Ondanks al deze negativiteit van mijn kant effe donders positief afsluiten. Kees, Martijn, Thomas ..cp s Grieperige Andries, steeds harder klappende Mathijs,Diaree Nick , Brommers RUBEN en Bram. Lachende Eltjo en de rest van de kopgroep. thanx dat ik de zevende editie heb kunnen uitrijden. Jullie zijn mijn helden van deze Editie. Volgend jaar meer stoere mannen aan de start? Natuurlijk gewoon KENG

Verhaal van de winnaar! Eindelijk, na 5 keer eens als eerste het laatste checkpoint bereikt! Ik weet het antwoord op de vraag in het onderwerp niet zo heel goed meer, maar ik ga pogen een levendig verhaal te doen van wat mij betreft na "De hel van Westmaas", waarin ik 5e werd, de zwaarste 24uurs!

Starten om 17.00 uur gaf mij al van tevoren het vermoeden dat dit weleens een heftige race zou kunnen worden. Die gedachte werd tenietgedaan door het ingewikkelde ("ik wil niet denken maar fietsen") maar erg leuke ik-systeem van mediamatic, de vrolijke spanning en het onverwacht geweldige weer!

De eerste kilometers vanuit Amsterdam waren relaxed, lekker warm en nog geneutraliseerd. Lekker peddelen dus, zoals fietsen hoort te zijn voor iedereen die het gewoon alleen maar leuk vindt... Maar dat soort mensen rijden de 24uurs niet uit, dus ik en met mij nog een aantal gestoorde doortrappers vinden fietsen niet alleen leuk, maar zijn ook compleet krankzinnig! En wij vinden fietsen helemaal niet leuk... niet meer... ;)

Na de neutralisatie wilde ik even kijken hoe het gesteld was met de benen van de mindere goden en was het echt niet mijn bedoeling om met 38 km/u de eerste schifting te maken. Met Eddy en een paar anderen reden we dus wat harder door en hadden we een kopgroep. Een mooie groep met routekennis, goede moed en naar later bleek ook een groep die de beslissende schifting had overleefd. Want buiten deze groep finishte er niemand.

Ik ga me deze 24uurs herinneren om een aantal dingen: Ik ben nog nooit zo dicht bij opgeven geweest, de nacht was ongelooflijk zwaar, de schifting werd heel vroeg gemaakt, het was geweldig omdat het helemaal niet leuk maar wel erg veel lachen was (dank voor Eltjo) en twee valpartijen ontsierden de wedstrijd. Net voor of was het al na Rotterdam moesten we een keer flink in de ankers en lag Eltjo op zijn kant op het asfalt. Mijn achterwiel en -derailleur iets gehavend maar zonder problemen weer verder. En vlak voor CP Stellendam een serieuze valpartij. Ik reed op kop en zag nog net op tijd een aantal kroegtijgers op weg naar hun wekelijkse pils. Kon er net omheen sturen maar Bram en Nick reden in hun poging om te ontwijken tegen elkaar op... Beide helden licht geblesseerd (hoewel Bram eerst ook behoorlijk veel sterren, waar het toen de tijd nog niet voor was, zag) en Nick zijn fiets gehavend. Naar even te hebben gestaan doorgereden en vlak voor het CP Stellendam de eerste schifting waar de nummer 9, 10 en 11 in de uitslag er af moesten. Hul$de voor de eerste SingleSpeeder, Paul en Gijs!

Door met een groep van 10 met soms belachelijke snelheden naar Middelburg. In dat stuk veel kopwerk van mij en Bram de Vos en ook van Nick V. en Eddy te R. Kon de snelheden op mijn teller niet meer zien in het donker, maar de ketting naar behoorlijk ver naar rechts... De Cancellara'tjes kwamen daar nog redelijk goed uit de beentjes.

En wat een geweldig CP in Middelburg. Hulde voor de mensen, en de quiche, en de soep, en het witbrood met zalm... ik ga er zo weer heen! Kortom het was moeilijk daar weg te komen. Eenmaal weer op de fiets werd al snel duidelijk dat het vervolg erg zwaar werd. Naar eerst verkeerd te zijn gereden, liggende paaltjes te hebben ontweken en aan een botsing met een zwartgeklede, donkerbehaarde zwarte hondenbezitster ontkomen te zijn reed Bram de Vlieger lek. Hoewel een welkome onderbreking (zoals bijna elk moment dat je even niet op je zadel de pedalen rond hoeft te trappen een zegen is) duurde de martelgang richting Breda nog langer. Eerst doel: Bergen op Zoom. Nog 40 km. Uur fietsen (gevoel). Nog 32 km. WTF. Enfin, na een paar kopbeurten met gemiddeld 36 kwamen we aan in koud Breda. Sorry voor de mensen daar en ook buiten hun schuld om, maar Breda... Daar wil ik nooit meer heen met deze herinnering in mijn hoofd. Snel door naar 's Hogentbscorh (lang woord, slaap in de ogen). Kan me niet aan de indruk onttrekken dat we daar een paar kilometers extra hebben gepakt. Jammer dat FC Den Bosch niet in het stadion van RKC Waalwijk speelt. Scheelt toch al gauw 15 km met diverse billenmartelende klinkerstroken... Mathijs van de Linde voelde zich er wel op thuis. Rij een 24uurs op klinker en kasseien en VDL wint met uren voorsprong!

Goed, DB dus. Prima CP. Lekker warm. Goed eten. Fijne mensen. Nick V. gaf er de brui aan. Helemaal af na de val en verleid door de warmte. Ik ook bijna door al voornoemde dingen. Toch maar door in de kou van buiten. Veel gegeten en een gelletje erin kon het wel weer. Een tandje minder en rond de 29 km gereden. Het pondje naar Utrecht en doolhof Houten door. In Utrecht aangekomen met Bram, Bram, Bram, Mathijs, Eltjo en ikzelf. Frans en Eddy deden wat rustiger aan richting Utrecht. Op de pond gingen ze nog mee maar op het CP Utrecht kwamen ze aan toen wij weer wilden gaan.

Zoals Bram de Vos al zei: Een gelletje erin (neem er geen van Maxim met aardbeiensmaak... bluggh) en de benen voelden weer wat beter na een prima CP waar (ex-)messengers erin slaagden ons weer moed in te spreken. Dames die me zeggen dat we er nog fris oud zien, Almar die ons wil laten schrikken met een grap over... wegwerkzaamheden of weersomstandigheden oid. Ik neem 'm al lang niet meer serieus, haha! Met frisse tegenzin via de Amsterdamsestraatweg richting Amsterdam: De Finish! De spieren in de benen van Bram de Vos zwelden aan en duizelingwekkende snelheden voor deze fase van de race werden bereikt. Met een flinke inspanning kroop ik langs Bram de Vlieger om bij Mathijs en Bram aan te sluiten. Ik dacht dat we onze niet-Cyclonende metgezellen hadden geklopt op waarde. Maar het was door materiaalpech, zuur maar helaas voor Eltjo en Bram. Bram Haegens aka 'Het Laatste Wiel' kon op ongelooflijke wijze weer aansluiten.

Langs het kanaal op weg naar Amsterdam begon ik de overwinning te ruiken. HLW zat er nog wel goed bij, maar met deze bijnaam zou ik sowieso eerder over de finisch gaan dan hem. Bij Mathijs was het beste er wel af. Ik wist dat Bram na of met mij het beste was, maar ook zijn gezicht en pedaaltred lieten blijken dat het beste eraf was. Ik kon drie tactieken toepassen: 1. Ze alle drie eraf rijden met het risico mezelf kapot te rijden zodat iemand anders nog van zijn onvermoede krachten gebruik kon maken om de winst te pakken. 2. In Amsterdam met handigheid en risico de winst pakken, nog vóór de Vijzelstraat waar een sprint rond het middaguur niet aan te raden is. 3. Mijn krachten sparen en in Amsterdam proberen een gat te slaan zonder inachtneming van de verkeersregels. De keuze viel op optie 3. Ik kwam alleen met Bram de Vos voorop. Vorig jaar was ik aan het eind de sterkste en had hij ondanks een mindere dag en een Bram de Vos-onwaardig laag aantal kilometers op kop toch de winst gepakt. Vandaar mijn voorstel om de winst vooraf aan mij te beloven zodat we weer quite stonden en er geen halsbrekende toeren nodig zouden zijn in Amsterdam-centrum. Zonder dit was het nog ongewis geweest of ik wel had gewonnen, maar ik ben erg blij met de winst en heb het zeker verdiend. Volgens mij was ik dit jaar weer de sterkste (na 2007 en 2009). Nu had ik eindelijk ook de terreinkennis en de handigheid om wél te winnen!

Na 5 keer de 24uurs, 5 keer top 10, 3 keer podium, meeste kopwerk in drie edities en 1 keer winst komt volgend jaar een nieuwe uitdaging! Solo? Meeste demarrages? Eerste Fixed? Eerste Bullit, Cargotrike of eenwieler? Who knows? Voor nu ga ik hiervan genieten en kijken op de klok moet ik ook weer naar bed... Morgen een hernieuwde kennismaking met de fiets. Hoe zal het gaan met mijn kont, mijn benen, nemen de klanten me wel serieus met wallen tot op de wangen... aiaiai!

Bedankt iedereen, leden van de kopgroep, organisatie (Deze site is zeker een goed initiatief, zodra de kinderziekten eruit zijn echt leuk om te volgen, nu al om na te genieten) en met name Tomas, Martijn, mensen op de CP's en met name Kees Vernooij!! Super 24uurs!

En als laatste een oproep aan alle deelnemers van volgend jaar: Neem het je voor om deze race uit te rijden en niet zomaar te beginnen. Jouw rol in legendarische verhalen levert je nog jaren plezier op! De 24uurs blijft zwaar, maar we worden toch niet minder stoer! Tot volgend jaar!!!!

Met dank aan mijn windbreaker (Paul), mijn eigen overmoed om gelijk met de kopgroep aan te zetten (volgens mij trok Paul en een van de cycloners op zijn ligstuurtje het geheel op scherp, met het hol open in wielertermen), de cycloners die me de eerste 100 km tolereerde (en ja ik hing aan het elastiek en ze reden me op de brug vlak voor het 2e CP eraf) en GPS (incl. routeverkenning via Google streetvieuw), maar natuurlijk ook het geluk van voor de buien uitrijden (pas in Culemborg echt dikke regen), de vrijwilligers met het eten (ik keek de hele tocht uit naar de pannenkoeken in Den Bosch), mijn fanclub in Utrecht en 4 paracetamol en 5 gelletjes een prachtige 20 uur en 440 km gereden!!!

Dat je dit reactieveld WEL kon vinden temidden van al die onduidelijkheid voor je.

Zoals gezegd door Bram viel het eerste gat na 1 seconde, en aan de verhalen achteraf (kilometers aan stuk 37-38, en dan nog met 45/u Utrecht uit!) te horen was het helemaal geen slechte keus. De groep cycloon&co favorieten reden weg en ik zat met Mr. Eddy en Kets ergens lekker in het midden van het peleton. Niek riep nog om naar de kopgroep toe te rijden, maar wij waren al lang blij dat ze nu al weg waren en wij in een rustig tempo uit konden gaan rijden. Zo dachten we...

Voor Rotterdam was het peleton nog een paar keer opgesplitst en vanaf het CP-Bep reden we door met Niek, Mr Eddy, Marieke, Florien, Ruud (alle cycloon), Kets en ik (Tour de Ville), en een jongen uit Nijmegen (sorry naam weer vergeten). Tot Stellendam kregen we nog gezelschap van Robert (aka Sjon, ook Tour de Ville) die ons de weg wees en het nodige kopwerk deed. Even stoppen bij CP Stellendam, maar daarna weer snel door om toch maar de kilometers gemaakt te krijgen. We roken de zeelucht van Zeeland ook al, maar helaas is dat ook het enige wat we van de hele provincie gemerkt hebben. We reden het in toen het donker werd en we kwamen er uit toen het net licht begon te worden. Tot Middelburg gebeurde er niet zo veel, na wat zeer goede quiche, salade, soep, zalmbroodje, etc etc weer het kader opgepakt en tot onze verbazing kwam Vincent daar aan rijden. In zijn eentje en helemaal niet zo veel achter op ons. Wij hadden ons net mentaal voorbereid om te gaan dus we lieten Vinnie weer achter. Rijden door het donker, over de zwarte paden, vaak zonder markering en nog vaker zonder verlichting. Rijden langs het spoor waar geen weg langs liep. Het spoor 15x kruisen tot aan Goes en daarna trouw de bordjes Bergen op Zoom rijden.

Op 12km van Bergen op Zoom waren we bijna bij ons volgende richtpunt. En op 8km begon Florien te schelden dat we toch zeker al 10km gereden zouden moeten hebben. Dat zegt wel een beetje hoe we ons allemaal voelden, want Bergen op Zoom was nog niet eens het CP...
Toen we net Brabant in reden (wat wel duidelijk te merken was in de staat van het fietspad) was het voor Marieke op en stapte ze in de bus. Ook bij Mr. Eddy was het beste wel eraf en ook hij besloot dat het mooi was geweest. Met 6 man vervolgden we de weg, we zaten inmiddels ergens voor in of achter Bergen op Zoom. En toen regen... regen.. en regen. Het werd ochtend maar zon zagen we niet. Het ging van zwart naar grijs en daar bleef het wel bij. Ook de dorpjes waar we daarna doorheen kwamen waren niet echt motiverend als er nog niemand wakker is. "het is godverdomme al licht en er is niemand te zien!". Maar het was ook pas 6.30 en het was zondag, dus op aanmoediging van dorpelingen hoefden we ook niet te rekenen. Gelukkig reed onze Nijmeegse compaan lek in een van de dorpjes waardoor we even onder een afdakje konden staan. De laatste kilometers naar Breda waren niet veel meer dan op kop rijden en 29-30/u aanhouden. Harder ging niet meer en zachter was ook makkelijker gezegd dan gedaan.

In Breda besloten Kets en Ruud de trein te pakken. Niek, Florien, Nijmegen en ik zaten nog met Den Bosch en een warme kamer in ons hoofd. Maar toen Niek buienradar zag was het ook binnen een seconde gedaan met de race. Dilemma voor Florien en mij of we met zn drieën (nijmegen besloot door te gaan) zouden gaan rijden of niet. Maar ook voor ons werd de doorweekte kleding te veel met nog 150km in het verschiet. Dus snel de bus die naar Amsterdam reed in, en slapen.

Niek bedankt voor de route, Eddy voor het gesprek, Kets voor het kopwerk, Florien en Marieke voor de vrouwelijke aanwezigheid, Ruud voor de scheten, en meneer nijmegen voor de steun tegen de cycloon overmacht. Kees, CP's, volgers en vrijwilligers bedankt. En tot volgend jaar!

ik vind kut wel een beetje overdreven.

die chips en ikcams zijn niet speciaal ontworpen voor een westrijd, de informatie zat er allemaal wel in, maar werd niet direct in een duidelijk schemaatje neergezet.

Daarnaast was er bijv een hele lange tijd tussen Middelburg en Breda, en was erin Breda (mobiel checkpoint) geen Ikcam, dus ook geen data.
Hadden we kunnen opvangen door de registratie ook op de oude manier te doen, maar dat hadden we ons niet van te voren gerealiseerd.
Dat is het nadeel van de hele opzet: het was voor iedereen (de organisatie, Mediamatic, ik en Martijn, de CP's) een experiment. Achteraf kan je dan inderdaad allerlei foutjes aanwijzen.

Aan de andere kant, ik vond het zelf heel interessant, en heb ook veel positieve reacties gehad.

Het verhaal van de 24uursrace zit m niet alleen in de cijfers, maar ook in wat de verschillende koeriers meemaken, de onzekerheid, de langzame aftakeling (van fietsers, checkpoints, en volgers), en volgens mij hebben we hier wel een beeld van kunnen geven.

Wat mij betreft voor zowel verbetering als herhaling vatbaar.

De uitslag komt er overigens aan, maar aangezeien we die met de hand moeten maken, en ik zelf ook wat slaap nodig heb, en ook op maandag werk, duurt t even. Hopelijk vanmiddag.

In ieder geval fietsers, CP's en volgers bedankt!

Vandaag al weer lekker gefietst! Zitvlak is nog okee, pootjes een beetje stram. Wel een ongelooflijk dikke pols, door een crash vlak voor checkpoint Stellendam. Verder nog mijn complimenten aan de organisatie. Zat goed in elkaar.

Over de race. De eerste breuk viel 1 seconde na het vrij geven van de race. Eddy ( en daarna Ruben) voerden het tempo op. Alhoewel we afgesproken gewoon rustig aan te beginnen, had ik door dat dat niet ging gebeuren. Samen met Mathijs ben ik hard (45+) naar deze mensen toegereden en de kopgroep was gemaakt. Met zijn 11 en ( de enige elf van de 55(?) die vervolgens ook gefinisht zijn) gingen we richting Rotterdam. Het was zwaar. Volgens mij zijn er nog nooit zo veel mensen afgestapt. Is de race zwaarder geworden of zijn mensen minder stoer geworden.
Na Rotterdam afscheid genomen van Danny, die een stuk meegereden was, en op naar de dijken van Zeeland. Nog voordat we daar aankwamen kwamen wij in botsing met een aantal burgers. Ruben kon er nog net doorheen, maar Nick en ik kwamen hard met het asfalt in aanraking. Nick heeft een schaafplek op zijn heup, maar verder prima. Wel was zijn fiets behoorlijk geraakt; zijn rechter shifter was kapot, waardoor bij niet kon remmen. Schakelen ging nog wel, maar wel met veel gekut. Ik kwam met mijn helm, pols en knie na een salto op de grond. Opstaan ging niet zo makkelijk, zwart voor de ogen. Water drinken, pijnstillers erin. Na een tijdje, nadat Michael ons voorbij gereden was, weer verder gereden. Op de dijken hebben wij geprobeerd de kopgroep wat te verkleinen. Op haringvlietsluis hard naar boven en kijken wie er mee kan. Toen bleven er acht over, waarmee we tot Middelburg door gereden hebben. Daar kwam Frans er weer bij. Uit het niets kwam hij aan en sloot zich bij ons aan. Op naar Den Bosch, via Breda. Dit stuk was echt killing. Mijn lichaam sliep, behalve de benen; die peddelden rustig nog een beetje door. Af en toe eens afstappen, beetje zeiken, beetje slapen tegen de rand van een brug. Toen het begon te regenen, vlak voor Den Bosch ging het al weer stukken beter. In Den Bosch lekker in de warme kelder. Soep eten, bami eten. Lekker. Nog 100 km te gaan! Nick besloot om hier achter te blijven. Bij jongen was het beste er ook echt wel af. Last van de buik en veel hoofdpijn.
Naar Utrecht hebben we lekker gereden. Eddy en Frans besloten hier om een tandje lichter te schakelen. Mathijs besloot zijn lekke band te plakken, die al een tijdje lek was. Na 350 km weet je niet meer wat zwaar is. Een lekke band merk je niet meer... Via het pondje bij Culemborg, naar Utrecht. Weer een bakje soep. En het eerste gelletje. Door een foutje in logistiek had ik slechts één reep en één gelletje bij mij. Dat doen we volgend jaar anders. Nog een gelletje gekregen van Nick. Het gelletje deed zijn werk wel goed. Toen wij Utrecht uit fietsten ging er een soort energie kick door mijn benen. Trappen, opschakelen, trappen, opschakelen, trappen. "Er zijn er twee af" hoorde ik. Opschakelen, harder trappen. Met 45 door de Amsterdamstraatweg. Achteraf bleek dat zij materiaal pech hadden, niet echt eervol...harde wereld. In het volgende stuk was Bram Haegens er niet af te krijgen. Sterk optreden! Bij de rotonde van het Amstelplein, pakte ruben en ik de rotonde aan de andere kant, waardoor we een gaatje hadden. Ik ging hard door en Ruben kwam weer bij. Met zijn tweeën richting de finish. Op de tramlijn is sprinten lastig. Met Ruben erbij hebben we weer een andere Cycloner erbij als winnaar. 3 van de 7! En met de eerste drie plaatsen hebben we alle bekers die te verdelen waren mee naar huis genomen!

Coppi Kees en anderen van de organisatie, mooie race joh! Sympathieke verzorging onderweg, top!
Waar kan ik de def.uitslag vinden? Inderdaad een veldslag. Achter ons.
Gisteren wist ik zeker dat dit eens maar nooit weer is. Nu wil ik gewoon in 2011 weer meedoen. En dan met die Cycloon gekken mee. Kijk nu al naar Tour for Life uit, daar zijn ze bij, maar dan neem ik ook wat vrienden mee - met ligstuurtjes :-)

waar is de uitslag van deze veldslag

mee eens Votske

waar is de uitslag van deze veldslag

het spijt me ontzettend, maar wat is deze site ontzettend KUT om de 24h te volgen!
waar zijn de mensen die nog niet gefinisht zijn, wie is er afgestapt en waar? ik kan het niet vinden, en ik ben toch echt al een hele poos aan het zoeken...

Zie de toevoegingen

zet 'm op

Waar kunnen wij de lijst met uitvallers vinden? Wij willen naar Den Bosch ter ondersteuning, helaas geen up to date lijst te vinden.

Toffe video en goede sfeer!

http://www.mediamatic.net/page/146610/en

Zet hem op Buie en Eltjo! Laat die Cycloon'en maar het kopwerk verrichten. Dat is het voordeel van de underdog positie.

Andiamo gasten!

Ik weet het nog niet hoor die 4.0...
achter de schemen denk ik..
maar ik mis een live verslag van de fietsers zelf..
de tags in het blog hebben geen tijd vermeldin, daarmee mis ik de momenten..
daarnaast zie ik veel van de organisatie en dus te weinig van de deelnemers...

voor hen! succes en ik blijf jullie volgen.
vond trouwens op flickr pas 1 foto,.... van de organisatie.
Twitter geeft nog het beste een gevoel van het leeft...

Enjoy the Ride :)

Geert

Nelly:
Je verloochent je afkomst toch niet?? Tukkers winnen altijd, zelfs bij voetbal :-)

Maar dit jaar niet bij de 24h. Jammer.

Je verloochent je afkomst toch niet?? Tukkers winnen altijd, zelfs bij voetbal :-)

Wij wensen iedereen veel succes in deze 24-uurs race.
Hopelijk volgend jaar weer via Enschede !

Succes allemaal. MSG Fietskoeriers Enschede

tja

Ga eerst eens een happie eten. pfffff Amsterdam is nog ver

je weet t, de 24 uurs kan je niet winnen, maar je kan m wel verliezen

zet hem op Patron!

http://www.mediamatic.net/search/143838/en

Waar kan ik de overige deelnemers checkken?!