EstherMuseums and the Web 2010 is in volle gang. Twitter berichten van conservatoren over hun activiteiten vullen mijn zogehete TweetDeck. Participerend binnen het sociale web is voor musea een must en de belangstelling is ook daar.
Nina Simon geeft er een workshop tijdens Museums and the Web 2010 over stimuleringstechnieken voor bezoekersparticiaptie.
Nina Simon schreef ook het boek The Participatory Museum, waarin zij kijkt naar Infrastructure that supports social engagements.
Zij verdeelt de participatie mogelijkheden voor bezoekers in 5 levels, die ik als volgt interpreteer:
1. Delivering content to visitors - geen participatie, alleen bezoek.
2. Some participation - op knopjes drukken, aan hendels trekken, enz.
3. Networked experience - het handelen van een bezoeker heeft invloed op de ervaring van de volgende bezoeker.
4. Networked Social interaction - dat je echt als persoon kan reageren, berichten kan achterlaten en met andere bezoekers in contact komt.
5. Collective social interaction with content - bezoekers zoeken zelf contact op met elkaar en maken actief gebruik van de expositie mogelijkheden.
Als museum bied je iets aan om naar te kijken, in je eigen tempo, met zelf uitgekozen gezelschap (of vaak zonder gezelschap) en je slaat over wat jou niet aanspreekt.
Bij een symposium is dit toch anders, de inhoud is misschien wel nog gevoeliger dan bij een museum, in de zin dat je bovenstaande vrijheid niet hebt. Je gaat uit van de kwaliteiten die de organistie je kan bieden.
In musea wordt steeds meer met installaties gewerkt die interactie insueren, zowel op voorhand via het sociale web (Kroller-Muller museum met samengestelde expositie Expose door bezoekers), een combinatie van het internet en de tentoonstelling (QI met een online game van het Tropenmuseum) ofwel interactie binnen de tentoonstellig (even een makkelijk voorbeeld: NEMO science museum).
Martijn Stevens promoveerde met zijn onderzoek ‘Virtuele herinnering. Kunstmusea in een digitale cultuur’, wat te verdelen is in drie deelonderwerpen: De presentatie van musea op het internet; de invloed van het internet op de museumpresentatie in real life; musea en internetkunst.
Het eerste en tweede deelonderwerp is waar ik mij ook op richt, maar dan net wat anders.Ten eerste is het voor een symposium, wat een heel andere format/content heeft, daarnaast kijk ik niet zozeer, maar doe ik en probeer ik daar resultaat te boeken. Misschien een geheel verkeerde aanpak, ik probeer het in ieder geval even uit.
Voor een symposium zijn de interactie momenten in eerste instantie de borrel en discussie. Kom je ook? biedt de mogelijkheid om met nieuwe contacten op de foto te gaan via de ikCam, welke dan ook meteen een contact worden op je Mediamatic profiel. De backchannel geeft mogelijkheid om meningen te geven en vragen te stellen.
Tijdens de laatste editie vond ook de MLNA date plaats, waar je je voor kan aanmelden en een blinddate hebt met een collega uit de culturele sector.
Maar er is behoefte aan meer. Maar hoe ontwikkel je een activiteit die voor iedereen interessant is of blijft, een discussie met een timer?
Ik vind het fenomeen om mensen te vragen iets te doen wat we kunnen gebruiken tijdens het symposium erg leuk. Dat motiveert denk ik ook om naar zo’n symposium toe te gaan, het prikkelt en maakt nieuwsgierig wat anderen voor input hebben geleverd.
Ik denk dat je mensen wel moet prikkelen en daarmee dus ook taken aan moet dragen, met enkel een open vraag wacht iedereen op elkaar.
Contributions
Comments (2)
Comments (2)
Twitter
Facebook
Yu
Renee
Katelyn
Marieke
Bert
Paul
Jules
No
Tanja
Martine
Seks, Status en een beetje Liefde
Interessante vraag. Wat is het wat er voor zorgt dat mensen reageren of actie ondernemen in reactie op een tweet, een blog, een forum of een (digitale) uitnodiging.
Dit hangt vooral af van de mate het platform waarop de de reactie wordt 'uitgelokt' de potentiële reageerder bevredigt in zijn of haar communicatiebehoefte.
Dat kan gaan over bevrediging van vele behoeften. Behoefte aan contact, erkenning, bevrediging, status, bevestiging, enz. De mate waarin het platform hierin voorziet, bepaalt volgens mij ook de kracht en het bereik ervan.
Ofwel, als ik denk dat het platform mij helpt mijn status als deskundige te versterken of te bevestigen, dan zal ik reageren door te laten zien dat ik een bepaald inzicht heb, dat dat een goed inzicht is en dat ik veronderstel dat velen (op dat platform) dat met me zullen delen. Hetgeen mijn status als deskundige vergroot.
Als ik denk dat het platform wordt bezocht door vrijdenkende, pionierende en humorvolle vrouwen en ik heb zin in 'leuk' contact, dan zal ik reageren door het platform zelf humorvol te relativeren en op die manier in contact te komen met deze dames.
Ik denk dus dat het van belang is de 'kracht' en het 'bereik' van het platform regelmatig een onderdeel van de boodschap te laten zijn. Dat kan bijvoorbeeld d.m.v. een viral: op grappige wijze laat je het succes zien van een 'deelnemer'. Van het 'Sterke Verhaal' wat de deelnemer schrijft op het forum tot en met een succesvolle workshop op 'Kom je ook?', waar, naast de liefde, seks en sociaal succes ook erkenning en status een, wat overdreven, resultaat is in de vorm van krantenkoppen, nieuwsuitzendingen en actualiteitenrubrieken.
Ik weet niet of hier ook een theorie voor is......
Honderden strategieen
Een onderbouwde filosofie. Je hebt hier een goed punt.
Mensen zijn eigenlijk heel makkelijk, zolang je bevestiging en goedkeuring van je bestaan krijgt hoor je ergens bij en zal je er naar terugkeren.
Er zijn honderden strategieen uitgeschreven voor je social community: "wees transparant, wees eerlijk, wees aanwezig, wees geinteresseerd.." Ofwel, terug naar mijn tweede zin in dit stukje.
Mensen zoeken eigenlijk het meest naar erkenning in vriendschap en deskundigheid. Zou ik dan iets moeten moeten aanbieden waarbij elke reactie die wordt gegeven meteen wordt beloond? Iets waar mensen in kunnen uitblinken, al is het iets heel simpels; of moet het juist iets simpels zijn?
Ik denk dat een theorie al snel in het psychologische vlak komen zoals deze link (klik hier), en ik moet oppassen dat ik hier niet te ver in weg zak. Ik wil liever iets ondernemen en dingen uitproberen..