Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

1 7

Generatie IK©.... Waar blijft de revolutie?!

Kunstmanifestatie

Wereldwijd trekken Generatie IKers ten strijden: in het Midden Oosten zetten jongeren zich in voor gelijkheid en vrijheid, en ook in Parijs, Londen en Madrid zijn het de jongeren die in opstand komen, hun stem laten horen. Volgens Thomas Jefferson heeft iedere generatie een nieuwe revolutie nodig... Waar blijft dan de revolutie van Generatie IK© in Nederland? Wij weten het antwoord: die vindt plaats op 26 januari 2012 in De Balie in Amsterdam!

In samenwerking met VPRO Dorst organiseert De Balie het programma Generatie IK© waar blijft de revolutie!? Tijdens deze kunstmanifestatie zullen Generatie IKers, met achtergronden variërend van beeldende kunst tot fotografie en van spoken word tot theater, uiting geven aan de blik van Generatie IK© op het thema revolutie.

Tijdens deze avond dient De Balie als hoofdkwartier voor de revolutionairen en worden haar trappen als barricades beklommen. Na het centrale zaalprogramma zetten revolutionaire IKers de revolutie voort door middel van verscheidene live performances, interactieve workshops en multi-dimensionale kunstinstallaties, verspreid over het hele gebouw van De Balie.

Op 26 januari vindt dé revolutie van 2012 plaats, dus wees er snel bij, koop je kaarten en bereid je voor op de revolutie van Generatie IK©.

Ga voor inspiratie en meer informatie naar http://www.debalie.nl/artikel.jsp?articleid=385531

Contributions 
Comments (7)

Nou, nee.

Dat het narcistische gedrag van de Y'tjes zijn deelnemers uit elkaar drijft, is een logische gedachte. Gek genoeg blijkt het tegendeel waar als we kijken wat deze generatie wil. Onafgebroken is er interactie op sociale media en door hun zucht om bevestiging hebben ze de neiging hun contacten constant up-to-date te houden: ze zijn al volop op zoek naar verbinding. Constant zijn zij verstrikt in een worsteling tussen het behouden van hun authenticiteit en het behoren tot een groep. Als we dit naast de Post-Fordistische werkvloer zetten met haar sterke drang naar communicatie en informaliteit, zien we de kenmerken van deze stroming gemakkelijk versmelten met de generatie Y.
Je kunt je nu nog afvragen in hoeverre de huidige pogingen tot verbinding om echte verbinding gaan; het verbinden lijkt zijn gewenste effect nog niet te hebben. Misschien zitten we nog in de overgangsperiode en moeten we het een beetje tijd geven. Ik doel niet alleen op deze generatie want de gehele samenleving doet hierin mee. De focus ligt op de jeugd, maar de andere generaties echoën net zo hard na.

,
21 Dec 2012,16:18

Nou, inderdaad.

Ja, die revolutie zit er misschien wel aan te komen. Na de Youth-Generation, die zich kenmerkte door samenwerking, solidariteit en eensgezindheid, ontstond er behoefte aan innerlijke revolutie. Er was een hoop bereikt: emancipatie, rechten voor zwarte mensen, het recht om homoseksueel te zijn. Hoewel op die gebieden nog steeds een hoop te winnen valt is er toch al veel veranderd. De studentenrellen van de jaren '80 sluiten naar mijn mening die periode af. Zelfs de hippiecultuur was gevallen voor de kracht van de commercie en om nog meer te bereiken moesten mensen naar zichzelf gaan kijken. "Een beter milieu begint bij jezelf." Het individualisme vierde hoogtij.
Hoewel het dus lijkt, voor de generatie Y, dat zij nodig eens bij zichzelf te rade moeten gaan, ben ik juist van mening dat zij zich eens meer met elkaar moeten gaan bemoeien. De facade waarin die generatie zich beweegt is destructief en beweegt zijn deelnemers alleen maar verder uit elkaar. De ambitieuze houding, kenmerkend voor generatie IK/IK/IKKE, is een direct gevolg van het neoliberaal kapitalisme; concurrentie als motor van de samenleving. Omdat iedereen alleen maar zo met zichzelf bezig is worden de algemene belangen uit het oog verloren, met alle gevolgen van dien. Dat wordt nog eens versterkt door de houding waarbij het niet geoorloofd is om je rot te voelen, of iets lastig te vinden. Een generatie Y'er moet altijd lachen, altijd scoren.

,
23 Nov 2012,18:09

Revolutie-overkill

Fijn, dat het prima is als ik niks méér doe dan af en toe aan ze denken, voor ze bidden en ergens op de like-knop drukken. Dat is wel zo gemakkelijk. Ik ben een Y-er en heb natuurlijk veel last van keuze-stress. Daarom is het handig als er voor mij gedacht wordt, anders verschijnt de gevreesde burnout aan de horizon.
Je vergelijkt de sympathisanten van revolutionaire internetters met de meute die meeloopt in een demonstratie. Ik snap de vergelijking, maar de kloof tussen de kopgroep en het gevolg is online veel groter. Laat dat nou net niet bij onze generatie passen. We zijn daar veel te ambitieus voor. We willen zelf schitteren op het podium. Voor het steunen van een paar helden aan de top krijgen we geen aandacht. Daar hebben we geen zin in.
Of is dit juist het punt waarop onze generatie gaat inzien dat het zo niet werkt? De revolutie die er volgens jou aan zit te komen, wordt misschien nog voorafgegaan door een andere. Dat is er eentje die naar binnen is gericht, op onszelf. Een radicale omschakeling van narcisme naar empathie. Dat zat er ook al even aan te komen, niet?

,
23 Nov 2012,17:49

Welke revolutie?

Net als bij Anonymous waren er in voorgaande revoluties ook mensen betrokken die van organisatie geen kaas hadden gegeten, of nooit eerder een wetboek hadden ingekeken. Toch liepen zij mee, uit solidariteit of andere overwegingen. Dat is prima. Zo ook bij Anonymous, die zijn ook afhankelijk van sympathisanten die hun berichten delen, ze de wereld in helpen. Het enige wat je daarvoor hoeft te doen is weten waar ze voor staan.
Je stelt dat revolutie zich onderscheidt van evolutie door de korte duur, de intensiteit en de abrupte veranderingen die het teweeg brengt. Maar welke revolutie is niet voorafgegaan door sluimerend ongenoegen, of een heftige nasleep? Ook revolutie evolueert tot zijn kookpunt; de revolutie is slechts de climax van evolutie. De Arabische Lente: al jarenlang worden wij dagelijks getrakteerd door dictatorschap en ontevreden mensen, maar het samenkomen van die mensen, hun onvrede zou plotseling zijn? Nee, juist niet. Dit soort gebeurtenissen zie je van mijlenver aankomen, als je dat zou kunnen. Een revolutie is niets meer dan een 'op de juiste plaats, op de juiste tijd, met de juiste middelen' om een opgekropt ongenoegen de nek om te draaien. Dat staat te gebeuren, daar ben ik van overtuigd. De voorbodes zijn al zichtbaar: Anonymous, Londonse rellen, Project X Haren. Dat zijn geen revoluties op zich, maar revoluties staan ook niet op zichzelf.
Je vraagt of een opstand zou kunnen bestaan uit verschillende compartimenten, zoals het leger dat doet. Ik denk dat dat heel goed mogelijk is. We leven in tijden van specialisatie, en ieder heeft daarbinnen een plek. Het moderne protest zal veel weg hebben van terrorisme; gedecentraliseerd en los van grenzen.

,
23 Nov 2012,15:27

Cyberbommen

De cyberrevolutie van Anonymous brengt misschien veel teweeg, maar is ondertussen een revolutie die voor velen van ons onbereikbaar is. Ik weet bijvoorbeeld niets van hacking en zou niet weten hoe ik moet bijdragen aan deze revolutie. Is het dan een revolutie van de generatie Y of gewoon van een bepaalde groep mensen? Ik kan me als IK-er verbonden voelen met acties die Anonymous onderneemt, maar dat maakt het niet tot mijn revolutie.
De kracht van het getal is bij demonstraties relevant. Waarschijnlijk liepen er ook een heleboel mensen mee in massale protesten die maar de helft van de standpunten begreep. Ik herinner me nog een staking op mijn middelbare school waarbij het merendeel van de scholieren het gewoon leuk vond om naar buiten te gaan en les te missen. Waar de staking om te doen was, zou hen een rotzorg zijn. Bij Anonymous kan alleen een selecte groep techneuten actief deelnemen. Betekent dit automatisch dat het niveau hoger ligt dan bij Occupy of andere demonstraties?
Het typische aan een revolutie is dat er een radicale omslag of verandering plaatsvindt. Niet geleidelijk, want dat is evolutie al. Revolutie gaat snel en publiekelijk. De online revolutie zoals jij beschrijft, heeft meer weg van guerrillaoorlogvoering. Zou er niet zoiets kunnen ontstaan als een opstand bestaande uit verschillende compartimenten? Met de guerrillaoorlog op internet en de revolutie in de straten, zoals de cavalerie ondersteund werd door de infanterie, en de luchtmacht door de zee- en landmacht. Of kunnen computerleken simpelweg niet meedoen?

,
23 Nov 2012,14:40

Revolutie in schaapskleren

Mooi, dat die schrijvers de revolutie, of de uitgebleven revolutie zo je wil, meten aan vorige revoluties. Want, hoe ziet zo'n revolutie er dan uit? En dienen alle revoluties aan de revolutie-normen te voldoen? Ik bedoel dan: revoluties zoals we die gewend zijn. Is er stiekem niet een revolutie gaande, maar herkennen wij deze nog niet?
Ik kan mij heel goed vinden hoor, in de kritieken. Ik vind generatie Y/IK ook een stelletje verwende pubers, doordrongen van de vette hap van de commercie. En ja, het is zeker niet alleen een generatie-ding, het is een cultuursverschijnsel. De drang om te presteren, niet in de laatste plaats ingegeven door bestuurlijk Nederland, komt tegen een hoge prijs: een van intolerantie. Voor een breder beeld over de huidige maatschappij kan ik deze docu aanraden: http://omroep.vara.nl/Vrijheid-gelijkheid-broeders.10996.0.html Daar komt bij dat revolutie, in mijn optiek, ook een stuk lastiger is geworden (Wellicht bevestig ik hier het beeld van generatie Y, maar dat verneem ik dan graag). De centralisering van de macht maakt ze tot een grote tegenstander. Daarbovenop, je moet heel hard kunnen schreeuwen om nog gehoord te worden in deze tijd van populisme. Als je van stille tochten houdt kun je dagelijks aan de slag, hoe kun je nog gehoord worden? Enfin, het revolutioneren (als ik dat zo mag zeggen) is de generatie ook wel een beetje onmogelijk gemaakt. Denk maar aan de huidige krakers-demonstraties: die streven naar geweldloosheid, in sterk contrast met de politie om zich daarvan te onderscheiden, met als gevolg dat zij als makke lammetjes voor een gebouw blijven hangen. Dat zet natuurlijk geen zooi aan de dijk, dat maakt ze een makkelijke prooi. Maar nu dwaal ik af.
Op andere terreinen zie ik namelijk wel degelijk een revolutie: online. Er zijn enorme hoeveelheden individuen die sympathiseren en zich verbinden om hun stem te laten horen. Het bekendste voorbeeld daarvan is Anonymous. Daar kun je van alles van vinden, maar revolutionair zijn ze wel. Betrokken bij mondiale zaken zoals Wikileaks of oorlogsgeweld, zetten zij hun krachten in. Gebruikmakend van de mogelijkheden van de moderne technolgie zijn zij in staat tot resultaten waar de gemiddelde occupyer alleen van kan dromen. Onderwerpen als privacy, vrijheid van meningsuiting, vrijheid in het algemeen, en allerhande wantoestanden, die zou ik in eerste instantie ook niettoeschrijven aan de Harry-Potter-generatie, maar het zijn wel de themas van generatie Y/IK. Net als heel veel andere zaken die gevirtualiseerd zijn, is dat misschien ook het geval voor revolutie; moeten we gewoon anders kijken, het ergens anders zoeken.

,
23 Nov 2012,13:10

Lang leve de revue

Dat zijn opruiende woorden, maar Linda Duits ziet de revolutie nog niet zo snel oplaaien, schrijft ze in haar artikel 'Generatie IK en de revolutie horen niet bij elkaar'. Zelf behoort ze tot generatie X, de babyboomergeneratie die de Y/IK-generatie voorging. Deze column werd uitgesproken aan het begin van deze avond. Ik heb in die tijd geen troepen rebelse Y-ers voorbij zien trekken. We kunnen concluderen haar voorspelling dat het niet tot een revolutie zou komen, is uitgekomen.
Dat is volgens Pieter Mol niet alleen te wijten aan generatie IK. Hij schrijft de narcistische trekken van de jongeren toe aan zijn eigen generatie in het artikel 'Verloren Generatie schiep narcistische prinsjes en prinsesjes'. Hij gaat zelfs verder door stempels die op twintigers worden gedrukt, voor de oudere generatie te doen gelden. Dit lijkt meer op de geluiden dat niet een bepaalde generatie, maar de hele cultuur zo in elkaar steekt.
De schrijvers van de artikelen lijken lijnrecht tegenover elkaar te staan, maar over een ding lijken ze het eens te zijn: narcisme is een negatieve eigenschap. Daar valt natuurlijk over te twisten. In de zakelijke wereld horen we daar niemand over klagen, bevordert dit de kwaliteit van het werk. Niet voor niets zijn er ook al bijnamen als de prestatiegeneratie of carrièrekids.

,
23 Nov 2012,11:01
Comments (7)