Operation Re-store World

<entry xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:anymeta="http://mediamatic.nl/ns/anymeta/" xml:lang="en">
  <id>http://www.mediamatic.net/id/8359</id>
  <updated>2010-06-30T16:11:48+02:00</updated>
  <link rel="alternate" type="text/html" href="http://www.mediamatic.net/8359/en"/>
  <link rel="alternate" type="text/html" hreflang='nl' href="http://www.mediamatic.net/8359/nl"/>
  <title type="html">Operation Re-store World</title>
  <summary type="html">&#60;p&#62;As we all know, our planet is under constant surveillance by little green men from outer space.&#60;/p&#62;</summary>
  <content type="html">&#60;p&#62;&#60;span class=&#34;inline-image-wrapper ui_animateFigureCaption&#34;&#62;&#60;a href=&#34;http://www.mediamatic.net/153901/en/operation-re-store-world&#34;&#62;
&#60;img src=&#34;http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/626/153901-400-368.jpg&#34; height=&#34;368&#34; width=&#34;400&#34; alt=&#34;&#34; title=&#34;Operation Re-store World&#34; playable=&#34;1&#34;/&#62;

&#60;/a&#62;&#60;span class=&#34;caption-inline&#34;&#62;&#60;span class=&#34;title&#34;&#62;&#60;a title=&#34;Click to get a larger image - Operation Re-store World - Mediamatic.net&#34; href=&#34;/153901/en/operation-re-store-world&#34;&#62;Operation Re-store World&#60;/a&#62;&#60;/span&#62;&#60;/span&#62;&#60;/span&#62;&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;These little fellows are usually bored stiff by it, but the last few years they are seeing more and more things which make them giggle.They see how in Australia an embryo, and somewhere else &#60;br/&#62;
Glenn Gould records are launched into space. With great hilarity, they see how a block of concrete with the best books &#39;of all time&#39; is sunk to the bottom of the Pacific. They see Leonardo da Vinci&#39;s &#60;em&#62;Last Supper&#60;/em&#62;  disappear into the face of the earth, followed by Jeff Koons&#39;  &#60;em&#62;Ushering in Banality.&#60;/em&#62; They see howsomewhere a &#39;delegate&#39; slips a box containing floppies and discs full of world data into a cranny in the cliffs. They see how &#39;representative species and remarkable excrescences&#39; are being entrenched into secret bunkers. (An old woman with a dried-out cactus in her hand is sent away to the sound of scornful laughter. An Indian, an AIDS patient and a mountain gorilla are resisting recruitment – to no avail, they are on the List.) The little green men are splitting their sides with amusement... &#60;/p&#62;

&#60;p&#62;Anticipating the future, all these insane scenarios are now being devised or implemented. If you are not careful, you will be involved as a supernumerary or undertaker of a terminal culture whose only remaining concern is the polishing, safeguarding and cataloguing of its heritage. Convinced as it is of its universal importance, this culture shows generosity by &#39;preparing&#39; itself as a heritage, and, as such, saving itself from Destruction. Future generations, or &#39;visitors from outside&#39;, will be offered a fully comprehensive model patrimony, preferably on a scale of 1 to 1. The motto is: save as much as can be saved, not for ourselves, but for posterity. The hour and the moment of the Lists, of the inventories and maniacal enumerations, has arrived. They are churning out one `checklist&#39; after another, as if culture has become demented and needs a constant reminder. Who or whatsoever is on the list can kiss the world goodbye.&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;Another example of what the little green men see, but which has not en mentioned yet: how in France someone from the World Heritage Committee is bolting a World Heritage plaque and emblem to the Cave of Lascaux, and how others are performing similarly foolish activities at 409 other sites included in The World Heritage List. The World Heritage List is real: The World Heritage Committee, part of UNESCO, has been working on it since 1972, &#60;em&#62;with the objective to define the world-wide natural and cultural heritage and to draw up a list of sites and monuments considered to be of such exceptional interest and such universal value that their protection is the responsibility of all mankind.&#60;/em&#62; &#60;/p&#62;

&#60;p&#62;&#60;span class=&#34;inline-image-wrapper ui_animateFigureCaption&#34;&#62;&#60;a href=&#34;http://www.mediamatic.net/153904/en/operation-re-store-world&#34;&#62;
&#60;img src=&#34;http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/981/153904-400-295.jpg&#34; height=&#34;295&#34; width=&#34;400&#34; alt=&#34;&#34; title=&#34;Operation Re-store World&#34; playable=&#34;1&#34;/&#62;

&#60;/a&#62;&#60;span class=&#34;caption-inline&#34;&#62;&#60;span class=&#34;title&#34;&#62;&#60;a title=&#34;Click to get a larger image - Operation Re-store World - Mediamatic.net&#34; href=&#34;/153904/en/operation-re-store-world&#34;&#62;Operation Re-store World&#60;/a&#62;&#60;/span&#62;&#60;/span&#62;&#60;/span&#62;&#60;/p&#62;


&#60;h5&#62;1 I found the UNESCO World Heritage files, from which I quote, on Internet when I was travelling around the world from the Digital City (menu Central Station) and chose icomos under International Organisations. The Operational Guidelines and the comprehensive World Heritage List are included there.&#60;/h5&#62;

&#60;p&#62;Suddenly we are personally lumbered with the Pyramids of Egypt, the Grand Canyon in Colorado, with the Taj Mahal, the Machu Pichu of the Incas. With the Notre Dame, Aachen Cathedral, with the Vatican City, the town of Potosi in Bolivia, with the city centre of Florence, the Chinese Wall and the Tyr in the Lebanon, with all the Baroque churches in the Philippines, and, of all things, with the Statue of Liberty in New York... It does not matter at all whether Amsterdam (including that ancient wall they have just unearthed), our birthplace, all the McDonalds, Sarajevo, and all of Belgium go to ruin. They are not on the List.&#60;/p&#62;


&#60;h3&#62;The World Heritage&#39;s World&#60;/h3&#62;

&#60;p&#62;The World Heritage project is a perfect example of a form of conservation whereby Nations or government bodies appoint themselves as protectors and saviours of culture and nature, under the pretext of &#39;urgent necessity&#39;. Save the world! They are always rubbing in &#39;our&#39; wish for a heritage, with dubious supporting terms such as &#39;loyalty&#39;, guilt&#39; and &#39;glory&#39;. But the preparation of a heritage can also be construed as the testimonial staging of death: the organised fixation on the Legacy, which only after death can be revealed in its full splendour, is in reality an incitement for collective euthanasia.&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;The 123 countries which have endorsed the &#60;em&#62;Convention for the Protection of the World Cultural and Natural Heritage&#60;/em&#62; can nominate sites and monuments. Subsequently, the Committee, which is made up of 21 specialists, decides whether the objects nominated can really be regarded as the &#39;cultural and natural wonders&#39; which are part of The World Heritage. Architectural monuments are eligible, and sculptures, paintings, cave paintings and, whether they are inhabited or not, historic regions or city centres and traditional villages; but moreover, contemporary architecture and natural monuments or sites which meet specific physical and biological criteria. Then there is the List of the World Heritage in Danger, on which a site or monument can be placed if it is seriously endangered, for example, by natural decay or war. (&#60;em&#62;You&#39;re dying, we can&#39;t help you, but perhaps your house is on the List.&#60;/em&#62;)&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;In his will, the testator can pass the most whimsical verdicts and make the most unrealistic demands. Thus we read in the &#60;em&#62;Operational Guidelines&#60;/em&#62; of the World Heritage project that a monument nominated not only has to be materially authentic, but also must be &#60;em&#62;a unique artistic achievement, a masterpiece of the creative genius; (...) have exerted great influence, over a span of time or within a cultural area of the world, on developments in architecture, monumental arts or town planning and landscaping; or bear a unique or at least exceptional testimony to a civilisation which has disappeared...&#60;/em&#62; &#39;Natural properties&#39; are of universal importance &#60;em&#62;as superlative natural phenomena, formations or features, for instance, outstanding examples of the most important ecosystems, areas of exceptional natural beauty or exceptional combinations of natural and cultural elements...&#60;/em&#62;&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;&#60;span class=&#34;inline-image-wrapper ui_animateFigureCaption&#34;&#62;&#60;a href=&#34;http://www.mediamatic.net/153905/en/operation-re-store-world&#34;&#62;
&#60;img src=&#34;http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/794/153905-313-400.jpg&#34; height=&#34;400&#34; width=&#34;313&#34; alt=&#34;&#34; title=&#34;Operation Re-store World&#34; playable=&#34;1&#34;/&#62;

&#60;/a&#62;&#60;span class=&#34;caption-inline&#34;&#62;&#60;span class=&#34;title&#34;&#62;&#60;a title=&#34;Click to get a larger image - Operation Re-store World - Mediamatic.net&#34; href=&#34;/153905/en/operation-re-store-world&#34;&#62;Operation Re-store World&#60;/a&#62;&#60;/span&#62;&#60;/span&#62;&#60;/span&#62;&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;And so the World Heritage project proves to be an old-fashioned museum, with standards and criteria dating from the nineteenth century. In its &#39;collection&#39; there is only room for &#39;authentic masterpieces&#39;, which in turn have to be as intact and complete as possible: &#60;em&#62;for example, an &#39;ice age&#39; area would be expected to include the snow field, the glacier itself and examples of cutting patterns, deposition and colonisation (striations, moraines, pioneer stages of plant succession, etc.&#60;/em&#62;). The &#60;em&#62;Guidelines &#60;/em&#62;stipulate that monuments or sites which are too badly damaged will not be considered, that `doubles&#39; must be avoided, that a balance between cultural and natural heritage must be ensured. The List has no formal limit - as with a real museum, masterpieces can always be discovered and fitted seamlessly into the collection, which is as infinite as time. As in a real museum, the `objects&#39; admitted to the collection are protected by an appropriate &#39;buffer zone&#39;:// an area surrounding the property which has restrictions placed on its use to give an added layer of protection...&#60;em&#62; The World Heritage objects are subsequently identified by the specially designed `World Heritage Emblem&#39;  &#60;/em&#62;placed in such a way that it does not visually impair the property in question&#60;em&#62;). In order to inform and educate the public, they are setting up the production of &#60;/em&#62;plaques to commemorate the inclusion of properties in the World Heritage List. These plaques are designed to inform the public of the country concerned and foreign visitors, that the site visited has a particular value which has been recognised by the international community. In other words, the site is exceptional, of interest not only to one nation, but also to the whole world. However, these plaques have an additional function which is to inform the general public about the World Heritage concept and the World Heritage List.&#60;em&#62; (At last it becomes clear that &#39;We the World&#39; are ruling the world. There are no minorities, or they have no culture, they belong to &#39;Us the World&#39;.) Like a museum, the World Heritage wants to present itself as a coherent set-up, in which the &#39;works&#39; fit into the order of an evolutionary world history, whose moments of truth they reflect. The World Heritage wipes the floor with My World Heritage, with Your World Heritage, with Their World Heritage. But because of the way in which it emphasises itself as a concept, it is both a nineteenth century project and a hypermodern one. &#60;/em&#62;It&#39;s a World Heritage&#39;s world.//&#60;/p&#62;


&#60;h3&#62;History as a Mickey Mouse Story&#60;/h3&#62;

&#60;p&#62;The World Heritage as a touristic fun route - it would have been a dream-come-true for Baedeker, the pioneer of the modern travel guide and inventor of the &#39;star system&#39; for the classification of culture - is only one of the projects for the &#39;museumisation&#39; of the world. Not only the past, but also the present and &#39;anticipating&#39; the future, are involved in the cultivation of a maximally intact and complete &#39;exemplary&#39; heritage. Care, preservation and protection: things become monuments, nature becomes reserve, knowledge becomes information and data, people and forms of life become models or examples. Issues are piling up, archives are jam-packed, data banks are multiplying. It is not only a matter of conservation and restoration of culture and nature, in the form of (open air) museums, zoos, wild-life reserves, reservations for tribes or races, protected nature reserves, monument care, organised commemoration of events or persons, etc... But also technology and industry are eligible for monumentalisation: The International Committee for the Conservation of the Industrial Heritage TICCIH, set up in Sweden in 1978, promotes international collaboration in the field of conservation, research, documentation and presentation of our industrial heritage&#39;. &#60;em&#62;This includes the physical remains of the industrial past, such as landscapes, sites, structures, plants, equipment, products and other fixtures and fittings, as well as its documentation, consisting of both verbal and graphic material, and records of the memories and opinions of the men and women who have been involved.&#60;/em&#62;&#60;/p&#62;


&#60;h5&#62;2 TICCIH  files can also be found under icomos.   At the same time, everyday life is being documented and collected on a large scale, as an action parallel to life. In Sweden, a national project, which started in the 1970s under the name of  SAMDOK, was aimed at collecting and registering objects in everyday household use in a structural manner, simultaneous with their use, to leave posterity with a maximally accurate, differentiated and representative picture of life in Sweden.&#60;/h5&#62;


&#60;h5&#62;3 On the subject of SAMDOK, read, for example, Klaus Weschenfelder&#39;s article entitled  &#39;Museale Gegenwartsdokumentation – Vorauseilende Archivierung&#39;, in: &#60;em&#62;Zeitphänomen Musealisierung,&#60;/em&#62; Wolfgang Zacharias (pub), pp. 180-188. But outside Sweden, too, cities have built up archives in which anything considered to be of interest for the future is daily being put on file.&#60;/h5&#62;

&#60;p&#62;&#60;span class=&#34;inline-image-wrapper ui_animateFigureCaption&#34;&#62;&#60;a href=&#34;http://www.mediamatic.net/153906/en/operation-re-store-world&#34;&#62;
&#60;img src=&#34;http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/578/153906-400-363.jpg&#34; height=&#34;363&#34; width=&#34;400&#34; alt=&#34;&#34; title=&#34;Operation Re-store World&#34; playable=&#34;1&#34;/&#62;

&#60;/a&#62;&#60;span class=&#34;caption-inline&#34;&#62;&#60;span class=&#34;title&#34;&#62;&#60;a title=&#34;Click to get a larger image - Operation Re-store World - Mediamatic.net&#34; href=&#34;/153906/en/operation-re-store-world&#34;&#62;Operation Re-store World&#60;/a&#62;&#60;/span&#62;&#60;/span&#62;&#60;/span&#62;&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;We are running ahead of the future, things of today are being made &#39;museum-ready&#39; to keep the heritage &#39;up to date&#39;, or being preserved for later, for example, in the form of in-vitro conservation and gene banks. And then there are the astonishing projects which, staged on a grand scale, reconstruct and act out the present and/or the past. The eco-greenhouse &#60;em&#62;Biosphere II,&#60;/em&#62; in Arizona, shows on a small scale what it was like when everything was still biologically &#39;in order&#39;. When the End of Time comes, selective groups of people will be allowed to survive in similar greenhouses on Mars. The recent dramatic developments around &#60;em&#62;Biosphere II&#60;/em&#62; illustrate unambiguously the fusion of science, fiction and entertainment: two former inmates threw open the air locks of the Greenhouse to save the new, &#39;second generation&#39; inhabitants from potential suffocation. And the financier of &#60;em&#62;Biosphere,&#60;/em&#62; billionaire Edward Bass (who is also the major stockholder of the Disneyland consortium!), ordered federal agents to occupy the premises, accusing the original management of financial and scientific mismanagement.&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;The planned theme park &#60;em&#62;Disney&#39;s America &#60;/em&#62;will act out America&#39;s history in six episodes, one of which deals with the annihilation of the original population. (In America, opponents of this project claim that it will turn history into a Mickey Mouse story. Its advocates point to the jobs it would create. Imagine that jobless Indians might perhaps let themselves be annihilated once again...) In the recently opened history park &#60;em&#62;Archeon (Live three billion years in one day) in Alphen on the Rhine &#60;/em&#62;(The Netherlands), the world begins again with a big bang. The &#39;inhabitants&#39; (&#60;em&#62;Even the inhabitants are real&#60;/em&#62;) are constantly performing `authentic&#39; activities from all periods. (A fun but dangerous game: imagine, if the locals in Amsterdam were forced to display &#39;typically Amsterdam&#39; behaviour for the tourists, to hang around at pavement cafés or pretend to be squatters... But are they not doing that already?) In the World Heritage project as well as in all these crazy amusement parks, the pursuit or protection of authenticity culminates precisely in complete artificiality. These are worlds, hindsight-utopias, where everything can be forgotten in the whirl of the spectacle. But perhaps it is precisely there, and because of that, that people can be the unashamed children of their time.&#60;/p&#62;


&#60;h3&#62;Conservation as a Political Strategy&#60;/h3&#62;

&#60;p&#62;The maniacal preservation, &#39;rewinding&#39; and reconstruction of history is pathetic and ridiculous as well as treacherous and disturbing. Pathetic and ridiculous because it is a futile enterprise which accomplishes exactly the opposite of what it aims for: everything declared to be &#39;world heritage&#39; is being declared offside. Treacherous and disturbing because it might actually be the implementation of a political strategy, which stupefies us and carries us off into an amnesic delirium, or into a terrible tautological yawn. The conservation project manages to present itself as logical, as benevolent and &#39;good&#39;, even as necessary. Everything and everyone is dragged into it as a matter of course. But what appears to be willingly could easily turn out to be unwillingly. Although it is presented to us as a natural and universal yearning, this obsessive preservation, restoration and reconstruction of things, this museum treatment of the world, would seem specific to our time and specific to Western culture. There was a time when people only preserved what still had a direct and living connection with the present. Everything else could be forgotten or destroyed. It was a good way of tidying up and explains partly why in bygone days people dealt so &#39;carelessly&#39; with precious &#39;monumental&#39; matter – and still do, in other cultures or what is left of them. They never deliberately &#39;made&#39; history (or the future), but if the present so required they had no qualms about demolishing things or &#39;recycling&#39; them and using them for other purposes. The past could live on and be preserved in a symbolic, physically often invisible, way, or could be there unobtrusively or simply stop playing a role of significance.&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;What began as collecting and exhibiting material references of identification for a new bourgeois society in search of a documented past, has degenerated into an obsessive tendency to accumulate and dig up anything and everything. Historical consciousness adrift: not only the past, but also the present and future have become effects or scenarios of the museum, which has spread its wings and nestled in life itself. (Even though it actually used to be an ideal that life would seep into the museum, the order of the museum is now governing life.) &#60;/p&#62;

&#60;p&#62;&#60;span class=&#34;inline-image-wrapper ui_animateFigureCaption&#34;&#62;&#60;a href=&#34;http://www.mediamatic.net/153907/en/operation-re-store-world&#34;&#62;
&#60;img src=&#34;http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/117/153907-400-287.jpg&#34; height=&#34;287&#34; width=&#34;400&#34; alt=&#34;&#34; title=&#34;Operation Re-store World&#34; playable=&#34;1&#34;/&#62;

&#60;/a&#62;&#60;span class=&#34;caption-inline&#34;&#62;&#60;span class=&#34;title&#34;&#62;&#60;a title=&#34;Click to get a larger image - Operation Re-store World - Mediamatic.net&#34; href=&#34;/153907/en/operation-re-store-world&#34;&#62;Operation Re-store World&#60;/a&#62;&#60;/span&#62;&#60;/span&#62;&#60;/span&#62;&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;The refusal to destroy (or to let others destroy) is typical of our time and is an attempt to compensate for the unrelenting machine of destruction which drives the philosophy of progress. At the same time, this philosophy produces the &#39;past&#39; it needs to present itself as new, as progress. In that sense, conservation is a political strategy designed for the management and monitoring of the present and the preparation of the future. In this respect, it is one of the great 20th-century industrial activities, and as with production and information it is subjected to &#39;overload&#39;, to hypertrophy, to accumulation and excess. (With paranoid institutions such as the CIA, or with other large concerns, this surveillance and monitoring function of storage is crystal-clear. The CIA make daily satellite photos of the world, and, in their &#60;em&#62;World Book of Facts,&#60;/em&#62; they meticulously keep track of the situation and current events in every country of the world. Rumour has it that they also collect all kinds of literary scenarios and plots, just to be prepared for anything... A thriller might become `real&#39; some day. Multinationals, in turn, often gather as many data on other companies as they can, also to prevent any `surprises&#39;.)&#60;/p&#62;


&#60;h3&#62;Stand-In&#60;/h3&#62;

&#60;p&#62;With the mushroom development of the electronic memory, the scope of storage is expanding indefinitely. Data banks are being created for every imaginable aspect of life, and age-old, dusty archives are being transferred to the most modern information systems. The Archivo General de Indias in Seville harbours hundreds of thousands of historical sources, in the form of decrees, instructions, letters, regulations, case records, maps, petitions from Indian chiefs, etc., which refer to the historical ties between Spain and its former colonies in Latin America. The whole archive is now being digitalised. The manuscripts are being recorded on interactive, optical video disc, not only to protect the original collection (&#60;em&#62;to preserve the past for posterity&#60;/em&#62; – the present is once again discarded), but also to increase their accessibility for the researcher: the documents, discoloured by time, can be &#39;cleansed&#39; on the screen via the computer (stains can be removed, creased smoothed out, colours changed, letters enlarged or reduced, etc...). In a way, a &#39;contaminated&#39; and guilt-laden episode of history is being relieved of its blood, sweat and tears, and being given a false air of innocence. In the unbearable lightness of the realm of data, things are being relieved of their stoutness and weightiness: as `bits&#39; and `bytes&#39; they all look the same. It is not about whether the originals speak the truth, but about their disappearance into a retouchable &#39;image&#39;: the act of copying makes the originals artificial, too. At the same time, the `real thing&#39;, having become inaccessible, is entrenched in secrecy for fear that it will be touched by life, so that its existence becomes insignificant. (Culture loses itself in its `stand-in&#39; version. It is like the copy that has been made of the Cave of Lascaux to protect the original and, in the centre of Florence, age-old sculptures being replaced by exact replicas. &#60;em&#62;Is it life or is it memorex?&#60;/em&#62; More and more often we will be kept in the dark about the authenticity of things.)&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;The World Heritage, too, has sealed its own fate of disappearance by evaporating into the digital universe. One of the projects of World Heritage is Patrimoine 2001, or Heritage 2001. &#60;em&#62;The project 2001 has the objective of a bank of images of all of the heritage of mankind,&#60;/em&#62; UNESCO Director-General Federico Mayor told the launching ceremony. &#60;/p&#62;

&#60;p&#62;Commissioned by UNESCO, photographers take photos of The World Heritage. The photographs as well as old footage are subsequently digitalised and stored on CD-ROMs, which in turn can be manipulated via the computer. &#60;em&#62;This visual information will unite aesthetic gesture with the force of documentary, or, Imagination and Reality. Sites and monuments, native populations, immense natural reserves and parks, extraordinary animals: researchers and scientists are working to safeguard these endangered treasures. The techniques used to do so...&#60;/em&#62; The monuments, etc., have of course mainly been &#39;photo models&#39; for many years now. But after Heritage 2001 they might as well be blown up. &#60;em&#62;They are data, so they exist, &#60;/em&#62;will be enough for the data tourists of the 21st century. One more step into the era of technological reproducibility: things do not lose their aura, but the auras lose their things.&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;The Ancient Greeks used to practice a form of memory art whereby they stored everything they wanted to remember in an individually defined mental complex of places and images. For example, they memorised an imaginary building, including rooms, niches, columns, corridors, etc., and then `furnished&#39; it with their own chosen &#39;eloquent&#39; images reflecting the facts, texts or thoughts they found worth remembering. Within their memory buildings, whose structure they knew through and through, they opened a specific reminder&#39; room, where the image stored stirred up the &#39;knowledge&#39; desired. Never will we be able to fathom the secret of this fantastic `artificial memory&#39; to the full. Not only because it is too far removed from our way of thinking, but also because it is foreign to our nature. Having been extrapolated to a collective level, our &#39;artificial memory&#39; has been delegated to the outside world and has become fundamentally different in nature: it is perhaps most like an uncontrolled growth of images without places, or the other way around with the same implication, like an empty building, a labyrinth of blind spots.&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;Perhaps our late-20th-century memory is not designed to remember, but rather, designed to forget. How ironic this sounds in an era which is totally committed to the preservation and storage of anything and everything, for the Future and for Posterity. But witness World Heritage, nothing can be saved. This delirious anticipation and retrospection of matters and time has already foundered in a fatal paradox. The Future is Now and We are Posterity, or Visitors from Outside, tourists in a &#39;museumised&#39; universe. Only for those who do not recognise it, will this be catastrophic. They will be buried alive alongside The World Heritage, as it was once customary to bury the dead together with their belongings. The &#39;survivors&#39;, next of kin, look bemused, bewildered, amused or bored, with the eye of a tourist or a newcomer, at all that frozen matter, at all that silly fuss, at all those uninformative data. They need not remember any of it (because they never knew anything about it). Noah&#39;s Ark has sunk. Meanwhile, we can behave as the public, as extras, or can (re)invent everything again...&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;And the little green men? They almost died of laughter when they saw how the embryo was split in two by Glenn Gould...&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;translation MARION OLIVIER / GAY WYLIE&#60;/p&#62;</content>
  <anymeta:alternate xml:lang='nl'>
    <title type="html">Operation Re-store World</title>
    <summary type="html">&#60;p&#62;Zoals iedereen weet, wordt onze planeet voortdurend in de gaten gehouden door groene ruimtemannetjes.&#60;/p&#62;</summary>
    <content type="html">&#60;p&#62;&#60;span class=&#34;inline-image-wrapper ui_animateFigureCaption&#34;&#62;&#60;a href=&#34;http://www.mediamatic.net/153901/en/operation-re-store-world&#34;&#62;
&#60;img src=&#34;http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/626/153901-400-368.jpg&#34; height=&#34;368&#34; width=&#34;400&#34; alt=&#34;&#34; title=&#34;Operation Re-store World&#34; playable=&#34;1&#34;/&#62;

&#60;/a&#62;&#60;span class=&#34;caption-inline&#34;&#62;&#60;span class=&#34;title&#34;&#62;&#60;a title=&#34;Click to get a larger image - Operation Re-store World - Mediamatic.net&#34; href=&#34;/153901/en/operation-re-store-world&#34;&#62;Operation Re-store World&#60;/a&#62;&#60;/span&#62;&#60;/span&#62;&#60;/span&#62;&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;Meestal vervelen deze ventjes zich daarbij te pletter, maar de laatste jaren zien ze steeds meer dingen waar ze giechelig van worden. Ze zien hoe er in Australië een embryo, en ergens anders grammofoonplaten met opnamen van Glenn Gould de ruimte in worden geschoten. Ze zien, onder grote hilariteit, een blok beton met de beste boeken &#39;of all time&#39; naar de bodem van de Stille Oceaan zinken. Ze zien het &#60;em&#62;Laatste Avondmaal&#60;/em&#62; van Leonardo da Vinci in de aardbodem verdwijnen, gevolgd door &#60;em&#62;Ushering in Banality&#60;/em&#62; van Jeff Koons. Ze zien hoe ergens een &#39;afgevaardigde&#39; een doos met floppy&#39;s en disks vol werelddata een spleet in een rotswand inschuift. Ze zien hoe op een geheime plek &#39;representatieve soorten en ludieke uitwassen&#39; in bunkers worden verschanst. (Een oude vrouw met een uitgedroogde cactus in haar hand wordt onder schamper gelach teruggestuurd. Een Indiaan, een AIDS-lijder en een berggorilla bieden verzet tegen hun inlijving – tevergeefs, zij staan wel op de Lijst.) De kereltjes slaan zich op hun buiken van plezier...&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;Al deze waanzinnige, op de toekomst anticiperende scenario&#39;s worden nu uitgedacht of uitgevoerd. Wie niet oppast, wordt ingezet als figurant of begrafenisondernemer van een opgegeven cultuur die zich alleen nog bekommert om het oppoetsen, veiligstellen en inventariseren van haar erfenis. Overtuigd van haar universele belang als deze cultuur is, toont ze zich edelmoedig door zich als erfgoed te &#39;prepareren&#39; en dat dan tenminste te behoeden voor de Ondergang. Het nageslacht, of &#39;bezoekers van buiten&#39;, wordt een modelpatrimonium aangeboden met alles erop en eraan, het liefst schaal 1 op 1. Het motto luidt: &#60;em&#62;redden wat er te redden valt, niet voor ons, maar voor hen die komen gaan.&#60;/em&#62; Het uur en ogenblik der Lijsten, van de boedelbeschrijvingen en manische opsommingen is aangebroken. Alsof de cultuur aan het dementeren geslagen is, en een constante geheugensteun behoeft, wordt de ene &#39;checklist&#39; na de andere geproduceerd. Wie of wat erop staat, kan het verder wel vergeten.&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;Wat de groene mannetjes bijvoorbeeld ook zien, maar wat nog onvermeld bleef: hoe in Frankrijk iemand van het World Heritage Committee een World Heritage-tekstbord en -embleem bij de Grot van Lascaux timmert, hoe op 409 andere plekken, genoteerd op The World Heritage List, soortgelijke idiote handelingen worden verricht. The World Heritage List is echt: er wordt al sinds 1972 aan gewerkt door The World Heritage Committee, een UNESCO-orgaan, met als doel &#60;em&#62;het mondiaal natuurlijk en cultureel erfgoed te omschrijven en een lijst op te stellen van lokaties en monumenten die van zo&#39;n buitengewoon belang en zo&#39;n algemene waarde geacht worden dat de bescherming ervan de verantwoordelijkheid van de gehele mensheid is.&#60;/em&#62; &#60;/p&#62;

&#60;p&#62;&#60;span class=&#34;inline-image-wrapper ui_animateFigureCaption&#34;&#62;&#60;a href=&#34;http://www.mediamatic.net/153904/en/operation-re-store-world&#34;&#62;
&#60;img src=&#34;http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/981/153904-400-295.jpg&#34; height=&#34;295&#34; width=&#34;400&#34; alt=&#34;&#34; title=&#34;Operation Re-store World&#34; playable=&#34;1&#34;/&#62;

&#60;/a&#62;&#60;span class=&#34;caption-inline&#34;&#62;&#60;span class=&#34;title&#34;&#62;&#60;a title=&#34;Click to get a larger image - Operation Re-store World - Mediamatic.net&#34; href=&#34;/153904/en/operation-re-store-world&#34;&#62;Operation Re-store World&#60;/a&#62;&#60;/span&#62;&#60;/span&#62;&#60;/span&#62;&#60;/p&#62;


&#60;h5&#62;1 de World Heritage files van UNESCO waar ik uit citeer, vond ik op het Internet toen ik vanuit de Digitale Stad een wereldreis maakte (menu Centraal Station) en onder Internationale Organisaties icomos koos.&#60;/h5&#62;

&#60;p&#62;De &#60;em&#62;Operational Guidelines&#60;/em&#62; en de volledige World Heritage List zijn er ondermeer te vinden.&#60;br/&#62;
 &#60;br/&#62;
Opeens worden wij persoonlijk opgezadeld met de Piramiden van Egypte, de Grand Canyon in Colorado, met de Taj Mahal, met de Machu Pichu van de Inca&#39;s. Met de Notre-Dame, met de Kathedraal van Aaken, met Vaticaan Stad, met de stad Potosi in Bolivia, met het centrum van Florence, met de Chinese Muur en met de Tyr in Libanon, met alle Barokkerken op de Filippijnen, met, notabene, het Vrijheidsbeeld in New York... Amsterdam (inclusief die oude, net opgegraven muur), het huis waar je geboren bent, de Betuwe, alle McDonalds, Sarajevo, heel België, kunnen we met een gerust hart naar de kloten laten gaan. Zij staan niet op De Lijst.&#60;/p&#62;


&#60;h3&#62;The World Heritage&#39;s World&#60;/h3&#62;

&#60;p&#62;Het World Heritage-project is een groots voorbeeld van een vorm van conservering waarin Staten of staatsorganen zich opwerpen als beschermers en redders van cultuur en natuur, onder het mom van &#39;dringende noodzaak&#39;. &#60;em&#62;Save the world! &#60;/em&#62;Zij hameren op &#39;onze&#39; wens naar een erfgoed, met dubieuze, voedende termen als &#39;trouw&#39;, &#39;schuld&#39; en &#39;glorie&#39;. Maar het voorbereiden van een erfgoed kan tegelijkertijd worden opgevat als een testamentaire enscenering van de dood: de georganiseerde fixatie op het Nalatenschap, dat pas na de dood in al haar pracht kan worden onthuld, spoort in werkelijkheid aan tot het plegen van collectieve euthanasie.&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;De 123 staten die de &#60;em&#62;Convention for the Protection of the World Cultural and Natural Heritage&#60;/em&#62; onderschreven, kunnen plekken en monumenten nomineren. Vervolgens besluit de &#60;em&#62;Committee&#60;/em&#62;, bestaande uit 21 specialisten, of het werkelijk gaat om de &#60;em&#62;cultural and natural wonders&#60;/em&#62; die deel uitmaken van The World Heritage. Architectonische monumenten komen in aanmerking, beeldhouwwerken, schilderijen, grotschilderingen en, al of niet bewoond, historische regio&#39;s of stadscentra, traditionele dorpen, maar ook hedendaagse architectuur, alswel natuurmonumenten of natuurlijke plekken die aan bepaalde fysische en biologische kenmerken voldoen. Dan is er de List of the World Heritage in Danger, waarop een plek of monument geplaatst kan worden als het in groot gevaar verkeert, door natuurlijk verval bijvoorbeeld, of door oorlog. (&#60;em&#62;Jij crepeert, we kunnen je niet helpen, maar misschien staat je huis wel op de Lijst.&#60;/em&#62;)&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;In een testament kan de erflater de grilligste vonnissen vellen en de meest irreële eisen stellen. Zo lezen we in de &#60;em&#62;Operational Guidelines&#60;/em&#62; van het World Heritage-project dat een genomineerd monument niet alleen materieel authentiek moet zijn, maar ook &#60;em&#62;een unieke artistieke prestatie, een meesterwerk van de scheppende geest; (...) die in een bepaalde periode of binnen een cultuurgebied ergens ter wereld grote invloed hebben uitgeoefend op ontwikkelingen in de architectuur, monumentale kunst of stedebouw en landschapsarchitectuur; of op unieke of althans buitengewone wijze getuigen van een verdwenen beschaving...&#60;/em&#62; &#39;Natuurlijke bezittingen&#39; zijn van universeel belang als &#60;em&#62;ongeëvenaarde natuurlijke fenomenen, formaties of landschapselementen, bijvoorbeeld, uitzonderlijke voorbeelden van de belangrijkste ecosystemen, gebieden van exceptionele natuurlijke schoonheid of bijzondere combinaties van natuurlijke en culturele elementen...&#60;/em&#62;&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;&#60;span class=&#34;inline-image-wrapper ui_animateFigureCaption&#34;&#62;&#60;a href=&#34;http://www.mediamatic.net/153905/en/operation-re-store-world&#34;&#62;
&#60;img src=&#34;http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/794/153905-313-400.jpg&#34; height=&#34;400&#34; width=&#34;313&#34; alt=&#34;&#34; title=&#34;Operation Re-store World&#34; playable=&#34;1&#34;/&#62;

&#60;/a&#62;&#60;span class=&#34;caption-inline&#34;&#62;&#60;span class=&#34;title&#34;&#62;&#60;a title=&#34;Click to get a larger image - Operation Re-store World - Mediamatic.net&#34; href=&#34;/153905/en/operation-re-store-world&#34;&#62;Operation Re-store World&#60;/a&#62;&#60;/span&#62;&#60;/span&#62;&#60;/span&#62;&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;Zo toont het World Heritage-project zich een ouderwets museum, met uit de vorige eeuw stammende waardenstelsels en criteria. In haar &#39;collectie&#39; neemt ze enkel en alleen `authentieke meesterwerken&#39; op, die op hun beurt zo gaaf en compleet mogelijk moeten zijn: &#60;em&#62;bijvoorbeeld, een &#39;ijstijd&#39;gebied dient de volgende elementen te omvatten: het sneeuwveld, de gletsjer zelf, en voorbeelden van slijppatronen, afzetting en kolonisatie (striaties, morenes, beginstadia van vegetatiesuccessie, etc.&#60;/em&#62;). De &#60;em&#62;Guidelines &#60;/em&#62;melden dat al te beschadigde monumenten of plekken niet in aanmerking komen, dat &#39;doublures&#39; gemeden dienen te worden, dat er naar een balans tussen het culturele erfgoed en het natuurlijke erfgoed gestreefd moet worden. De Lijst kent geen formele limiet - als in een echt museum kunnen meesterwerken ten alle tijde ontdekt worden en naadloos in de collectie worden gevoegd, die eindeloos is als de tijd. Als in een echt museum worden eenmaal tot de verzameling toegelaten &#39;stukken&#39; beschermd door een gepaste &#39;bufferzone&#39;: &#60;em&#62;een omringend terrein aan het gebruik waarvan beperkingen verbonden zijn, zodat er een extra laag van bescherming ontstaat...&#60;/em&#62; De World Heritage-objecten worden vervolgens geïdentificeerd met het speciaal ontworpen &#39;World Heritage Emblem&#39; (&#60;em&#62;dat zo geplaatst dient te worden dat het de aanblik van het object niet schaadt&#60;/em&#62;). Ter informatie en educatie van het publiek wordt er gewerkt aan &#60;em&#62;de vervaardiging van plaquettes ter ere van het feit dat een object in de World Heritage List is opgenomen. Deze plaquettes zijn bedoeld om binnen- en buitenlandse bezoekers ervan in kennis te stellen dat de betreffende lokatie van bijzondere waarde is en in die zin door de internationale gemeenschap erkend wordt. Anders gezegd, het is een plaats van buitengewoon belang, niets slechts voor één land, maar ook voor de gehele wereld. Deze plaquettes dienen echter nog een tweede doel, namelijk het publiek bekend te maken met het World Heritage concept en de World Heritage List.&#60;/em&#62; (Eindelijk wordt duidelijk dat &#39;Wij de Wereld&#39; de wereld de baas zijn. Er bestaan geen minderheden - of zij bezitten geen cultuur - die zijn van &#39;Ons de Wereld&#39;.) Als een museum wil The World Heritage zich als een samenhang presenteren, waarin de &#39;werken&#39; passen in de orde van een evolutionaire wereldgeschiedenis, waarvan zij de waarheidsmomenten reflecteren. The World Heritage veegt de vloer aan met My World Heritage, met Your World Heritage, met Their World Heritage. Maar door de nadrukkelijkheid waarmee het zich als concept presenteert, is het zowel een negentiende-eeuws als een hypermodern project. &#60;em&#62;It&#39;s a World Heritage&#39;s world.&#60;/em&#62;&#60;/p&#62;


&#60;h3&#62;De Vermickeymousing van de Geschiedenis&#60;/h3&#62;

&#60;p&#62;The World Heritage als toeristische fun-route – Baedeker, pionier van de moderne reisgids en uitvinder van het &#39;sterretjes systeem&#39; ter waardering van de cultuur, zou er van dromen – is maar één van de projecten ter musealisering van de wereld. In het kweken van een zo gaaf en compleet mogelijk, &#39;voorbeeldig&#39; erfgoed wordt niet alleen het verleden, maar ook het heden en de toekomst &#39;alvast&#39; betrokken. Zorg, redding en bescherming: dingen worden monumenten, natuur wordt reservaat, kennis wordt informatie en data, mensen en levensvormen worden modellen of toonbeelden. De zaken stapelen zich op, de archieven puilen uit, de databanken vermenigvuldigen zich. Er wordt niet alleen gewerkt aan het conserveren en restaureren van cultuur en natuur, in de vorm van (openlucht)musea, dierenparken, wildreservaten, reservaten voor volkeren of rassen, beschermde natuurgebieden, monumentenzorg, georganiseerde herdenkingen van gebeurtenissen of personen, etc... Ook technologie en industrie komen voor monumentalisatie in aanmerking: The International Committee For the Conservation Of The Industrial Heritage TICCIH, in 1978 opgericht in Zweden, propagandeert internationale samenwerking op het gebied van conservatie, onderzoek, documentatie en presentatie van &#39;our industrial heritage&#39;. &#39;&#39;Dit omvat de tastbare overblijfselen van het industrieel verleden, zoals bijvoorbeeld landschappen, lokaties, structuren, fabrieken, outillage, produkten en overig los en vast toebehoren, alsmede de relevante documentatie, waaronder zowel verbaal en beeldend materiaal als geregistreerde herinneringen en meningen van de mannen en vrouwen die erbij betrokken geweest zijn. &#60;/p&#62;


&#60;h5&#62;2 De TICCIH-files vond ik ook onder icomos.&#60;/h5&#62;

&#60;p&#62;Tegelijkertijd wordt het dagelijks leven op grote schaal gedocumenteerd en gearchiveerd, als een aan het leven parallel lopende actie. In Zweden begon men begin jaren 70 een nationaal project, SAMDOK genaamd, dat zich ten doel stelde de dingen, uit het Zweedse huis-tuin-en-keuken-leven, op gestructureerde wijze gelijktijdig aan hun gebruik te verzamelen en vast te leggen, om het nageslacht een zo nauwkeurig, gedifferentieerd en representatief mogelijk beeld van het Zweedse leven na te laten. &#60;/p&#62;


&#60;h5&#62;3  lees over SAMDOK  bijvoorbeeld het artikel van Klaus Weschenfelder, genaamd &#39;Museale Gegenwartsdokumentation – Vorauseilende Archivierung&#39; in: &#60;em&#62;Zeitphänomen Musealisierung,&#60;/em&#62; Wolfgang Zacharias (Hg.), p.180-188.&#60;/h5&#62;

&#60;p&#62;Maar ook buiten Zweden leggen steden archieven aan, waarin alles wat voor de toekomst van belang wordt geacht van dag tot dag wordt opgeslagen.&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;&#60;span class=&#34;inline-image-wrapper ui_animateFigureCaption&#34;&#62;&#60;a href=&#34;http://www.mediamatic.net/153906/en/operation-re-store-world&#34;&#62;
&#60;img src=&#34;http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/578/153906-400-363.jpg&#34; height=&#34;363&#34; width=&#34;400&#34; alt=&#34;&#34; title=&#34;Operation Re-store World&#34; playable=&#34;1&#34;/&#62;

&#60;/a&#62;&#60;span class=&#34;caption-inline&#34;&#62;&#60;span class=&#34;title&#34;&#62;&#60;a title=&#34;Click to get a larger image - Operation Re-store World - Mediamatic.net&#34; href=&#34;/153906/en/operation-re-store-world&#34;&#62;Operation Re-store World&#60;/a&#62;&#60;/span&#62;&#60;/span&#62;&#60;/span&#62;&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;Er wordt op de toekomst vooruitgelopen, dingen uit het heden worden museumklaar&#39; gemaakt om het erfgoed &#39;up to date&#39; te houden, of voor later bewaard, bijvoorbeeld in de vorm van in vitro conservering en genenbanken. En dan zijn er de verbijsterende projecten die in grootscheepse ensceneringen het heden en/of verleden reconstrueren en naspelen. De ecokas &#60;em&#62;Biosphere II &#60;/em&#62;in Arizona laat in het klein zien hoe het was toen alles biologisch nog &#39;klopte&#39;. Als het Einde der Tijden aanbreekt mogen selectieve gezelschappen in dergelijke kassen overleven op Mars. De recente, dramatische ontwikkelingen rond &#60;em&#62;Biosphere II&#60;/em&#62; illustreren onverbloemd de versmelting van wetenschap, fictie en amusement: twee ex-bewoners gooiden de luchtsluizen van de Kas open om de nieuwe, &#39;tweede generatie&#39; bewoners van een vermeende verstikkingsdood te redden. En federale agenten bezetten het terrein in opdracht van de financier van de &#60;em&#62;Biosphere&#60;/em&#62;, de miljardair Edward Bass (tevens de grootste aandeelhouder van het Disneyland-consortium!), die het oorspronkelijke management van financieel en wetenschappelijk wanbeheer beschuldigt.&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;Het geplande thema-park&#60;em&#62; Disney&#39;s America &#60;/em&#62;zal de geschiedenis van Amerika in 6 episodes - één ervan is de vernietiging van de oorspronkelijke bevolking - na gaan spelen. (In Amerika stellen tegenstanders van dit project dat het de geschiedenis &#39;vermickeymouset&#39;. Voorstanders wijzen op de werkgelegenheid die het kan scheppen. Stel je voor dat werkeloze Indianen zichzelf dan misschien nogmaals kunnen laten uitroeien...) In het onlangs geopende history-park &#60;em&#62;Archeon (Drie miljard jaar in één dag beleven&#60;/em&#62;) te Alphen aan de Rijn begint met een knal de wereld opnieuw. De &#39;bewoners&#39; (&#60;em&#62;Zelfs de bewoners zijn echt&#60;/em&#62;) oefenen er constant &#39;authentieke&#39; bezigheden uit alle tijden uit. (Een leutig link spel: Straks worden de Amsterdammers gedwongen om in het toeristenseizoen typisch Amsterdams te doen, om op terrasjes te zitten of huizen te kraken... Maar doen ze dat niet al?) Zowel in het World Heritage-project als in al deze dolle pretparken culmineert het streven naar of het beschermen van authenticiteit juist in de opperste kunstmatigheid. Het zijn werelden, achteraf-utopieën, waarin alles vergeten kan worden in de werveling van het spektakel. Maar misschien zijn het daarom ook plekken waar mensen ongegeneerd van deze tijd kunnen zijn.&#60;/p&#62;


&#60;h3&#62;Conserveren als Politieke Strategie&#60;/h3&#62;

&#60;p&#62;Het manische bewaren, &#39;rewinden&#39; en reconstrueren van de geschiedenis is zowel pathetisch en lachwekkend als verraderlijk en verontrustend. Pathetisch en lachwekkend omdat het een onderneming betreft die op niets uitloopt en precies het omgekeerde bewerkstelligt van wat ze beoogt: alles verklaard tot &#39;world heritage&#39;, wordt buiten spel gezet. Verraderlijk en verontrustend omdat het misschien wel om de voltrekking van een politieke strategie gaat, die ons bedwelmt en meesleurt in een amnesisch delirium, of in een vreselijke tautologische gaap. Het bewaarproject weet zich voor te doen als logisch, als barmhartig en &#39;goed&#39;, zelfs als noodzakelijk. Alles en iedereen wordt er als vanzelfsprekend in meegesleurd. Maar wat goedschiks lijkt, zou dus wel eens kwaadschiks kunnen zijn. Al wordt het voorgedaan als een natuurlijk en universeel verlangen, het bezeten bewaren, restaureren en reconstrueren van dingen, de museale omgang met de wereld, lijkt vooral van onze tijd en specifiek van de Westerse cultuur. Ooit werd alleen dat bewaard wat nog een directe en levende band met het heden had. Al het andere kon vergeten of vernietigd worden. Dat ruimt flink op en verklaard gedeeltelijk waarom er in vroeger tijden – nog steeds in andere culturen of wat ervan over is – zo &#39;onvoorzichtig&#39; omgesprongen werd met de kostbare &#39;monumentale&#39; materie. Er werd nooit willens en wetens geschiedenis (of toekomst), &#39;gemaakt&#39;, maar als het heden erom vroeg, werden de zaken met een gerust hart afgebroken of `gerecycled&#39; en ingezet voor nieuwe doeleinden. Het verleden kon op symbolische, in materieel opzicht vaak onzichtbare wijze voortleven en geconserveerd worden, terloops aanwezig zijn, of simpelweg geen rol van betekenis meer spelen.&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;Wat begon als het verzamelen en exposeren van materiële referenties ter legitimatie van een nieuwe burgerlijke maatschappij op zoek naar een afleesbaar verleden, ontaardde in een obsessief bijeenschrapen en opgraven van alles. Het historische bewustzijn op drift: niet alleen het verleden, maar ook heden en toekomst zijn effecten of scenario&#39;s geworden van het museum, dat zich naar buiten toe heeft uitgebreid en zich in het leven heeft genesteld. (Terwijl het nota bene voorheen nog een ideaal was dat het leven het museum in zou sijpelen, heeft de orde van het museum zich meester gemaakt van het leven.)&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;&#60;span class=&#34;inline-image-wrapper ui_animateFigureCaption&#34;&#62;&#60;a href=&#34;http://www.mediamatic.net/153907/en/operation-re-store-world&#34;&#62;
&#60;img src=&#34;http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/117/153907-400-287.jpg&#34; height=&#34;287&#34; width=&#34;400&#34; alt=&#34;&#34; title=&#34;Operation Re-store World&#34; playable=&#34;1&#34;/&#62;

&#60;/a&#62;&#60;span class=&#34;caption-inline&#34;&#62;&#60;span class=&#34;title&#34;&#62;&#60;a title=&#34;Click to get a larger image - Operation Re-store World - Mediamatic.net&#34; href=&#34;/153907/en/operation-re-store-world&#34;&#62;Operation Re-store World&#60;/a&#62;&#60;/span&#62;&#60;/span&#62;&#60;/span&#62;&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;De weigering om te (laten) verwoesten is van onze tijd en probeert de snelle vernietigingsmachine waar de vooruitgangsfilosofie door aangedreven wordt te compenseren. Tegelijkertijd produceert die filosofie het &#39;verleden&#39;, nodig om zich als nieuw, als voortgang te kunnen presenteren. In die zin is het bewaren een politieke strategie in dienst van het beheren en controleren van het heden en het voorbereiden van de toekomst. In die zin is het één van de grote twintigste-eeuwse industriële activiteiten, en evenals produktie en informatie onderworpen aan `overload&#39;, aan hypertrofie, accumulatie en buitensporigheid. (Bij paranoia instituten als de CIA, of bij andere grote bedrijven is die surveillerende en controlerende functie van het opslaan klinkklaar. De CIA maakt dagelijks satellietfoto&#39;s van de wereld, en in haar &#60;em&#62;World Book of Facts &#60;/em&#62;houdt ze de gesteldheid en het reilen en zeilen van elk land ter aarde nauwgezet bij. Het verhaal gaat dat ze ook alle mogelijke literaire scenario&#39;s en plots verzamelt, om maar op alles voorbereid te zijn... Een thriller zou ooit eens `echt&#39; kunnen worden. Evengoed verzamelen multinationals vaak zoveel mogelijk data over andere bedrijven, ook om `verrassingen&#39; voor te zijn.)&#60;/p&#62;


&#60;h3&#62;Stand-In&#60;/h3&#62;

&#60;p&#62;Met de snelle ontwikkeling van het electronische geheugen breidt het domein van wat bewaard kan worden zich oneindig uit. Er worden databanken voor alle denkbare aspecten van het leven gecreëerd en eeuwenoude, stoffige archieven worden overgezet op de modernste informatiesystemen. Het Archivo General de Indias te Sevilla herbergt honderdduizenden historische bronnen, in de vorm van decreten, instructies, brieven, voorschriften, processtukken, landkaarten, petities van Indiaanse dorpshoofden, etc., met betrekking tot de historische banden tussen Spanje en haar voormalige koloniën in Latijns-Amerika. Het archief wordt nu volledig gedigitaliseerd. De manuscripten worden op interactieve, optische beeldplaat vastgelegd, niet alleen om de originele collectie te beschermen (&#60;em&#62;het verleden voor de toekomst te behouden&#60;/em&#62; – weer schiet het heden er bij in), maar ook om hun toegankelijkheid voor de onderzoeker te vergroten: de door de tijd getekende documenten laten zich via de computer op het scherm &#39;nettoyeren&#39; (vlekken kunnen gewist, kreukels gladgestreken, kleuren gewijzigd, letters vergroot of verkleind worden, etc...). In zekere zin wordt een &#39;besmette&#39; en beladen episode uit de geschiedenis zo ontdaan van haar bloed, zweet en tranen, en een valse air van onschuld aangemeten. In de ondraaglijke lichtheid van het data-rijk worden de dingen ontdaan van hun zwaarlijvig- en zwaarwichtigheid: als &#39;bits&#39; en &#39;bytes&#39; lijken ze allemaal op elkaar. Het gaat er niet om of de originelen de waarheid zouden spreken, maar dat die verdwijnen in een retoucheerbaar &#39;beeld&#39;: door de verdubbeling worden ook de originele manuscripten kunstmatig. Tegelijkertijd verschanst het ontoegankelijk geworden &#39;echte&#39; zich in het geheim, bang als men is dat het geraakt zal worden door het leven, zodat het bestaan ervan geen rol meer speelt. (De cultuur verliest zich in haar &#39;stand in&#39;-versie. Zoals men ook ter bescherming van het origineel een kopie van de Grot van Lascaux heeft vervaardigd, en in het centrum van Florence eeuwenoude sculpturen door exacte replica&#39;s vervangt. &#60;em&#62;Is it life or is it memorex?&#60;/em&#62; Steeds vaker zullen we in het ongewisse worden gelaten met betrekking tot de echtheid van de dingen)&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;Ook The World Heritage bezegelt haar verdwijning door te vervliegen in het digitale universum. Onderdeel van het World Heritage-project is Patrimoine 2001, of Heritage 2001. &#60;em&#62;Het 2001 project is bedoeld als een bank van beelden van het gehele menselijk erfgoed, &#60;/em&#62;vertelde Federico Mayor, Directeur-Generaal van UNESCO de aanwezigen bij de lanceringsceremonie. Fotografen maken in opdracht van UNESCO kiekjes van The World Heritage. De foto&#39;s, en ook oud materiaal, worden vervolgens gedigitaliseerd en opgeslagen op CD-ROMs die via de computer weer gemanipuleerd kunnen worden. &#60;em&#62;Deze visuele informatie combineert het esthetisch gebaar met de kracht van de documentatie, ofwel, Verbeelding met Realiteit. Lokaties en monumenten, inheemse bevolkingen, gigantische natuurreservaten en landschapsparken, bijzondere dieren: onderzoekers en wetenschappers stellen alles in het werk om die bedreigde schatten veilig te stellen. De technieken die daarbij toegepast worden...&#60;/em&#62; De monumenten, en dergelijke, zijn natuurlijk al jaren vooral &#39;fotomodel&#39;. Maar na Heritage 2001 kunnen ze evengoed opgeblazen worden. &#60;em&#62;Het is data, dus het bestaat,&#60;/em&#62; voldoet voor de datatoeristen van de 21-ste eeuw. Een stap verder in het tijdperk van de technische reproduceerbaarheid: de dingen verliezen niet hun aura, maar de aura&#39;s verliezen hun dingen.&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;De Oude Grieken beoefenden een vorm van geheugenkunst waarin zij wat zij wilden onthouden opsloegen in een individueel bepaald, mentaal complex van plekken en beelden. Zij prentten bijvoorbeeld een denkbeeldig gebouw, inclusief kamers, nissen, zuilen, gangen, etc., in hun geheugen, om dat vervolgens `in te richten&#39; met zelf gekozen, &#39;welsprekende&#39; beelden die de gedenkwaardig bevonden feiten, teksten of gedachtengangen reflecteerden. Ter herinnering ontsloten zij in hun geheugenbouwwerken, waarvan ze de structuur door en door kenden, een specifieke ruimte, waarin het aldaar opgeslagen beeld de gezochte &#39;kennis&#39; in beroering bracht. Het geheim van dit tot de verbeelding sprekende &#39;kunstmatige geheugen&#39;, zal zich nooit meer volledig laten doorgronden. Niet alleen omdat het mijlenver van ons afstaat, maar vooral omdat het ons wezensvreemd is. Geëxtrapoleerd naar een collectief niveau, is ons &#39;artificial memory&#39; naar buiten gedelegeerd en fundamenteel anders van karakter: het lijkt misschien nog het meest op een woekering van beelden zonder plekken of, omgekeerd hetzelfde implicerend, op een leeg gebouw, op een labyrint van blinde vlekken.&#60;/p&#62;

&#60;p&#62;Misschien staat ons laat-twintigste-eeuwse geheugen ook helemaal niet in dienst van het onthouden, maar juist in dienst van het vergeten. Hoe ironisch klinkt dit in een tijd die zich volledig heeft overgegeven aan het bewaren en opslaan van alles en nog wat voor de Toekomst en het Nageslacht. Maar er valt niets te redden, getuige The World Heritage. Het delirerende voor- een achteruit lopen op de zaken en de tijd is allang gestrand in een fatale paradox. De Toekomst is Nu en Wij zijn het Nageslacht, of Bezoekers van Buiten, toeristen in een museaal universum. Alleen voor hen die dat niet (h)erkennen is dit catastrofaal. Zij worden levend begraven met The World Heritage, zoals ooit de gewoonte bestond om overledenen te begraven samen met de voorwerpen die hen toebehoorden. De &#39;overlevenden&#39;, nabestaanden, kijken bevreemd, verwonderd, geamuseerd of verveeld, met de blik van een toerist of van een nieuweling, naar al die bevroren materie, naar al dat jolijtig spektakel, naar al die onmededeelzame data. Zij hoeven daarvan niets te onthouden (omdat ze er nooit van wisten). De Ark van Noach is gezonken. Intussen kunnen wij ons gedragen als publiek, als figuranten, of alles (op)nieuw gaan (uit)vinden... &#60;/p&#62;

&#60;p&#62;En de groene mannetjes? Zij bestierven het bijna, toen zij zagen hoe de embryo doorkliefd werd door Glenn Gould...&#60;/p&#62;</content>
  </anymeta:alternate>
  <link rel="enclosure" type="image/jpeg" title="FIGURE" href="http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/510/153901-480-441-scale.jpg" />
  <author>
    <name>Jorinde Seijdel</name>
    <uri>http://www.mediamatic.net/id/35159</uri>
  </author>
  <link rel="http://www.w3.org/2000/01/rdf-schema#Class" title="Article" href="http://mediamatic.nl/ns/anymeta/2008/kind/article" />
  <link rel="http://mediamatic.nl/ns/anymeta/2008/term/actor" title="Actor" href="http://www.mediamatic.net/id/1496" anymeta:edge_uuid="1c6712cb-0712-102e-9a6b-0014385010dc" anymeta:symbolic_name="ACTOR" anymeta:predicate_title="Actor" anymeta:object_title="Jeff Koons" />
  <link rel="http://mediamatic.nl/ns/anymeta/2008/term/actor" title="Actor" href="http://www.mediamatic.net/id/3602" anymeta:edge_uuid="1c6712cc-0712-102e-9a6b-0014385010dc" anymeta:symbolic_name="ACTOR" anymeta:predicate_title="Actor" anymeta:object_title="Glenn Gould" />
  <link rel="http://mediamatic.nl/ns/anymeta/2008/term/actor" title="Actor" href="http://www.mediamatic.net/id/3603" anymeta:edge_uuid="1c6712cd-0712-102e-9a6b-0014385010dc" anymeta:symbolic_name="ACTOR" anymeta:predicate_title="Actor" anymeta:object_title="Wolfgang Zacharias" />
  <link rel="http://xmlns.com/foaf/0.1/img" title="figure" href="http://www.mediamatic.net/id/153901" anymeta:edge_uuid="285459ff-0712-102e-9a6b-0014385010dc" anymeta:symbolic_name="FIGURE" anymeta:predicate_title="figure" anymeta:object_title="Operation Re-store World" />
  <link rel="http://xmlns.com/foaf/0.1/img" title="figure" href="http://www.mediamatic.net/id/153904" anymeta:edge_uuid="28545a02-0712-102e-9a6b-0014385010dc" anymeta:symbolic_name="FIGURE" anymeta:predicate_title="figure" anymeta:object_title="Operation Re-store World" anymeta:order="1" />
  <link rel="http://xmlns.com/foaf/0.1/img" title="figure" href="http://www.mediamatic.net/id/153905" anymeta:edge_uuid="28545a03-0712-102e-9a6b-0014385010dc" anymeta:symbolic_name="FIGURE" anymeta:predicate_title="figure" anymeta:object_title="Operation Re-store World" anymeta:order="2" />
  <link rel="http://xmlns.com/foaf/0.1/img" title="figure" href="http://www.mediamatic.net/id/153906" anymeta:edge_uuid="28545a04-0712-102e-9a6b-0014385010dc" anymeta:symbolic_name="FIGURE" anymeta:predicate_title="figure" anymeta:object_title="Operation Re-store World" anymeta:order="3" />
  <link rel="http://xmlns.com/foaf/0.1/img" title="figure" href="http://www.mediamatic.net/id/153907" anymeta:edge_uuid="28545a05-0712-102e-9a6b-0014385010dc" anymeta:symbolic_name="FIGURE" anymeta:predicate_title="figure" anymeta:object_title="Operation Re-store World" anymeta:order="4" />
  <link rel="http://www.w3.org/2000/01/rdf-schema#Class" title="has type" href="http://mediamatic.nl/ns/anymeta/2008/type/publication" anymeta:edge_uuid="901fcd6e-0719-102e-9a6b-0014385010dc" anymeta:symbolic_name="HAS_TYPE" anymeta:predicate_title="has type" anymeta:object_title="Publication" />
  <category term="photography" />
  <category term="civilization" />
  <category term="archeology" />
  <category term="indexing" />
  <category term="copy" />
  <category term="archive" />
  <category term="future" />
  <category term="time" />
  <category term="folklore" />
  <category term="ideology" />
  <category term="museum" />
  <category term="memory" />
  <anymeta:coverage>
    <anymeta:date_start_acc>d</anymeta:date_start_acc>
    <anymeta:date_end_acc>d</anymeta:date_end_acc>
  </anymeta:coverage>
  <anymeta:kind>ARTICLE</anymeta:kind>
  <anymeta:type>publication</anymeta:type>
  <anymeta:share>1</anymeta:share>

<!-- websrv05 served in 100 msec on Tue, 14 Feb 2012 21:58:32 +0100 -->
</entry>