Ars Electronica

http://www.mediamatic.net/id/14284 2010-08-24T10:39:37+02:00 Ars Electronica

Last June Ars Electronica, Festival fur Kunst, Technologie und Gesellschaft took place for the fifth time in Linz, Austria. It was a festival of 'electronic art', which (from now on) will be held annually. A fantastic show which included for instance five evenings of broadcasting of live-performance, video-art and talkshows around the art(ists) on the Austrian national broadcasting network (ORF). Videotapes and even larger stage performances (Galas, Sanborn etc.) were commissioned by the organization. The budget for the broadcastings and the commissioned tapes (ORF- videonale) was about six million oS (£300,000. -)

<a href="http://www.mediamatic.net/15618/en/logo-ars-electronica"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/093/15618-400-214.jpg" height="214" width="400" alt="" title="Logo Ars Electronica" playable="1"/> </a><a title="Click to get a larger image - Logo Ars Electronica - Mediamatic.net" href="/15618/en/logo-ars-electronica">Logo Ars Electronica</a> Unfortunately, foreign visitors had great difficulty in getting to see these broadcasts, because there was no TV set in the Brucknerhaus, where most of the live-shows were performed... . Therefore Simon Biggs only reports on performances and on the Terminal Kunst exhibition, a collection of art-teletext and other visual computer applications. That technology has had a history of impact not only on the culture that bears it but also on its (generally) attendant art forms is well documented. Various art media, to varying degrees, have evolved in direct response to new technologies. In the late Twentieth Century we live in what is often called the information society; a culture constituted of signals rather than artifacts - or perhaps a new family of artifacts. <a href="http://www.mediamatic.net/15619/en/galas-diamanda-masque-of-the-red-death-ars"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/702/15619-400-267.jpg" height="267" width="400" alt="" title="Galas, Diamanda. Masque of the Red Death - Ars Electronica" playable="1"/> </a><a title="Click to get a larger image - Galas, Diamanda. Masque of the Red Death - Ars Electronica - Mediamatic.net" href="/15619/en/galas-diamanda-masque-of-the-red-death-ars">Galas, Diamanda. Masque of the Red Death - Ars Electronica</a> That a festival such as Ars Electronica has evolved to deal with the relationship between art and technology would seem to imply that a need exists for such a forum. However, in our world the laws of cause and effect, desire and gratification are not always as straightforward as they once were. The information is scrambled by conflicting signals and ever present noise. <a href="http://www.mediamatic.net/15620/en/attersee-und-seine-freunde-ars-electronica"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/501/15620-281-400.jpg" height="400" width="281" alt="" title="Attersee und seine Freunde - Ars Electronica" playable="1"/> </a><a title="Click to get a larger image - Attersee und seine Freunde - Ars Electronica - Mediamatic.net" href="/15620/en/attersee-und-seine-freunde-ars-electronica">Attersee und seine Freunde - Ars Electronica</a> <h2>Isolation</h2> Ars Elecrronica was first held in 1979 and then in 1980, 82 and 1984. It has developed from a small event organised by the artists involved to a quite large, government run show. This has allowed for greater funding, and all the benefits this will bring - however one ponders the political undertones of this support. Why a festival of this kind in what is if not a country town then a small regional centre? Why should such a small center spend many thousands of dollars on art work of a highly experimental nature that is not only isolated from an art context but even more so from its potential audience? <h2>Roll out the barrel</h2> At this years event a certain incipient German nationalism was definitely in the air. Problems arose for the audience with the Germans and Eastern Europeans failing to comprehend the Western European and American contributions and vice versa. This led to total confusion at certain events. For example, the central event, titled Attersee und sein Freunde was completely incomprehensible to the non-Germanic part of the audience. The Germans certainly loved it, but the rest walked out in frustration. A who's who of German/Austrian art (A.R. Penck, Markus Lupertz, Herman Nitsch, Dieter Roth and Arnulf Rainer to name a few) came and went in what appeared to be a roll out the barrel amateur hour with Fluxus overtones - not to mention new right nationalist undertones. Strangely, this event, the most publicized and well attended of Ars Electronica, involved no technology (beyond a few microphones and a PA) and did not seek to engage that context. Attersee- whose main reason for being there seemed to be because he is Linz's most famous artist- stated that he wished to show the human behind the machine by focusing on the individual artist. That he succeeded in his subversive intent - calling into question the whole rationale for Ars Electronica- is probable, however if the work he and his friends presented is an alternative then bring on the machines. <a href="http://www.mediamatic.net/15621/en/hess-felix-chirping-and-silence-ars-electronica"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/352/15621-400-293.jpg" height="293" width="400" alt="" title="Hess, Felix. Chirping and Silence - Ars Electronica" playable="1"/> </a><a title="Click to get a larger image - Hess, Felix. Chirping and Silence - Ars Electronica - Mediamatic.net" href="/15621/en/hess-felix-chirping-and-silence-ars-electronica">Hess, Felix. Chirping and Silence - Ars Electronica</a> <h2>Highlights</h2> In marked contrast to this example of Austrian self-indulgence was the performance of Cabaret Voltaire (UK) Their slice of life experimental rock presentation - dealing with certain things English (the class structure, urban collapse, identity crisis) and some German (Adolph Hitler, control, etc) - was received in virtual silence and received polite applause. I personally found their work highly charged but it was most strange to see an audience remain unmoved through such a spectacle. An artist with certain things in common with Cabaret Voltaire is Diamanda Galas (USA). Her dark, confronting and mysterious work was initially remarkable for its Faustian/phallic symbolism and its ear- shattering volume. Somewhere between Wagners Ring and Status Quo (via Spinal Tap), in the end it went on for too long. Perhaps a development of the theme, rather than a constant reiteration, would have helped. However, if this work has flawed, at least it was in the grand manner. From a completely different tack came the work of Richard Teitelbaum (USA). This work was a real high point, the technology being used in an integrated and transcendent manner. This concert featured works for three pianos - one under direct control of the composer/pianist and the others under that of a computer. Aside from the complex and evocative music this work sought to problematize the whole nature of performance - the status of the performer, his tools and the audience. This set of fundamental relationships, well set in most cases, became fluid and indeterminate suggesting manifold re-alignments of the vectors of communication and meaning that constitute art. <a href="http://www.mediamatic.net/15622/en/voltaire-cabaret-a-contemplation-of-dangerous"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/395/15622-400-329.jpg" height="329" width="400" alt="" title="Voltaire, Cabaret. A Contemplation of Dangerous Games - Ars Electronica" playable="1"/> </a><a title="Click to get a larger image - Voltaire, Cabaret. A Contemplation of Dangerous Games - Ars Electronica - Mediamatic.net" href="/15622/en/voltaire-cabaret-a-contemplation-of-dangerous">Voltaire, Cabaret. A Contemplation of Dangerous Games - Ars Electronica</a> Similarly, the work by Felix Hess (NL), Chirping and Silence called into question these same basic issues. This piece consisted of a network of small machines capable of talking or singing to one another and the audience. Perhaps more a sound sculpture than a performance - although presented here in concert conditions - this work involved no human performer but rather the machines suggesting many small creatures exhibiting their intelligence and intent thus displacing and deconstructing the roles of reader and writer, performer and audience. Although here the technology was highly visible the result was subtle and completely natural. An elegant moment amongst a great deal of noise. <a href="http://www.mediamatic.net/15623/en/vogel-peter-klang-labor-ars-electronica"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/993/15623-300-400.jpg" height="400" width="300" alt="" title="Vogel, Peter. Klang Labor - Ars Electronica" playable="1"/> </a><a title="Click to get a larger image - Vogel, Peter. Klang Labor - Ars Electronica - Mediamatic.net" href="/15623/en/vogel-peter-klang-labor-ars-electronica">Vogel, Peter. Klang Labor - Ars Electronica</a> <h2>Terminal Kunst</h2> Amongst all the performances the visual arts made an occasional and attendant appearance. The main exhibition, titled Terminal Kunst, showed a complete lack of curatorial intent or cohesion. The works were without exception very badly displayed and located relative to one another. The work of Italian video artists Giovanatti, Mondani and Meccanici was very clever and witty amongst a lot of serious, and seriously lacking, art. Using basic low quality computer generated video they produced a series of small vignettes around the adventures of Futurist theorist Marinetti. They confronted him with the eventual products of his unrealised labours in a nicely stylised, tongue-in-cheek pop idiom. Klang Labor, by Peter Vogel, was a sound sculpture activated by the viewers shadow, creating myriad possibilities in sound and space. Here the sign of both absence and presence, the shadow, was the performance ingredient - the real content/neg-content of the piece. <a href="http://www.mediamatic.net/15624/en/mondani-giovanatti-meccanici-ars-electronica"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/695/15624-400-277.jpg" height="277" width="400" alt="" title="Mondani, Giovanatti. Meccanici - Ars Electronica" playable="1"/> </a><a title="Click to get a larger image - Mondani, Giovanatti. Meccanici - Ars Electronica - Mediamatic.net" href="/15624/en/mondani-giovanatti-meccanici-ars-electronica">Mondani, Giovanatti. Meccanici - Ars Electronica</a> <h2>Ghetto?</h2> This paradoxal metaphor was really at work in Ars Eleclronica as a whole. The problem here is as follows; artists working in a similar and experimental nature need to get together to develop their work and for mutual support. On the other hand this can lead to a marginalization or ghetto mentality that ultimately isolates the artist and their work from the broader artistic and social context they should be seeking to engage. Perhaps it is that Linz is the wrong place for an event of this kind, or maybe the fault is with the curators/administrators (who were generally notable in their absence from the proceedings). All up the event failed to engage (beyond a small number of works) and if the stated intention of Ars Electronica - to explore the relationships between the arts, technology and society M is to be achieved a major re-think is required. Mediamatic Magazine Vol. 1#2 Ars Electronica (nl)

In juni vond Ars Electronica, Festival für Kunst, Technologie und Gesellschaft voor de vijfde keer plaats in Linz, Oostenrijk. Het was een festival van 'electronische kunst' dat (vanaf '86) elk jaar zal plaatsvinden; een reusachtige show, met onder andere vijf avonden uitzending, op de Oostenrijkse televisie ( ORF ), van live-optredens, videokunst en talkshows rond de kunst(enaars). Er waren opdrachten aan kunstenaars voor het maken van video-tapes en zelfs voor avondvullende voorstellingen ( Galas, Sanborn etc). Het budget voor de TV-uitzendingen en videokunst opdrachten alleen ( ORF-videonale) was ongeveer zes miljoen S (Fl1.000.000,-).

<a href="http://www.mediamatic.net/222201/en/pop-up"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/093/15618-400-214.jpg" height="214" width="400" alt="" title="Logo Ars Electronica" playable="1"/> </a><a title="Click to get a larger image - Logo Ars Electronica - Mediamatic.net" href="/15618/en/logo-ars-electronica">Logo Ars Electronica</a> Helaas waren de TV- uitzendingen wat moeilijk te volgen voor buitenlandse festivalbezoekers omdat er geen ontvanger beschikbaar was in het Brucknerhaus, waar het live-deel van het festival zich afspeelde... Daarom verslaat Simon Biggs hieronder alleen voorstellingen en de Terminal Kunst- tentoonstelling, een verzameling kunstteletekst en andere visuele computertoepassingen. Veel is er geschreven over het feit dat de technologie niet alleen reeds lange tijd invloed uitoefent op de cultuur waaruit zij voortkomt, maar ook op de kunstvormen waarmee deze culluur in het algemeen gepaard gaat. Verscheidene kunst-media hebben, in meer of mindere mate, zich ontwikkeld als een direct antwoord op nieuwe technologieën. Aan het eind van de twintigste eeuw leven we in wat vaak de informatie-maatschappij genoemd wordt; een cultuur opgebouwd uit signalen in plaats van uit artefacten - of misschien uit een nieuw soort artefacten. <a href="http://www.mediamatic.net/222201/en/pop-up"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/702/15619-400-267.jpg" height="267" width="400" alt="" title="Galas, Diamanda. Masque of the Red Death - Ars Electronica" playable="1"/> </a><a title="Click to get a larger image - Galas, Diamanda. Masque of the Red Death - Ars Electronica - Mediamatic.net" href="/15619/en/galas-diamanda-masque-of-the-red-death-ars">Galas, Diamanda. Masque of the Red Death - Ars Electronica</a> Diamanda Galas Masque of the Red Death Dat een festival zoals Ars Electronica is ontstaan, een festival dat de relatie tussen kunst en technologie onderzoekt, zou erop kunnen wijzen dat er een behoefte aan een dergelijk platform zou bestaan. In onze wereld zijn echter de wetten van oorzaak en gevolg, van verlangen en bevrediging, niet altijd even doorzichtig als vroeger. De informatie wordt vervormd door tegengestelde signalen en de altijd aanwezige ruis. <h2>Isolatie</h2> Ars Electronica werd voor het eerst georganiseerd in 1979, en vervolgens in 1980,1982 en 1984. Het heeft zich ontwikkeld van een kleinschalige gebeurtenis die door de kunstenaars zelf werd opgezet tot een tamelijk groot, door de regering georganiseerd evenement. Dit heeft grotere geldstromen aangetrokken - met aIle voordelen vandien, hoe men ook moge denken over de politieke ondertoon van deze steun. Waarom een dergelijk festival in een kleine provinciestad, in een klein regionaal centrum? Waarom zou een dergelijk klein centrum vele duizenden dollars uitgeven aan uiterst experimentele kunst die niet alleen geisoleerd is ten opzichte van andere kunst, maar nog meer ten opzichte van haar potentiele publiek? <a href="http://www.mediamatic.net/222201/en/pop-up"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/501/15620-281-400.jpg" height="400" width="281" alt="" title="Attersee und seine Freunde - Ars Electronica" playable="1"/> </a><a title="Click to get a larger image - Attersee und seine Freunde - Ars Electronica - Mediamatic.net" href="/15620/en/attersee-und-seine-freunde-ars-electronica">Attersee und seine Freunde - Ars Electronica</a> Attersee und seine Freunde, affiche <h2>Biertonnen</h2> Dit jaar hing er ontegenzeggelijk een atmosfeer van beginnend Duits nationalisme in de lucht! Dit gaf problemen bij het publiek; Duitsers en Oost-Europeanen die de West-Europese en Amerikaanse bijdragen niet begrepen, en vice versa. Bij sommige onderdelen leidde dit tot complete verwarring. Het centrale onderdeel bijvoorbeeld, getiteld Attersee und seine Freunde was voor het niet-Germaanse deel van het publiek geheel onbegrijpelijk. De Duitsers vanden het fantastisch, maar de rest liep gefrustreerd weg. Het leek wel een Wie is Wie van de Duits/Oostenrijkse kunst (A.R. Pencck, Markus Lupertz, Hermann Nitsch, Dieter Roth en Arnulf Rainer om er een paar te noemen), een soort leve de bierton -amateur-uurtje met Fluxus - invloeden; om maar te zwijgen over de ondertoon van nieuw-rechts nationalisme. <a href="http://www.mediamatic.net/222201/en/pop-up"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/352/15621-400-293.jpg" height="293" width="400" alt="" title="Hess, Felix. Chirping and Silence - Ars Electronica" playable="1"/> </a><a title="Click to get a larger image - Hess, Felix. Chirping and Silence - Ars Electronica - Mediamatic.net" href="/15621/en/hess-felix-chirping-and-silence-ars-electronica">Hess, Felix. Chirping and Silence - Ars Electronica</a> Felix Hess Chirping and Silence Vreemd genoeg maakte deze happening waar het meest over geschreven is, en die het meeste publiek trok, geen gebruik van technologie (behalve een paar microfoons en een versterker) en leek zich ook niet op de technologie te richten. Attersee, die voornamelijk aanwezig was omdat hij de beroemdste kunstenaar van Linz is, vertelde dat hij de mens achter de machine wilde laten zien door zich op de individuele kunstenaar te richten. Het lijkt waarschijnlijk dat hij in zijn subversieve opzet - het in twijfel trekken van de hele grondgedachte achter Ars Electronica- geslaagd is, maar als zijn werk en dat van zijn vrienden een alternatief moet zijn, dan toch liever machines. <h2>Topkunst</h2> In schril contrast met deze Oostenrijkse zelfgenoegzaamheid stond het optreden van Cabaret Voltaire(GB) Hun life-experimentele-rock-presentatie met als onderwerp bepaalde Engelse zaken (klassenmaatschappij, ondergang van de steden, identiteitscrisis), en een paar Duitse (Adolf Hitler, Kontrolle etc), werd in stilte aangehoord, en met beleefd applaus beloond. Persoonlijk vond ik het een zeer geladen optreden en het was bijzonder vreemd om te zien dat het publiek onbeweeglijk bleef bij zo'n spektakel. Een kunstenaar die bepaalde overeenkomsten heeft met Cabaret Voltaire is Diamanda Galas (vs). Haar donkere, confronterende en mysterieuze werk viel op door de Faustiaanse/fallische symboliek en het oorverdovende volume, iets tussen de Ring van Wagner en Status Quo (via Spinal Tap). Al met al duurde het te lang. Misschien was een ontwikkeling van het thema, in plaats van de constante herhaling, wel op zijn plaats geweest. Hoe dan ook, als het werk zwakheden kende, waren het tenminste gróótse. <a href="http://www.mediamatic.net/222201/en/pop-up"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/395/15622-400-329.jpg" height="329" width="400" alt="" title="Voltaire, Cabaret. A Contemplation of Dangerous Games - Ars Electronica" playable="1"/> </a><a title="Click to get a larger image - Voltaire, Cabaret. A Contemplation of Dangerous Games - Ars Electronica - Mediamatic.net" href="/15622/en/voltaire-cabaret-a-contemplation-of-dangerous">Voltaire, Cabaret. A Contemplation of Dangerous Games - Ars Electronica</a> Cabaret Voltaire A Contemplation of dangerous Games Uit een geheel andere hoek kwam het werk van Richard Teitelbaum(vs). Zijn werk bleek een echt hoogtepunt; de technologie werd gebruikt op een geïntegreerde en transcendente manier. Dit concert bestond uit stukken voor drie piano's - een onder directe controle van de componist/pianist en de andere gestuurd door een computer. Niet alleen was de muziek complex en evocatief, maar dit werkstuk deed ook een poging om het hele wezen van performance te analyseren - de status van de performer, de gebruikte middelen en het publiek. Deze groep van fundamentele verhoudingen - die over het algemeen wel vastliggen - werd tot een vloeiend en onbepaald geheel, en suggereerde allerlei hergroeperingen van de vectoren van communicatie en betekenis die samen de bouwstenen van de kunst vormen. Met Chirping And Silence zette Felix Hess (nl) vraagtekens bij dezelfde basisprincipes. Dit stuk bestond uit een netwerk van kleine machines die met elkaar en met het publiek konden praten en ook zingen. Misschien was dit meer een geluidssculptuur dan een performance (hoewel hier als concert gepresenteerd), omdat er geen menselijke performer aan te pas kwam, maar de machines de suggestie opriepen van kleine wezentjes die hun intelligentie en ideeën tentoonstellen, om op deze manier de rollen van lezer en schrijver, van performer en publiek, los te weken en af te breken. Hoewel de technologie hier zeer duidelijk zichtbaar was, was het resultaat subtiel en geheel natuurlijk. Een elegant moment tussen een heleboel lawaai. <h2>Terminal Kunst</h2> Tussen al deze performances werd af en toe wat beeldende kunst gepresenteerd. De belangrijkste temoonstelling, getiteld Terminal Kunst, bleek geheel zonder visie of samenhang. De werken waren stuk voor stuk zeer sIecht opgesteld, ook in relatie tot elkaar. Tussen een heleboel serieuze en duidelijk tekortschietende kunst, viel het werk van de Italiaanse video- kunstenaars Giovanatti, Mondani en Meccanici op door zijn intelligentie en geestigheid. Met behulp van een eenvoudige, door een computer van lage kwaliteit voortgebrachte video maakten zij een reeks vignetten over de avonturen van de Futuristische theoreticus Marinetti . Zij confronteerden hem met de uiteindelijke resultaten van zijn onuitgevoerde werken, in een prettig gestileerd ironisch pop-idioom. <a href="http://www.mediamatic.net/222201/en/pop-up"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/993/15623-300-400.jpg" height="400" width="300" alt="" title="Vogel, Peter. Klang Labor - Ars Electronica" playable="1"/> </a><a title="Click to get a larger image - Vogel, Peter. Klang Labor - Ars Electronica - Mediamatic.net" href="/15623/en/vogel-peter-klang-labor-ars-electronica">Vogel, Peter. Klang Labor - Ars Electronica</a> Peter Vogel Klang Labor Peter Vogel's Klang Labor was een geluidssculptuur die tot stand kwam door de schaduwen van de toeschouwers, waarbij onbeperkte mogelijkheden in geluid en ruimte werden gecreëerd. Hier was de schaduw - zowel de aan- als de afwezigheid het performance-ingrediënt; de werkelijke inhoud/negatieve inhoud van het werk. <h2>Getto?</h2> Deze paradoxale metafoor was eigenlijk op Ars Electronica als geheel van toepassing. Het probleem is als volgt: kunstenaars die in een gelijksoortig experimenteel kader werken, moeten de gelegenheid hebben om samen hun werk te ontwikkelen en elkaar te steunen. Dat kan aan de andere kant leiden tot marginalisme of een getto-mentaliteit, die uiteindelijk de kunstenaar en zijn werk isoleert van de ruimere artistieke en sociale context, waar hij zich juist mee bezig zou moeten houden. Misschien is Linz gewoon de verkeerde plaats voor een dergelijke gebeurtenis, of misschien ligt de fout bij de conservatoren en organisatoren (die in het algemeen schitterden door afwezigheid). AI met al kon deze gebeurtenis niet boeien (op een klein aantal individuele werken na), en als de bedoeling van Ars Electronica - een onderzoek naar de relatie tussen kunst, technologie en de maatschappij - ooit verwezenlijkt wil worden, dan is een diepgaande bezinning op zijn plaats. <a href="http://www.mediamatic.net/222201/en/pop-up"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/695/15624-400-277.jpg" height="277" width="400" alt="" title="Mondani, Giovanatti. Meccanici - Ars Electronica" playable="1"/> </a><a title="Click to get a larger image - Mondani, Giovanatti. Meccanici - Ars Electronica - Mediamatic.net" href="/15624/en/mondani-giovanatti-meccanici-ars-electronica">Mondani, Giovanatti. Meccanici - Ars Electronica</a> Giovanatti, Mondani, Meccanici Vertaling: FOKKE SLUITER Groningen Simon Biggs http://www.mediamatic.net/id/14285 c c ARTICLE 1