anyMeta 4.19.48 - Atom module 0.3.22013-05-23T03:36:31+02:00http://www.mediamatic.net/feed/atom/9092/en?q_object%5B0%5D=62623Standaard matcherhttp://www.mediamatic.net/id/622852009-06-29T13:08:13+02:00Relationships: Love, prosecution + trust, despair +Conference Blogging from Kom Je Ook?<p>Yes. I am convinced that more than 300 Dutch cultural professionals will keep their eyes open for new opportunities to communicate with me. At least, that is my aspiration after participating in the Kom je ook? seminar organised by Mediamatic in Amsterdam’s public library OBA.</p><p>One of the main questions was much more Low-Tech than super RSS or API, as a keynote speaker <strong>Nina Simon</strong> asked directly from the cultural professionals: What kind of relationship you want with your audience? As a normal cultural heavy-user (I do go to gigs, exhibitions, theatre plays, cinema and I like various forms of culture from Mozart to minimal techno and from Damien Hirst to Rembrandt), I want to turn the question around and share a moment of thinking the relationship I want to built with my cultural institutions!</p>
<p>Honestly speaking, my favorite cultural institutions are Tate Modern in London and Palaís de Tokyo in Paris, even though I don’t live in either of the cities. Still both art spaces are filled with memories of amazement and inspiration. In fact, I tend to visit both when I am around, and during this millennium I have been in Tate Modern 12 times and in Palaís de Tokyo six times, thanks to relatives that keep me visiting in those cities regularly.</p>
<p>When mapping my visits to the online versions of those two mentioned cultural spaces, the amount of visits is much more rare, and focused on practicalities such as opening times and nearest tube stations besides current exhibitions. I think that is pretty surprising, considering that I spent several hours per day online, and I do follow many art blogs, cultural networking sites, artful platforms, creative forums and I even love to share my opinions in many of them. Another keynote speaker of Kom je ooK? -seminar, <strong>Mike Ellis</strong>, shared some interesting viewpoints that made me understand why this might be happening. His hint to cultural professionals was to make content more available according to a simple principle: <em>If you love something, set it free! (which also works well in human relationships) Don't let your content (or relationships) be walled gardens!</em></p>
<p>What could be the benefits of making content more available? For sure there are a lot of new challenges (such as copyrights) to sort out. Still openness might be the best way to build stronger relationships between people and cultural institutions in more participatory way. As Mike Ellis crystallized: Important is the content, not where it is consumed or how! When thinking how navigation in online spaces works things like Google are crucial in landing people to the content. Users find their way with Google Readers’ or they are actively posting stuff they like (maybe yours?) in Youtube, MySpace and Facebook. If I would be artist/heritage professional, I would love to see more people engaging my content. Maybe it is true that with social media, I do not want controlled experiences and therefore guided experiences are not my cup of tea. Still I am interested in quality cultural content, and I would like to find it everywhere. </p>
<p>The <strong>DOEN Pitch</strong> part of Kom je ook -event introduced several cultural institutions which are having archives full of rarely shown material, maybe about my favorite artists’ performing in familiar places to me, or even better with somebody I know in the background (like my mum, my grandparents' house etc.). As a cultural heavy-user, I want to ask from my cultural institutions to make it easier for me to spend time with your content in more participatory way. Something helping me in building own cultural identity, and keeping me connected with other cultural heavy-users of my neighbourhood. Maybe communication channels among us local cultural heavy-users could also be great extra, something my cultural institution could build and host for us, as in the end going to events, museums and theatres is social by nature.</p>
<p>If you got interested to seek concrete ways how, start simple by checking presentations of Nina Simon: <a href="http://www.slideshare.net/ninaksimon">www.slideshare.net/ninaksimon</a> and Mike Ellis <a href="http://www.slideshare.net/dmje/museums-and-the-web-mashup-workshop">www.slideshare.net/dmje/museums-and-the-web-mashup-workshop</a> >> they are great. Concrete ways to build better relationships might be literally, just one click away!</p>
<p>Take a look at the pictures taken at 'Kom je ook?' by Katja Novitskova / Mediamatic<br/>
<a href="http://www.mediamatic.net/page/62751/nl">www.mediamatic.net/page/62751/nl</a></p>http://www.mediamatic.net/id/23162ARTICLEtext1http://www.mediamatic.net/id/1612542011-05-23T14:54:42+02:00Leren van andermans foutenEen verslag van Kom je ook? - Oops<p>De zesde editie van het symposium Kom je ook? had het thema ‘Oops’. Sprekers gaven eerlijke en scherpe analyses van door hen gemaakte fouten. Een tweet van Zonja op de back channel vat het samen: ‘Alle sprekers benoemen het negeren van intuïtie, of een slecht voorgevoel voorafgaand aan een grote misser’. KJO? Oops werd georganiseerd door Mediamatic en vond plaats op donderdag 9 september 2010. Een verslag van de dag in het Compagnietheater.</p><p>Binnen de culturele sector lijkt het maken van fouten haast onmogelijk; falen met overheidsgeld is niet aan de orde. Maar is het soms niet juist nodig om de fout in te gaan? En wat kun je daar van leren? “Juist bij innovatie moet je fouten kunnen maken”, zegt Willem Velthoven, directeur Mediamatic. “Je probeert nieuwe dingen en fouten zijn daarmee gelegitimeerd. Je moet alleen weten wanneer je op moet houden.”</p>
<h3><em>‘Onze bazen eten het wel weg bij een oestertje’ - Bert Mulder</em></h3>
<p>De eerste spreker, <a href="http://www.mediamatic.net/person/15390/nl">Bert Mulder</a>; voormalig informatieadviseur bij de Tweede Kamer, bevestigt het idee dat fouten maken in sommige sectoren niet geaccepteerd wordt. Zo ook bij de Tweede Kamer; we hebben het immers over het hart van de democratie. Zijn relaas over het mislukte automatiseringsproject van de Tweede Kamer, bewijst echter iets anders. </p>
<p>Het concept van een elegant documentatiesysteem was goed en in theorie uitvoerbaar. De leverancier sputterde eerst nog tegen, maar ging uiteindelijk overstag. Bert en zijn team lieten de uitvoering van het project vol vertrouwen in hun handen. Dat bleek een grote vergissing. Na bijna een jaar werd duidelijk dat de bouwers geen grip op de situatie hadden en niet capabel waren om het project succesvol af te ronden. </p>
<p>De fout die Bert toen maakte, was om niet direct in te grijpen. Hij bleef optimistisch: “Daar gaan we over vergaderen en dat sturen we bij”. Dat bleek niet mogelijk; het systeem werd niet afgebouwd en Bert zag zijn reputatie veranderen van de langverwachte innovator, in een persona non grata. </p>
<p>Wat Bert heeft geleerd van deze mislukking, is dat de uitvoerbaarheid van een idee altijd getoetst moet worden. En ook dat grote fouten kunnen leiden tot leren, maar dat dit een bewuste keuze is. Wil een organisatie daadwerkelijk een lerende organisatie worden, dan dient er binnen iedere afdeling actief gewerkt worden aan transparantie. Als dit consequent gebeurt, werpt dat op korte termijn zijn vruchten af. En dat is noodzakelijk in dit tijdgewricht.</p>
<h3><em>‘Ik ben keihard op m’n bek gegaan’ - Pim Betist</em></h3>
<p>Van de politiek naar de muziek met <a href="http://www.mediamatic.net/person/158530/nl">Pim Betist</a>. Hij richtte in 2006 de website SellaBand op, waar artiesten gefinancierd worden door fans en hiermee de mogelijkheid krijgen muziek op te nemen. </p>
<p>Sellaband was zo’n prachtig idee dat Pim de directeur van Sony Music wist over te halen om zijn baan op te zeggen en het bedrijf te gaan leiden. De directeur nam de beginselen van de traditionele muziekindustrie mee naar Sellaband, die niet goed toepasbaar bleken op Pim’s nieuwe concept van ‘crowd funding’. </p>
<p>Er werd vastgehouden aan het medium CD, wat een grote fout bleek. Het bedrijf verloor de helft van de marge doordat ze iedere fan een CD moesten sturen. Bovendien veranderde de scope van het bedrijf van het promoten van muziek, naar het verkopen van CD’s. </p>
<p>Met de opgedane inzichten in wat <em>niet</em> werkt bij crowd funding, besloot hij zijn nieuwe project anders aan te pakken en zijn visie niet te compromitteren. Bij Africa Unsigned draait het om digitale muziek, bestaat er een betere balans tussen financiële en emotionele winst en houdt hij het ingewikkelde bedrijfsmodel van crowd funding simpel en eerlijk voor gebruikers. </p>
<p>Samenvattend stelt Betist vast dat zijn grootste ‘Oops’ momenten ontstonden op momenten waar hij te weinig vertrouwen had in zichzelf, of, zoals ook Bert Mulder benoemde, wanneer hij leunde op anderen van wie hij de expertise overschatte. </p>
<h3><em>Een blunder is zoiets als degraderen in de laatste seconde - Julius Vermeulen</em></h3>
<p>Na de swingende presentatie van Pim Betist, moet je van goede huize komen om een presentatie over postzegels boeiend te maken. Gelukkig was daar <a href="http://www.mediamatic.net/person/154511/nl">Julius Vermeulen</a>, die als Adviseur Kunst en Vormgeving verantwoordelijk is voor het gezicht van TNT Post. </p>
<p>De post blijkt de branche bij uitstek als het gaat om leren van fouten. Er spelen namelijk enorme processen die tot stand komen door de inspanningen van veel mensen. Vermeulen vindt blunders bij postzegels eigenlijk onnodig, juist omdat er door zoveel verschillende mensen aan wordt gewerkt. Het team bij TNT, de ontwerper(s), drukker. Toch gaat er veel mis. </p>
<p>Een miscommunicatie waardoor een wandsculptuur van Jan Wolkers niet op transport ging, maar werd gesloopt. Een serie postzegels over de Veluwe met gravures van dieren die, naar bleek uit later onderzoek, helaas niet voorkomen op de Veluwe. Ook pijnlijk: de situatie waar de koningin bij de presentatie van een postzegel constateerde dat er een verkeerde tekst op stond. Onnodig, volgens Vermeulen, al is er een schrale troost: dit soort mislukte postzegels raken binnen een mum van tijd uitverkocht en veranderen in collector’s items. </p>
<p><div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.mediamatic.net/161259/nl/julius-vermeulen-kom-je-ook-6">
<img src="http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/830/161259-400-267.jpg" height="267" width="400" alt="Julius Vermeulen, Kom je ook? 6" title="Julius Vermeulen, Kom je ook? 6" playable="1"/>
</a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Click to get a larger image - Julius Vermeulen, Kom je ook? 6 - Mediamatic.net" href="/161259/nl/julius-vermeulen-kom-je-ook-6">Julius Vermeulen, Kom je ook? 6</a></p></div></div></div></p>
<h3><em>Door met intercity snelheid - Björn Stenvers</em></h3>
<p><a href="http://www.mediamatic.net/person/26984/nl">Björn Stenvers</a> heeft, mede door zijn ADHD, een flink aantal oops momenten meegemaakt. Hij herkent het vertrouwen in anderen; vrienden, grote bedrijven, waarbij je alles aan hen overlaat en denkt ‘dat komt wel goed’. </p>
<p>Zijn verhaal over Yaris Art, oude stations ingericht als galeries, dat hij in zijn studententijd opzette met vrienden, lijkt een aaneenschakeling van impulsieve beslissingen. Terwijl er een mediacircus rond Yaris Art losbarstte, werden zijn vrienden weggekaapt door grote bedrijven en bleef hij alleen achter met enorme schulden. Ondanks dat zijn oops momenten hem veel tijd (en geld) hebben gekost blijft voor hem gelden: gewoon doorgaan. Geloof in jezelf, maak fouten, leer ervan. Oopsen blijven toch wel komen.</p>
<p><a href="http://www.mediamatic.net/person/154512/nl">Arnica Elsendoorn</a> sluit de ochtend af met ‘hoe het bewegingsstuk Casadam schipbreuk leed tussen Casablanca en Amsterdam’. Het uitwisselingsproject dat bewegingstheater moest introduceren in Marokko begon moeizaam, maar Arnica wuifde een onheilspellend voorgevoel weg. </p>
<p>Tot haar vreugde werd Casadam lovend ontvangen op het festival waar het gelanceerd werd. Echter, bij terugkomst in Amsterdam pleegden de Nederlands-Marokkaanse acteurs contractbreuk, Arnica werd door de directeur van het theater beschuldigd van onzedelijke praktijken en de Marokkaanse acteurs gingen om de haverklap in staking. </p>
<p>Achteraf had ze de cultuurverschillen tussen Marokko en Nederland toch danig onderschat en dat werd het stuk uiteindelijk fataal. Haar advies? Volg je intuïtie bij aanvang van een project. Bij twijfel altijd terugtrekken.</p>
<p>Tijdens de middagpauze vindt de <a href="http://mlna.nl/lunchdating">Make Love Not Art Lunch</a> plaats, waar gegeten en gesproken kon worden met de initiators van verschillende gehonoreerde innovatieprojecten. </p>
<h3><em>Error is a crucial engine of discovery - Kathryn Schulz</em></h3>
<p>Met een mooi verhaal over de ontdekkingsreiziger John Ross, die het slachtoffer werd van een luchtspiegeling en hiermee op het nippertje de door hem gezochte Noordwestelijke doorvaart miste, illustreert keynote speaker <a href="http://www.mediamatic.net/person/154903/nl">Kathryn Schulz</a> hoe je eigen overtuiging soms een slechte raadgever is. Met een optische illusie toont ze dat het maken van fouten niet te wijten is aan persoonlijke inferioriteit. </p>
<p>Fouten zijn niet meer dan een bijverschijnsel van een systeem dat in de bijna alle gevallen juist heel goed werkt. Onze intelligentie en de fouten die we maken zijn onafscheidelijk; zonder het één kan het ander niet bestaan. </p>
<p>Tenslotte wijst ze erop dat fouten meestal niet catastrofaal zijn, in tegendeel. Op de korte termijn voelen we ons er teleurgesteld onder, ongelukkig zelfs. Uiteindelijk hebben we onze fouten nodig; ze leiden tot nieuwe ideeën en creaties.</p>
<p><div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.mediamatic.net/161258/nl/kathryn-schulz-kom-je-ook-6">
<img src="http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/461/161258-267-400.jpg" height="400" width="267" alt="Kathryn Schulz, Kom je ook? 6" title="Kathryn Schulz, Kom je ook? 6" playable="1"/>
</a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Click to get a larger image - Kathryn Schulz, Kom je ook? 6 - Mediamatic.net" href="/161258/nl/kathryn-schulz-kom-je-ook-6">Kathryn Schulz, Kom je ook? 6</a></p></div></div></div></p>
<h3><em>Als creatief moet je nooit vertrouwen op een financieel directeur waar je nooit ruzie mee hebt - Rachida Azough</em></h3>
<p><a href="http://www.mediamatic.net/person/157984/nl">Rachida Azough</a> toont een indrukwekkend staaltje zelfreflectie: haar eigen tekortkomingen meet ze breed uit. Achteraf begrijpt ze niet waarom ze zo blij was toen ze werd gevraagd als creatief directeur van Kosmopolis Nederland. Ze had plezier in haar toenmalige baan en wat moest ze in de culturele sector? Een pilot voor een diversiteitsproject nota bene. Draaide dat niet altijd uit op mislukkingen? </p>
<p>Met een flinke dosis zelfoverschatting besloot ze ‘dat varkentje wel even te wassen’. Ze had moeten erkennen dat zij en de financieel directeur te weinig ervaring hadden en moeten investeren in een goed team. Maar ze werd een manusje-van-alles: ‘wie te flexibel is, denkt alles te kunnen zijn, maar is uiteindelijk helemaal niets’. Waarom? Het enige zinnige wat ze erover kan zeggen is: “Het waren naïeve dwalingen die onder grote druk en uit zelfbehoud ontstonden”. </p>
<p>De <a href="http://www.mediamatic.net/search/151732/nl">DOEN Pitches</a> volgen, waarop gestemd kon worden tijdens de theepauze. De winnaars zijn <a href="http://www.mediamatic.net/page/159654/nl">*Openmargin</a> en <a href="http://www.mediamatic.net/page/159932/nl">World of Citycraft</a>. </p>
<h3><em>In Dutch we say 'kip ei’ - Duncan Stutterheim</em></h3>
<p>ID&T, waarvan de ‘D’ voor zijn naam staat, is het bedrijf van <a href="http://www.mediamatic.net/person/156047/nl">Duncan Stutterheim</a>. De bescheiden gabberfeestjes waar het mee begon, groeiden uit tot megafeesten waar één op de drie jongeren uit zijn dak ging. T-shirts verkochten met meer dan 10.000 orders per week als warme broodjes. </p>
<p>Gedreven door geloof in zichzelf en in de gabbermuziek greep Duncan te laat in toen de gabberhype als een zeepbel uiteen spatte. Hij moest 21 mensen ontslaan. Achteraf had hij de merchandise, die niet tot zijn expertise behoorde, beter kunnen uitbesteden aan professionals. </p>
<p>ID&T’s festival Mysteryland, waar 80% van de bezoekers voor de hardcore kwam, moest volgens Duncans gevoel radicaal anders. Alle hardcore werd van het programma geschrapt. Aanvankelijk kwamen er boze brieven en weinig bezoekers, maar vandaag de dag worden er 60.000 mensen blij gemaakt op het festival. Durf het roer om te gooien, is zijn advies. </p>
<p>Gestuwd door opportunisme bracht ID&T zijn eigen radiozender in de ether, wat bijna zijn doodsvonnis werd. Het koste hem al zijn spaargeld. Hij besluit voortaan naar zijn gevoelens te luisteren en terug te gaan naar waar hij goed in is: feesten organiseren. En met succes: met het Sensation Dance event, Duncan’s ultieme droom, heeft hij inmiddels 13 landen veroverd. </p>
<p>Door stevige zelfreflectie na oops-momenten, heeft Duncan in zijn carrière na een diep dal toch weer de top kunnen vinden. De filosofie die hij momenteel voert in zijn bedrijf, draagt daar ook aan bij. Persoonlijke ontwikkeling loopt parallel aan de ontwikkeling van het bedrijf. Hij investeert in mensen, zodat zijn werknemers dicht bij hun gevoel blijven, en het bedrijf bij hen. </p>
<p><a href="http://www.mediamatic.net/person/154513/nl">Leila Liberge</a> vertelt vervolgens over WatWasWaar; een website die toegang biedt tot historische informatie over elke plek in Nederland. “Om subsidiegeld binnen te halen creëer je Utopia”, zegt Leila, “maar op het moment dat je het geld krijgt, begint de realiteit”. </p>
<p>Bij WatWasWaar werd het concept gehonoreerd, maar niet het hele gevraagde bedrag gegeven. Toen Leila later als projectleider werd aangesteld, realiseerde ze zich te laat dat het project niet was terug geschaald naar het verkregen budget. Ook besefte ze zich dat ze een risico nam met de webbouwer, maar er werd helaas bewezen dat ‘het beseffen van een risico niet wil zeggen dat het risico niet gaat optreden’. </p>
<p>Er werd wel ingegrepen, maar te laat. Een andere fout, die Leila vaker terugziet in subsidieregelingen, is dat er geld gegeven werd voor het ontwikkelen van technologie, maar niet voor marketing. Dit terwijl marketing essentieel is om succes te realiseren en te meten. Desalniettemin blijft Leila bij WatWasWaar; iets afmaken is interessant.</p>
<h3><em>‘It’s still a great place to live’ - Wouter Osterholt en Elke Uitentuis</em></h3>
<p><a href="http://www.mediamatic.net/person/154510/nl">Wouter Osterholt en Elke Uitentuis</a> zijn een kunstenaarsduo, geïnteresseerd in transformatie in de stedelijke omgeving en de mislukkingen die daaruit voort vloeien. Ze vertellen over hun zes maanden durende project ‘Your Home is in our Hands’; een onderzoek naar het psychologische effect van de economische crisis op de inwoners van Victorville. </p>
<p>In het stadje in de high valley nabij Los Angeles, dat ook wel ‘Victomville’ genoemd wordt, werden in 2009 net opgeleverde villa’s afgebroken omdat de banken geen andere uitweg zagen. Hierdoor werd het stadje het gezicht van de gekte van de economische crisis. </p>
<p>Wouter en Esther bouwden een McMansion op wielen en sleepten deze door de straten van Victorville, om reacties van bewoners uit te lokken. Ze zagen makelaars die verdord gras groen verfden en woedende bewoners die uit hun huis gezet werden en vlak voor vertrek cement door de gootsteen spoelden. </p>
<p>Van één van de meest gewilde plekken en de vertegenwoordiging van de Amerikaanse droom, verzande Victorville in drugsoverlast, geweld van gangs en ontploffende crystal meth laboratoria. Victorville staat symbool voor de grootste ‘oops’ in de recente Amerikaanse geschiedenis.</p>
<p>Het verhaal van <a href="http://www.mediamatic.net/person/15928/nl">Matthijs Bouw</a> sluit mooi aan. Hij vertelt over mislukte bouwprojecten en de hechte relatie die architecten hebben met fouten. Te groot, te klein, verkeerde akoestiek, verloedering. </p>
<p>Fouten binnen de architectuur worden breed uitgemeten in de media. Je kunt dit als architect maar beter accepteren als onderdeel van je werk; de architectuur wordt niet voor niets een “aaneenschakeling van glorieuze mislukkingen” genoemd. Beta-versies zijn niet mogelijk en er kan niet getest worden. </p>
<p>Matthijs geeft als tip fouten te forceren: daaruit komt vernieuwing voort. En ook om te relativeren. Karel Weber zij ooit: “Het is geen probleem als gebouwen lelijk zijn, dan loop je toch gewoon een blokje om?” </p>
<h3><em>Brood en kruimels - Frans Nauta</em></h3>
<p><a href="http://www.mediamatic.net/person/158532/nl">Frans Nauta</a> sluit de dag af en vertelt ons over het mislukken van het innovatieplatform. Het idee voor Stichting Nederland Kennisland, vóór investeren in onderwijs, kwam tot stand als alternatief op Nederland distributieland; vóór investeren in asfalt. </p>
<p>Na een artikel in het NRC werd Nederland Kennisland een hype en in het regeerakkoord stond een. In 2003 werd hij gebeld door toenmalig minister president Balkenende en gevraagd om secretaris te worden van het Innovatieplatform. Ja natuurlijk! Maar direct trokken er rillingen van twijfel door zijn lijf. </p>
<p>Drie lessen die heeft hij geleerd, ten eerste om bij aanvang goed te onderhandelen over secundaire voorwaarden. Ga er nooit vanuit dat het allemaal wel goed geregeld zal zijn. Tweede tip: de Wet van Haast. “Als jij haast hebt en de ander niet, dan ben je een speelbal”. Doe dan dus rustig aan. Tenslotte: less is more. Focus; richt je ‘op het brood, en niet op de kruimels’.</p>
<p>Foto's zijn <a href="http://www.mediamatic.net/page/161360/nl">hier</a> te vinden.</p>-ARTICLEtext1http://www.mediamatic.net/id/1612352010-09-13T14:52:10+02:00*Openmargin en World of Citycraft winnen DOEN PitchPubliek en jury hebben gestemd tijdens Kom je ook? 6<p>Donderdag 9 september - Tijdens Kom je ook? 6 pitchten zeven enthousiaste genomineerden hun projectplan aan het publiek en de jury. <a href="http://www.mediamatic.net/page/159654/nl">*openmargin</a> en <a href="http://www.mediamatic.net/page/159932/nl">World of Citycraft</a> kwamen als winnaars uit de bus.</p><p>Tijdens de theepauze in het middagprogramma van <em>Kom je ook? 6 - Oops</em> werd volop gestemd. Via de backchannel was live te volgen waar alle stemmen naartoe gingen. Uiteindelijk was het projectplan <em>*openmargin</em> de favoriet bij het publiek. Met het plan zoeken initiatiefnemers Joep Kuijper, Marc Köhlbrugge en Ruth Koppenol naar een publieke ruimte in de marge van het digitale boek. Lezers kunnen notities voor elkaar achterlaten om zo een dialoog te starten. Zo ontstaat een verrijking van de tekst en verbindt het de lezers.</p>
<h3>Juryprijs</h3>
<p>De jury bestaande uit Björn Stenvers (Amsterdams Historisch Museum), Willem Velthoven (Mediamatic), Yu-Lan van Alphen (Stichting DOEN) en Steve Elbers (Stichting DOEN) kozen <br/>
<em>World of Citycraft</em> als winnaar. Het idee dat werd gepresenteerd door Ekim Tan en Harmen van de Wal is erop gericht middels een online game over een echte stad, werkelijke problemen en wensen van bewoners in kaart te brengen. Urban planning doe je samen.</p>
<h3>Clinics</h3>
<p>De pitches waren goed uitgewerkt en gericht op het aanspreken van een nieuw publiek op een innovatieve manier. Stichting DOEN biedt beide winnaars een gratis één-daagse clinic aan die wordt verzorgd door Mediamatic. In intensieve samenwerking wordt de pitch tijdens deze clinic uitgewerkt tot een projectplan dat kan worden ingediend voor een subsidieaanvraag.</p>Michael Groenhttp://www.mediamatic.net/id/131630ARTICLEtext1http://www.mediamatic.net/id/2142622011-05-09T09:58:02+02:00Kom je ook? Crowdsourcing op 16 juni<a href="http://www.komjeook.org/crowdsourcing">Koop nu je kaartjes voor Kom je ook? Crowdsourcing</a>. <a href="http://www.komjeook.org/page/56694/nl">De prijs loopt elke dag op dus wees er snel bij.</a><p>Crowdsourcing is het "<em>outsourcen to the crowd</em>": het uitbesteden van taken aan je publiek die je normaliter zelf zou doen of zou uitbesteden aan derden. Crowdsourcing combineert klassieke sociale samenwerkingen met moderne middelen, maar wat zijn de nieuwe ontwikkelingen in kunst en erfgoed, en hoe zet je de crowd in voor je eigen organisatie?</p><p><em>Kom je ook?</em> biedt vier keer per jaar een dagprogramma met een thema dat aansluit op de laatste innovaties in de culturele sector. Sprekers uit binnen- en buitenland geven voorbeelden uit de praktijk, er zijn workshops, interactieve installaties en een borrel. </p>
<p>Kaartjes voor <em>Kom je ook?</em> zijn te koop op <a href="http://www.komjeook.org">www.komjeook.org</a>. De prijs is begonnen bij € 50,- en loopt op bij ieder kaartje dat is verkocht dus wees er snel bij. Inclusief lezingen, workshops, lunch en borrel.</p>http://www.mediamatic.net/id/36958ARTICLEtext1http://www.mediamatic.net/id/952582009-07-02T10:36:59+02:00Logo 'Kom je ook?'The troubles and successes of making the 'Kom je ook?' logo.<p>When you embroider, what you really do is work in a grid. You have a piece of cloth with a very distinct pattern on it, which you use and need to use when embroidering. These are the rules and this is how you learn. So when I had to step out of this grid it proved very difficult. (Studying Graphic and Typographic Design didn't help either of course. There you learn to draw and space letters with accuracy to the millimeter.)</p><p>The first attempt I made, I tried my hardest to loosen it up, but as you can see, that didn't work at all. It is still as rigid and neat as a cross-stitch needs to be, is supposed to be. In order for me to, at least try to, lose that cross-stitch-neatness I decided to embroider on regular cloth. But it was not only the change in material that got me to this second stage; I also had to change my state of mind and try to forget everything I had ever learnt about embroidery. It resulted in a piece that is as far away as I could get from cross-stitch without it turning into something I was just sewing. </p>
<p>From these two extremes I began on my third attempt, which seems to be a good compromise between both: I drew the letters on my computer screen, traced them on the embroidery cloth and started embroidering without worrying too much about what is right and what is wrong. The combination of the loosely drawn letters and the cross-stitch rules, resulted in a playful, but undeniably embroidered logo. The best of both worlds I guess.</p>
<p>P.S. The logo is still being worked on.</p>Laura Bultmanhttp://www.mediamatic.net/id/74419ARTICLEtext1http://www.mediamatic.net/id/983002009-08-18T21:40:20+02:00Expertmeeting met Frankie Roberto bij Erfgoed Nederlandvoor de meest sociale musea, en ook voor de meest innovatieve<p>Vorige week spraken Taco (Deneuve Cultural Projects) en ik met Anne Vroegop en Marjolein Cremer van Erfgoed Nederland (EN). EN doet mee aan ‘Kom je ook?’ 2 door Frankie Roberto op te nemen in hun buitenlandse bezoekersprogramma. We kwamen samen om te brainstormen over de expertmeeting met Frankie op maandag 7 september.</p><p>Frankie Roberto komt een dagje eerder naar Amsterdam om van gedachten te wisselen met een select gezelschap. </p>
<p>We vroegen Frankie vooraf aan te geven waar hij over zou willen praten. Hij gaf ons een aantal praktische pointers. Vanuit zijn achtergrond als experience designer denkt hij na over hoe je een museumbezoek zo ‘sociaal’ mogelijk kunt maken, ook online. Maken mensen plannen voor hun bezoek online op een <em>sociale</em> manier? Denk aan <a href="http://www.last.fm/"><em>last.fm</em></a> waar je kunt zien wie van je vrienden ook naar jouw geplande concert gaan. Bestaat er zoiets op museum of expositie gebied? Is er een service die je aanbevelingen geeft welke tentoonstellingen te bezoeken, gebaseerd op waar je al heen bent geweest, of op wat je vrienden goed vinden? <br/>
Anne kent er één: <a href="http://narb.me/"><em>NARB</em></a>, een online “ontdek-kunst-service” (ook mobiel), waar bezoekers tentoonstellingen kunnen beoordelen. De service wordt gesponsord door het Nederlands Uitbureau (handige partner). Taco noemt het de “Iens voor de kunst”. Het lijkt hem interessant als musea NARB gaan promoten. Zij kunnen bijvoorbeeld hun bezoekers aansporen om recensies te schrijven. </p>
<p>Frankie wil verder graag nadenken over manieren om het museumpubliek direct in contact te brengen met kunstenaars of experts betrokken bij de tentoonstelling of het museum. Hij ziet bijvoorbeeld heel veel schrijvers of comedians die blogs en fora hebben. Een museum kan bijvoorbeeld een rol gaan spelen in het creëren van een publieke ruimte waar het publiek, de kunstenaars en experts elkaar vinden (buiten de expositieruimte). </p>
<p>Anne merkt op dat Nederlandse musea nog weinig doen met serious games en ziet daar interessante mogelijkheden. En ik maak me druk om wie we dan gaan uitnodigen. We willen een inspirerend gesprek. Dan moeten we die mensen uitnodigen die graag WILLEN vernieuwen. “Wie zijn de vernieuwers in museumland?” Maar we hebben het ook over het sociale web. “Welk museum is op dit moment het meest sociaal?” Misschien kunnen we een poll openen op onze website en het voorleggen aan het publiek. Of is dat een beetje al te gemakkelijk?</p>
<p>Genoeg ideeën en genoeg vragen. Het was een fijn gesprek. Anne, Marjolein en Frankie gaan er een intense expertmeeting van maken.</p>Martine Posthuma de Boerhttp://www.mediamatic.net/id/24375ARTICLEtext1http://www.mediamatic.net/id/1032412009-11-03T12:42:06+01:00Art Sounds & Back in a Bite winnen DOEN Pitch 2Aletta en N8 scoren op Kom je ook? 2 in de Hermitage<p>8 september 2009 – De winnaars van de DOEN pitch tijdens Kom je Ook? 2 zijn bekend! Radna Rumping van n8 won de publieksprijs met haar voorstel <a href="http://www.mediamatic.net/page/98077/nl">Art Sounds</a>. Evelyn de Roos van Aletta won de juryprijs met <a href="http://www.mediamatic.net/page/101406/nl">Back in a Bite</a>.</p><h3>Publieksstem</h3>
<p>Er werd volop gestemd op de Magere Brug, op weg naar de borrel in de Bazel. Het publiek koos massaal voor het plan van Radna Rumping van n8 getiteld <a href="http://www.mediamatic.net/page/98077/nl">Art Sounds</a>, waarmee ze jongeren naar het museum wil trekken door muzikanten in te zetten.</p>
<h3>Jurystem</h3>
<p>De jury, die bestond uit Gillian Moore (South Bank Center), Frankie Roberto (Rattle Research), Willem Velthoven (Mediamatic), Yu-Lan van Alphen (Stichting DOEN) en Steve Elbers (Stichting DOEN), koos voor het voorstel van Aletta, het Instituut voor Vrouwengeschiedenis. Evelyn de Roos pitchte dit plan waarin het delen van recepten en verhalen van migrantenvrouwen centraal staat. </p>
<h3>De prijs</h3>
<p>De pitches van Radna en Evelyn waren goed uitgewerkt en gericht op het aanboren van een nieuw publiek op een innovatieve manier. Beide winnaars krijgen een gratis één-daagse clinic verzorgd door Mediamatic. Tijdens deze clinic wordt de pitch uitgewerkt tot een projectplan dat kan worden ingediend voor een subsidieaanvraag bij Stichting DOEN en eventueel bij andere fondsen.</p>
<h4>Kom je Ook? 2 was een groot succes; morgen volgt een volledig verslag.</h4>-ARTICLEtext1http://www.mediamatic.net/id/1569822010-08-26T10:24:31+02:00'Elk voordeel heb z'n nadeel' 1Soms kan een fout leiden tot een onbedoeld positief resultaat<p>Wees niet bang voor missers, wie weet doe je daardoor wel de ontdekking van de eeuw. Tot die tijd komt zullen we nog maar even terugkijken naar de meest succesvolle blunders van de geschiedenis.</p><h3>Christoffel Columbus</h3>
<p>Columbus kwam rond 1484, door contact met diverse wetenschappers, tot de overtuiging dat het mogelijk was om Azië te bereiken door naar het westen te varen. In 1492 kreeg hij eindelijk toestemming van de Spaanse koning om dit plan uit te voeren. Hij vertrok op 3 augustus 1492 en op 12 oktober kwam er inderdaad land in zicht. Hij was in de veronderstelling dat het India was en noemt de bewoners dan ook Indianen. Helaas bleek het geen India te zijn, maar Amerika. Je kon Azië dus niet bereiken door naar het westen te varen, maar het zorgde wel voor de ontdekking van Amerika.</p>
<h3>Spencer Silver</h3>
<p>Silver was een scheikundige die werkte voor het onderzoeksteam van 3M. Hij was opzoek naar een nieuwe sterke lijm. Deze ontdekte hij, alleen was het niet zo sterk als hij had gehoopt. Het bleek zelfs zwakker te zijn dan wat 3M tot dan toe fabriceerde, het hechte wel aan objecten maar kon daar ook weer gemakkelijk vanaf gehaald worden. Spencer besloot het idee niet weg te gooien, maar het werd ook niet als nuttig beschouwd. Tot zijn collega Arthur Fry, die in zijn kerkkoor zong, zich weer eens ergerde aan de boekenleggers die uit zijn gezangboek vielen. Hij herinnerde zich de lijm die Silver had ontwikkeld en smeerde dit op zijn boekenleggers. Met succes; de post-it was geboren. </p>
<h3>Alexander Flemming</h3>
<p>Flemming deed onderzoek naar stafylokokken, een schadelijke bacteriesoort. Op een dag kwam hij thuis en zag dat één van zijn bacterieculturen, die hij bij het raam had laten staan, was besmet met een schimmel. Inplaats van dit mislukte exemplaar weg te gooien, besloot hij het beter te bekijken. Hierdoor kwam hij tot de ontdekking dat rondom de schimmel, alle bacteriën waren verdwenen. Het bleek dat de schimmel een bacteriedodende stof afscheidde, door Flemming benoemd als penicilline.</p>
<h3>Assepoester</h3>
<p>Het glazen muiltje dat gevonden wordt door een prins, misschien wel het meest bekende detail aan het sprookje van assepoester. Helaas is dit niet zoals het verhaal vroeger verliep. In 1697 maakte een Franse schrijver een fout waardoor assepoester voor altijd op glazen schoenen zou lopen. Charles Perrault schreef het verhaal op, maar had zich vergist in één woord. De schoenen waren oorspronkelijk van eekhoornbont wat in het Frans <em>vair</em> heet. Perrault verwisselde dit voor het gelijk klinkende <em>verre</em>, waardoor assepoester vanaf dat moment glazen muiltjes droeg.</p>Marilou de Haanhttp://www.mediamatic.net/id/154165ARTICLEtext1http://www.mediamatic.net/id/1287992010-02-11T10:59:44+01:00Know-How Show-How + MyStage winnen Doen Pitch<p>Zojuist won het cultural heritage netwerk Know-How Show-How, een 'Grannypedia', van Dima Stefanova de juryprijs van Kom je Ook. Het publiek stemde massaal voor MyStage, een online platform voor muzikanten, fans en podia.</p><p>"Ik wil graag een systeem opzetten voor het bewaren en delen van erfgoed informatie. Het moet toegankelijk zijn voor iedereen en ik hoop dat het bijdraagt aan een ontwikkeling dat we weer meer zelf producten maken en verbouwen. Massa comsumptie mag voor mij vervangen worden door duurzame creativiteit', aldus Dima. <a href="http://www.mediamatic.net/id/128188">Lees meer..</a>. Zij won met haar plan een DOEN Clinic waarin ze haar plan verder gaat uitwerken.</p>
<p>MyStage is een online platform waar artiesten, venues en fans samenkomen. <a href="http://agenda.wormweb.nl/">WORM</a>, kunstenaarscollectief, podium, filmzaal en internetplatform, uit Rotterdam geeft met MYSTAGE de fan en muziekliefhebber de mogelijkheid om een eigen avond samen te stellen en te organiseren op dagen dat het podium normaal gesproken dicht is. Ook Katelyn en Jacco van WORM gaan binnenkort hun plan verder uitwerken tijdens een DOEN Clinic.</p>Michel Langendijkhttp://www.mediamatic.net/id/13554ARTICLEtext1http://www.mediamatic.net/id/1375092012-11-30T15:40:18+01:00Overal Vincentzoek de van gogh reproducties<h6>Deze winnaar publieksprijs 4 volgde een <a href="http://www.mediamatic.net/page/143169/nl">DOEN clinic</a>, ontving subsidie</h6>
<p>Vangogheverywhere.com is een web-based interactieve kaart waar iedereen foto's en verhalen kan uploaden van Van Gogh reproducties (t-shirts, bekers, posters etc) in hun eigen leefomgeving.</p><p>Als een van de meest bekende kunstenaars aller tijden is <a href="http://www.mediamatic.net/1585/nl/vincent-van-gogh">Van Gogh</a> in het collectieve geheugen van de mensheid gegrift. In Amsterdam, Moskou, de VS, tot het platteland van China, overal heeft men zijn kunstwerken gezien. We weten precies waar Van Gogh vandaan komt. Het is zelfs bekend waar hij allemaal heeft gewoond, waar zijn werk is gemaakt en waar het allemaal hangt. Dit platform gaat echter niet over de originele werken, maar is geheel gewijd aan de vraag: wat gebeurt er met Van Gogh reproducties? </p>
<p>Denk maar eens aan de talloze blauwe driehoekige poster-dozen waar de toeristen mee naar huis gaan. Naast deze officiële posters zijn er ook veel onofficiële kopieën: een Zonnebloemen bushokje in Zuid Amerika, een 10 meter hoog Van Gogh schilderij op ezel in een maïsveld in Kansas, en een heel dorp in China gewijd aan het produceren van van Gogh merchandise zoals mokken, pennen, broodtrommels, koelkast-magneten, t-shirts en posters. Inmiddels is zijn werk zo vaak bewerkt en nagedrukt dat reproducties – getrouwe kopieën, afdrukken, t-shirts, bekers, pennen, en powerpoint bestanden met de Starry Night soundtrack – een eigen leven zijn gaan leiden. Sterker nog: Van Goghs bekendste schilderijen worden vele malen vaker buiten musea gezien dan in oorspronkelijke vorm. In welke context komt Vincent dan terecht? Welke waarde hechten mensen aan deze kopieën? Wie is Van Gogh voor hen? De onnavolgbare reputatie van deze blijvend populaire kunstenaar stoelt voor een deel op deze voortdurende reproductie. VanGoghEverywhere.com biedt een digitaal platform om de internationale toe-eigening van de beelden van Van Gogh in de vorm van reproducties te traceren en herontdekken.</p>Shailoh Phillipshttp://www.mediamatic.net/id/76783ARTEFACTproject1http://www.mediamatic.net/id/1444292012-12-07T13:53:38+01:00ParticipatieIn de vorm dat ik het ermee eens ben:<p>Moet er niet een nieuwe definitie komen voor het woord ‘online participatie’? Want wanneer vindt er interactie plaats; al wanneer iemand je stuk leest?</p><p>Op 5 maart 2010 plaatste Blair Kneppers op de website van Erfgoed 2.0 een blogpost met de title <a href="http://erfgoed20.wordpress.com/2010/03/05/what’s-in-it-for-me/"><em>‘De vraag blijft: “What’s in it for me?”’</em></a>. Hierin beschrijft hij pubieksparticipatie als volgt:</p>
<p><em>“Musea begeren <a href="http://www.martijnstaal.nl/2009/01/22/algemeen/interactie-en-publieksparticipatie-bij-tentoonstellingen/">‘publieksparticipatie’</a>, en dit is waar het al fout gaat, als je het mij vraagt; het doel is slechts om een reactie uit te lokken en verder niets. Het is een vraag stellen, en niet luisteren naar het enthousiaste antwoord. Dit loopt uit op een dode spoor. Mensen hebben heel goed door wanneer ‘publieksparticipatie’ ingezet wordt als marketingmiddel, en trappen er niet snel in.</em></p>
<p><em>Echte participatie moet van twee kanten komen. Echte participatie betekent dat er twee of meer partijen in gesprek gaan, op elkaar reageren en op die manier respect voor elkaar opbouwen. Dit bereik je alleen door je te mengen in het gesprek, het gesprek initiëren en stimuleren, en dit vraagt natuurlijk om een grote investering. Het resultaat? Trouwe ambassadeurs en vrienden, die telkens terug zullen komen. Dit is waar nieuwe media voor zijn. Het zijn alternatieven, en geen snelle oplossingen; je moet er wel wat voor doen, wil je succesvol zijn.”</em></p>
<p>Zo is het. Participeren betekent dat er interactie plaatsvindt. Maar in welke mate? Wenger verteld ons het volgende in het stuk <a href="http://www.open.ac.uk/ldc08/sites/www.open.ac.uk.ldc08/files/Learningasasocialsystem.pdf"><em>Community of Practice (1998)</em></a> over participatie. De tekst heb ik overgenomen uit Melle Gloerichs’ <a href="http://www.glowrich.com/wp-content/uploads/2008/09/scriptie-melle-gloerich-online-participatie.pdf">Afstudeerscriptie over online participatie</a> waarin hij het woord <em>participeren</em> naar mijn mening goed uitwerkt.</p>
<p><em>“Participeren impliceert dat er wordt samengewerkt, dat een groep mensen gezamenlijk bezig is met een activiteit. Dit kan enerzijds een langdurig verbond zijn, zoals bij het organiseren van mensen en taken in een bedrijf om deze winstgevend te houden, of heel kortstondig zoals bij het reageren op een nieuwsbericht op een website. Toch zijn ze fundamenteel niet verschillend.</em><br/>
<em>Participatie beperkt zich niet tot de momenten dat er actieve betrokkenheid is bij een community. Ook als iemand niet actief betrokken is, is iemand er onderdeel van zolang beide partijen deze participatie herkennen (Wenger 1998b, 55-57).</em><br/>
<em>Wat Wenger dus zegt is dat participatie niet kan worden gemeten in de tijd dat iemand bezig is met actieve interactie met een community, maar dat als er überhaupt deel wordt uitgemaakt van een community er kan worden gesproken van participatie. Maar ook het totaal niet participeren in een community zegt iets. Wenger beargumenteert dat participeren net zo goed een keuze is als niet participeren en dat beide vormen in zekere zin bepalend zijn voor identiteitsvorming (Wenger1998b, 164-72).”</em><br/>
Hier kom ik dus weer op met mijn stuk <a href="http://www.mediamatic.net/page/143255/nl">iloveLurkers</a>: mensen kijken, lezen, misschien “bookmarken”, heel misschien reageren en klikken verder.</p>
<p>Omdat ik nu toch aan het plakken ben:<br/>
<em>“Een belangrijk voordeel van online participatie is dat er een ‘opname’ wordt gemaakt van de interacties tussen mensen en dat ze hier naar kunnen verwijzen (Ruhleder and Twidale 2000). Hierbij moet wel worden aangetekend dat er in een vastomlijnde omgeving wordt gewerkt, zoals bijvoorbeeld binnen <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/WebCT">WebCT</a>. Een minder grote druk ligt bij bezoekers van een website of forum om te reageren doordat zij anoniem kunnen blijven, dit is bij “real-life” participatie niet mogelijk.”</em> (Wederom van <a href="http://www.glowrich.com/wp-content/uploads/2008/09/scriptie-melle-gloerich-online-participatie.pdf">Melle Gloerich</a>)</p>
<p>Online participeren en participatie in <em>real life</em> zijn dus niet geheel over een kam te scheren. De wjize van communiceren is heel anders en kan met veel meer emotie of juist zonder emotie, je kunt andermans “dialogen” nalezen op een willekeurig tijdstip en geheel anoniem...</p>Esther Mannaertshttp://www.mediamatic.net/id/100329ARTICLEtext1http://www.mediamatic.net/id/1545862012-10-19T14:56:48+02:00About Kom je ook?Symposium, trainings, community<p>Read more about our vision, our approach and our partners. Or visit the <a href="http://www.komjeook.org">Kom je ook? website.</a></p><h4>Vision</h4>
<p>The world of art and culture is changing. Classical ways of consuming culture make way for new practices. Especially the recent developments in new media enable us to approach the 21st century audience in other ways. It has become possible to challenge your audience, to invite them to participate and then allow them to share their experiences with an online community. At <em>Kom je ook?</em> (KJO) we have the necessary knowledge to recognize the latest trends and to anticipate them. And we are courageous enough to apply these innovations ourselves and thus inspire others in new practices of working. </p>
<h4>Kom je ook?</h4>
<p><em>Kom je ook?</em> is a Dutch phrase that is often found on an invitation for a children's birthday party. It translates to "will you come?" and invites you to our symposium in a way that already indicates what you can expect. Because our event is not a simple line-up of speakers but an interactive program where the audience is expected to participate in all sorts of ways. It's a party!</p>
<h4>What to expect</h4>
<p>Four times a year the KJO symposium offers participants a full day program with a theme in line with the latest trends and developments in the cultural sector. Where national and international speakers offer the best practices right from the work floor. And that's exactly what KJO is all about, the practice. We won't offer you theoretical lectures but provide tangible examples of innovation and the implementation of new techniques in existing situations. In addition we offer a selection of workshops and interactive installations combined with refreshments. For examples of previous editions of KJO you can look <a href="http://www.komjeook.org/page/35441/nl">here</a> (but keep in mind that almost all information will be in Dutch). </p>
<h4>Community</h4>
<p>Our community keeps growing. With every new edition (and we are up to the ninth) the number of members increases, both online and offline, on the website and at the symposia. Since january 2011 KJO has her own website, before that we were part of the Mediamatic network. However, we have grown so much that it was time for us to move out on our own. Our community can be found under <a href="http://www.komjeook.org/search/9328">mensen</a> (which means 'people') and consists of the programmers, curators, conservators, educators and those who are simply interested in art, culture and heritage. </p>
<h4>DOEN Pitch</h4>
<p>The DOEN Foundation collaborates with KJO in the form of the DOEN Pitch. Leading up to the symposium cultural institutions and professionals can send us their ideas for innovation in the sector. DOEN then selects five of the best ideas and offers their creators the opportunity to pitch it during the symposium. The audience and judges then choose two winners and DOEN provides them with a clinic to elaborate their pitch and increase their chances for financing. Check out <a href="http://www.komjeook.org/doenpitch">www.komjeook.org/doenpitch</a> for more information and how to apply. </p>
<h4>Organisation</h4>
<p>The symposium and all adjacent activities are organized by a dedicated group of professionals at <a href="http://www.mediamatic.net">Mediamatic</a> and <a href="http://www.deneuve.nl/">Deneuve cultural projects</a>. At the top of this page you can find the names of all of those involved, together with a link to their personal profiles. </p>
<h4>Partners</h4>
<p>Our partners are <a href="http://www.mondriaanfoundation.nl/">Mondriaan Stichting</a>, <a href="http://www.doen.nl/">Stichting DOEN</a>, <a href="http://www.fondspodiumkunsten.nl/">Fonds Podiumkunsten</a> and <a href="http://www.cultuurparticipatie.nl/">Fonds voor Cultuurparticipatie</a>.//</p>
<h4>Contact</h4>
<p>We are always happy to hear your thoughts and are willing and able to provide you with any additional information you might need. You can call us on +31 (0)20 638 99 01 and by email on <a href="mailto:komjeook@mediamatic.nl">komjeook [at] mediamatic.nl</a></p>Over onsAlgemene informatie over Kom je ook?<p>Maak kennis met het team, onze visie en partners. Kom je ook? heeft nu ook een eigen website. <a href="http://komjeook.org">Die vind je hier.</a></p><h4>Visie</h4>
<p>Het kunst- en cultuurlandschap is aan het veranderen. De klassieke manieren van cultuurconsumptie maken plaats voor nieuwe manieren van werken. Vooral de ontwikkelingen op het gebied van nieuwe media maken het mogelijk om het publiek van de 21e eeuw op een andere manier te benaderen. Het wordt mogelijk om je publiek uit te dagen, te laten participeren en ze alles te laten delen met hun online community. Bij <em>Kom je ook?</em> hebben wij de nodige kennis om de laatste trends op dit gebied te herkennen en hier soms zelfs op vooruit te lopen. Daarnaast zijn we ook moedig genoeg om deze innovaties zelf toe te passen en hiermee anderen te inspireren in nieuwe manieren van werken. </p>
<h4>Kom je ook?</h4>
<p>De naam van ons symposium <em>Kom je ook?</em> is een van de zinnetjes die je vaak kan vinden op voorgedrukte uitnodigingen voor verjaardagsfeestjes. "Kom je ook op mijn feestje?" En dat laat dan meteen zien met welke insteek wij aan dit evenement werken. Verwacht geen standaard line-up van sprekers maar juist een interactief programma waaraan je op verschillende manieren kan participeren. Het is bijna een feestje. </p>
<h4>Wat kan je verwachten?</h4>
<p>Het symposium <em>Kom je ook?</em> biedt vier keer per jaar een dagprogramma met een thema dat aansluit op de laatste ontwikkelingen en trends in de culturele sector waarbij sprekers uit binnen- en buitenland voorbeelden uit de praktijk geven. En daar gaat het bij <em>Kom je ook?</em> precies over, de praktijk. We bieden geen theoretische lezingen maar geven meteen concrete voorbeelden van innovatie en de implementatie van nieuwe technieken in bestaande situaties. Ook zijn er workshops, interactieve installaties en een borrel. Voor voorbeelden van eerdere edities kun je <a href="http://www.komjeook.org/page/35441/nl">hier</a> verder kijken. </p>
<h4>Community</h4>
<p>Het netwerk van <em>Kom je ook?</em> blijft groeien, met elke editie (en we zitten inmiddels op de negende) neemt het aantal leden toe. Online en offline, op de site en bij de symposia. Sinds januari 2011 heeft <em>Kom je ook?</em> haar eigen website, tot die tijd waren we onderdeel van het Mediamatic netwerk. Maar wij zijn inmiddels zover gegroeid dat het tijd werd dat we op eigen benen gingen staan. Ons netwerk vind je onder de kop <a href="http://www.komjeook.org/search/9328">mensen</a> en bestaat uit beslissers, programmeurs, curatoren, conservatoren, educatoren en algemeen geïnteresseerden in de kunst-, cultuur- en erfgoedinstellingen. </p>
<h4>DOEN Pitch</h4>
<p>Stichting DOEN werkt samen met <em>Kom je ook?</em> met de DOEN Pitch. Vooraf aan het symposium kunnen culturele instellingen en professionals hun ideeën voor innovatie inzenden. Hier worden vijf inzendingen uit geselecteerd die de mogelijkheid krijgen hun idee te pitchen tijdens het symposium. Het publiek en een jury kiezen twee winnaars die vervolgens met een clinic begeleiding krijgen in het uitwerken van hun idee en zo de kans op financiering vergroten. Meedoen aan de DOEN Pitch kan via <a href="http://www.komjeook.org/doenpitch">www.komjeook.org/doenpitch</a> </p>
<h4>Organisatie</h4>
<p>Het symposium en alle omringende activiteiten worden georganiseerd door een toegewijd groepje professionals bij <a href="http://www.mediamatic.net">Mediamatic</a> en <a href="http://www.deneuve.nl/">Deneuve cultural projects</a>. Bovenaan deze pagina staat een opsomming van iedereen die direct bij de organisatie betrokken is. </p>
<h4>Partners</h4>
<p>Onze partners zijn de <a href="http://www.mondriaanfoundation.nl/">Mondriaan Stichting</a>, <a href="http://www.doen.nl/">Stichting DOEN</a>, <a href="http://www.fondspodiumkunsten.nl/">Fonds Podiumkunsten</a> en <a href="http://www.cultuurparticipatie.nl/">Fonds voor Cultuurparticipatie</a>.</p>
<h4>Contact</h4>
<p>Wij staan open voor feedback en zijn altijd bereid informatie te verstrekken en verdere toelichting te geven. We zijn telefonisch bereikbaar op 020 638 99 01 en via email op <a href="mailto:komjeook@mediamatic.nl">komjeook [at] mediamatic.nl</a></p>-ARTICLEtext1http://www.mediamatic.net/id/1545062010-09-15T16:24:02+02:00KJO6 SprekersZij zijn komen spreken tijdens Kom je ook? 6 - Oops<p>Voor deze editie hebben we sprekers gevonden die bereid zijn te vertellen over hun fouten, zodat wij daarvan kunnen leren.</p>
<p>Interesse om zelf ook je leermomenten te delen? <a href="http://www.mediamatic.net/page/151752">Kom spreken</a> en krijg vooraf coaching van De Baak.<br/>
<br/>
</p><p>Deze lijst wordt up to date gehouden en aangevuld met nieuwe bevestigde sprekers.</p>-SET1http://www.mediamatic.net/id/1551452010-07-15T17:24:56+02:00Een stap dichterbij 9 september<p>Het programma van Kom je ook? 6 krijgt steeds meer vorm. We hebben al zeven <a href="http://www.mediamatic.net/id/154506">bevestigde sprekers</a>, waaronder de keynote spreker, journalist en auteur Kathryn Schulz. De DOEN Pitch is ook weer open voor aanmeldingen.</p><h3>Het programma</h3>
<p>Het voorlopige programma voor 9 september is te vinden onder het kopje <a href="http://www.mediamatic.net/komjeook">‘Kom je ook?’</a>. Uiteraard zal deze de komende tijd nog verder uitgebreid worden, maar het geeft alvast een globaal beeld van de dag. De lijst met sprekers bevat mensen uit heel verschillende disciplines. Van beeldend kunstenaar tot auteur of theatermaker, ze komen allemaal praten over fouten en wat je ervan kan leren. <br/>
Onder hen is Kathryn Schulz, de nieuw bevestigde keynote spreker. Zij is auteur van ‘Being Wrong - Adventures in the Margin of Error’. Een onderzoek naar waarom het zo bevredigend is om gelijk te hebben en zo ergerlijk om je te vergissen. Zij wil ons prikkelen om op 9 september één van ‘s werelds meest uitdagende vragen te stellen; Wat als ik het fout heb? </p>
<h3>Nieuwe ronde, nieuwe kansen</h3>
<p>De DOEN Pitch is weer open voor inschrijvingen. Dus heb je een goed idee dat is gericht op participatie in cultuur? <a href="http://www.mediamatic.net/id/98093">Geef je dan op</a>. Genomineerden krijgen de kans hun concept in twee minuten te pitchen aan de jury en het publiek. Kom in contact met potentiële partners en vergroot je kans op subsidie. </p>
<h3>Navigeren</h3>
<p>Zoals waarschijnlijk al opgevallen is, hebben we de structuur van de Kom je ook? pagina iets aangepast, zodat de navigatie nog beter verloopt. Je vindt meer informatie over de sprekers onder (hoe kan het ook anders) het nieuwe kopje ‘sprekers’. Uiteraard zal er de komende tijd nog veel geüpdate worden, dus houd de blog, Facebook en Twitter in de gaten voor meer nieuwtjes.</p>Marilou de Haanhttp://www.mediamatic.net/id/154165ARTICLEtext1http://www.mediamatic.net/id/1555042010-08-05T15:12:22+02:00Een fout is een fout, ook als je ermee wegkomtEr zijn plaatsen op de wereld waar je echt geen fouten wilt maken. Hoog op deze lijst staan veertien bergtoppen die hoger reiken dan 8000 meter, de Achtduizenders.<p>Kathryn Schulz is keynote speaker tijdens de eerstvolgende Kom je ook? en doet onderzoek naar het maken van fouten. Hiervoor interviewde zij een groot aantal mensen, wat interessante cases heeft opgeleverd met betrekking tot missers en hoe mensen er mee om gaan. Wij lichten in verschillende blogs drie van haar gesprekken uit.</p><p>Als je iemand die alle Achtduizenders beklommen heeft, vraagt wat zijn grootste fout ooit is, dan sta je klaar voor de ergste verhalen. Ed Viesturs’ antwoord was echter dat zijn grootste fout ooit het doorzetten van zijn tocht was, om de top van de K2 te halen. Direct denk je aan andere vragen; hoeveel vrienden heeft hij verloren? Heeft hij ernstig letsel opgelopen? </p>
<p>Alles is goed afgelopen. Het ging erom dat hij één moment niet geluisterd heeft naar zijn instinct, dat hij één keer zijn leven echt in gevaar bracht. Hij mag er dan goed vanaf gekomen zijn, voor hem blijft dit zijn grootste fout. Als je op een dergelijke hoogte zit, kun je jezelf zoiets niet permitteren. </p>
<p>Kathryn Schulz interviewde hem onder andere om een hypothese te testen, ‘de paradox van de fout’: wanneer het je doel is om het maken van fouten te ontwijken, moet je er permanent van uitgaan dat je er elk moment één kan maken.<br/>
Lees het volledige interview op haar <a href="http://www.slate.com/blogs/blogs/thewrongstuff/archive/2010/06/14/into-thin-error-mountaineer-ed-viesturs-on-making-mistakes.aspx">blogpagina</a></p>Marilou de Haanhttp://www.mediamatic.net/id/154165ARTICLEtext1http://www.mediamatic.net/id/1559712010-08-09T09:57:04+02:00Intensief en productiefWinnaars publieksprijs DOEN Pitch voltooien clinic<p>Amsterdam 27 juli 2010 - De winnaars van de <a href="http://www.mediamatic.net/doen">DOEN Pitch</a> publieksprijs zijn vandaag bij Mediamatic geweest om hun projectplan verder uit te werken. Heleen Hummelen en Wieky de Boer werkten aan het concept voor <a href="http://www.mediamatic.net/page/150963/nl">Nederland volgens Ooggetuigen</a>. Zij volgden de clinic onder begeleiding van Dick Rijken en Ellen van den Berg van Mediamatic. </p>
<p>De eerste reactie: 'Een goed benutte dag. Het was intensief maar zeer productief. We voelen ons nu wat moe, maar vooral voldaan.'</p><p>Tijdens de borrel wordt teruggekeken op een mooie dag. 'We hebben eigenlijk opvallend weinig gepauzeerd', wordt vastgesteld. 'Zelfs tijdens de lunch bleven de ideeën komen en hebben we het nergens anders over gehad', zo vertelt Wieky. 'Deze dag is met recht goed besteed'.</p>
<p>Eerder hebben Heleen en Wieky al een oriënterend gesprek gehad met Ellen. Dat was de aanloop naar de clinic van vandaag. Hoe alles is gelopen vinden beide dames nog steeds bijzonder:</p>
<blockquote>
<p>'Vrienden wezen ons op de DOEN Pitch en <em><a href="http://www.mediamatic.net/komjeook">Kom je ook?</a></em>. We liepen al een tijdje rond met ons idee, en toen we hoorden dat het thema van de dag <em>storytelling</em> zou zijn wisten we dat dit het moment was om mee te doen. In eerste instantie wilden we met onze deelname kijken hoe pitchen in zijn werk zou gaan. We waren blij verrast dat we tussen de genomineerden zaten'!</p>
</blockquote>
<blockquote>
<p>'De insteek van onze deelname was tips te verzamelen. In het achterhoofd hadden we natuurlijk ook het idee om op zoek te gaan naar financiering. We waren al vereerd met de nominatie, maar het feit dat we de publieksprijs hebben gewonnen laat zien dat er meer interesse bestaat, dan alleen die van onszelf. We hoorden wel eens dat audio niet sexy zou zijn. Dat blijkt toch anders te zijn. We waren ook bewust op zoek naar een reality check voor het idee'.</p>
</blockquote>
<p>Zijn er na de clinic van vandaag dingen aan het originele plan veranderd? Wieky geeft aan dat het concept in essentie nog als plan staat. 'Een aantal aspecten zullen toch anders aangepakt worden. Bijvoorbeeld hoe we het gebruik van mobiel zo kunnen toepassen dat het bereik onder de doelgroep zo optimaal mogelijk benut kan worden. We hebben na vandaag meerdere verspreidings-mogelijkheden ontdekt die interessant kunnen zijn voor ons project. We weten nu heel gericht welke opties we kunnen onderzoeken en het mooie is: Het kan waarschijnlijker eenvoudiger dan we dachten'. </p>
<p>De vraag wat de plannen nu zijn, wordt door het duo vol enthousiasme beantwoord: </p>
<blockquote>
<p>'We gaan verder aan de slag met wat we vandaag allemaal geleerd hebben! Er zijn veel dingen concreet geworden. We laten de kennis die we vandaag hebben opgedaan wel nog even bezinken. We hebben vandaag een grote hoeveelheid tijd bespaard. De dingen die we zelf hadden moeten uitzoeken zijn nu al voor een groot deel getackled of ingevuld. Dat maakt de clinic van vandaag misschien wel het meest waardevol'.</p>
</blockquote>Michael Groenhttp://www.mediamatic.net/id/131630ARTICLEtext1http://www.mediamatic.net/id/1560582010-07-29T16:41:29+02:00Programma updateDuncan Stutterheim en Matthijs Bouw toegevoegd aan de line-up<p>Het <a href="http://www.mediamatic.net/komjeook">programma</a> van Kom je ook?6 is inmiddels goed gevuld. De definitieve indeling wordt nog bekend gemaakt, maar bij deze geven we een update. De nieuwe toevoegingen aan het programma zijn Matthijs Bouw en Duncan Stutterheim. Zij presenteren over missers vanuit vernieuwende invalshoeken en verrassende sectoren.</p><p>De eerste sprekers die wij bekend maakten zijn mensen uit niet alleen de theaterwereld, kunstwereld of culturele sector. Ook bevestigden er mensen uit het bedrijfsleven en de politiek. Hier voegen wij nu de muzieksector en de architectuur aan toe. Twee ondernemers zullen hun ervaringen aankomende 9 september met ons delen: Matthijs Bouw en Duncan Stutterheim.</p>
<p>Duncan Stutterheim is mede-oprichter van ID&T. Het bedrijf is groot geworden met het organiseren van feesten als Sensation, Thunderdome, Mysteryland en Innercity. Jarenlang ging het voor de wind, waarop de organisator zich ook wilde differentiëren op andere gebieden. ID&T begon een eigen tijdschrift, popfestival, radiostation en enkele horecazaken. Toen Nederland in een recessie terechtkwam, merkte ID&T dat aan de bezoekers van zijn feesten. Duncan vertelt over hoe hij met het bedrijf net niet in faillisement geraakte.</p>
<p>Matthijs Bouw vertelt, ook aan de hand van eigen werk, hoe in de architectuur ieder project in principe uniek en eenmalig is. Het feit dat er weinig mogelijkheden zijn voor 'beta-testing' verhoogt de kans op mislukkingen. Een bijzondere situatie. Zoals hijzelf zegt: 'De architectuurgeschiedenis zou zijn gevormd door glorieuze mislukkingen.'</p>
<p><div style="position: relative;" class="ui_animateFigureCaption"><a href="http://www.mediamatic.net/156071/nl/matthijs-bouw">
<img src="http://fast.mediamatic.nl/f/sjnh/image/179/156071-400-267.jpg" height="267" width="400" alt="Matthijs Bouw" title="Matthijs Bouw" playable="1"/>
</a><div class="caption clearfix"><div class="caption-wrap"><p class="title"><a title="Click to get a larger image - Matthijs Bouw - Mediamatic.net" href="/156071/nl/matthijs-bouw">Matthijs Bouw</a></p> <span class="caption-sep">-</span> <p class="caption-body">Foto gevonden op <a href="http://www.destentor.nl/regio/deventer/6612796/Nominatie-voor-Sint-Jozef.ece">destentor.nl</a></p></div></div></div></p>
<p>Het programma wordt up to date gehouden. Ook via <a href="http://www.twitter.com/komjeook">Twitter</a> en <a href="http://www.facebook.com/komjeook">Facebook</a> houden we je op de hoogte van de nieuwste ontwikkelingen.</p>Michael Groenhttp://www.mediamatic.net/id/131630ARTICLEtext1http://www.mediamatic.net/id/1565402010-08-05T16:07:01+02:00Kom je ook? 6 - OopsLeer op 9 september van andermans fouten<p>Het programma is inmiddels goed gevuld en het bevat weer een heleboel interessante sprekers. Allen komen spreken over hun leermomenten of analyses, zodat wij ervan kunnen leren. Het gaat er niet om wie het heeft gedaan, maar waarom het is misgegaan en hoe het voorkomen had kunnen worden.</p><p>Keynote spreker is Kathryn Schultz, internationaal journalist voor onder andere New York Times Magazine en Rolling Stone. Ze is ook de auteur van het boek ‘Being Wrong - Adventures in the Margin of Error’. Een onderzoek naar waarom het zo bevredigend is om gelijk te hebben en zo ergerlijk om je te vergissen.</p>
<p>Duncan Stutterheim is de meest recente toevoeging aan het programma. De mede-oprichter van ID&T gaat praten over het ternauwernood voorkomen faillissement. Dit is ook het geval bij Dagmar Heijmans, oprichter van Sellaband. Hij gaat spreken over wat er allemaal mis is gegaan bij dat innovatieve crowdfunding project.</p>
<p>De theaterwereld is vertegenwoordigd, door Arnica Elsendoorn. Zij zal vertellen over het theaterstuk ‘Cassadam’, een multicultureel project dat strandde op eigen bodem. Björn Stenvers (OBA, Amsterdams Historisch Museum) zal spreken over zijn leermomenten en architect en urban planner Matthijs Bouw over de fouten die kunnen voorkomen binnen de architectuur. </p>
<p>Verdere sprekers zijn; Julius Vermeulen, adviseur visuele communicatie TNT Post. Bert Mulder, voormalig adviseur bij de Tweede Kamer. Leila Liberge, programmamanager WatWasWaar.nl en MijnVoorouders. Frans Nauta over het mislukte innovatie platform en het kunstenaarsduo Wouter Osterholt en Elke Uitentuis over hun onderzoeksproject naar het instorten van de Amerikaanse huizenmarkt en de invloed die dit had op de bewoners. Ook is er weer een DOEN Pitch, deze gaat gewoon over goede ideeën. </p>
<p>Voor het programma, updates, meer informatie over de sprekers en voor kaartjes kun je kijken op de pagina van <a href="http://www.mediamatic.net/page/133762">Kom je ook? 6</a></p>Marilou de Haanhttp://www.mediamatic.net/id/154165ARTICLEtext1http://www.mediamatic.net/id/1565602010-08-05T15:10:57+02:00Smaken VerschillenHet is toch algemeen bekend dat over smaak niet te twisten valt?<p>Tweede blog over de casestudy's van keynote speaker Kathryn Schulz. Deze keer chefkok Anthony Bourdain over de tegenstrijdigheid van smaak.</p><p>Ondanks dat we beter weten, verdedigen we onze smaak alsof er een goed en een fout bestaat. Deze termen zijn veel te hard om iets dergelijks te beschrijven. Anthony Bourdain beschrijft voedsel als een verlengde van wat je bent, nauw verbonden met je identiteit. Hierdoor is het ook niet gek dat smaak van persoon tot persoon verschilt. Dat verklaart waarom eigenlijk niet gesproken kan worden over goed en fout.</p>
<p>Toch hebben chefkoks een sterke mening over goed en fout wanneer het aankomt op de bereiding van bepaalde gerechten, en dan vooral bij klassieke recepten. Volgens Schulz lijkt het wel alsof “het juiste” synoniem is aan het volgen van een traditie. Chefkok Anthony Bourdain stemt hiermee in, er is een groot respect voor het verleden en alles wat daar niet aan voldoet is fout. Volgens hem is echter de geschiedenis van eten een geschiedenis van wisselende ingrediënten, beroepen, accommodaties en buitenlandse invloeden. Hij geeft hierbij als voorbeeld Grant Achatz, één van de pioniers van het moleculair koken. Achatz heeft een klassieke opleiding gehad, hij weet de “juiste” manier van bereiden, maar heeft toch besloten dit alles links te laten liggen. Met succes; hij heeft meer dan 20 prijzen gewonnen binnen de culinaire wereld. </p>
<p>Anthony Bourdain staat nu al enige tijd niet meer in de keuken. Hij heeft een aantal boeken geschreven en reist veel. Dat ook hier nog aardig wat leermomenten bij komen kijken kun je lezen in het volledige interview op de <a href="http://www.slate.com/blogs/blogs/thewrongstuff/archive/2010/05/31/eat-your-words-anthony-bourdain-on-being-wrong.aspx">blogpagina</a> van Kathryn Schulz.</p>Marilou de Haanhttp://www.mediamatic.net/id/154165ARTICLEtext1http://www.mediamatic.net/id/1571102012-12-07T14:25:00+01:00Hervormen of misvormenVechten tegen de dingen waar je vroeger juist voor vocht.<p>Derde blog over de casestudy’s van keynote spreaker <a href="http://beingwrongbook.com/author">Kathryn Schulz</a>. Deze keer <a href="http://dianeravitch.com">Diane Ravitch</a>, Adjunct-secretaris voor Onderwijs onder het bewind van <a href="http://www.whitehouse.gov/about/presidents/georgehwbush">George H.W. Bush</a>. Over het bijstellen van je mening en toegeven dat je fout zit.</p><p>Ravitch was een groot voorstander van de hervorming van het onderwijssysteem in de Verenigde Staten. Op verschillende posities heeft ze altijd openlijk haar mening hierover geuit en was ze actief betrokken bij het opzetten van bijvoorbeeld de wetgeving omtrent het “no child left behind” plan. Vandaag de dag noemt Ravitch haar vroegere standpunten geen hervorming maar misvorming. Datgene waar ze vroeger zo hard voor vocht is nu haar grootste vijand geworden. </p>
<p>De grootste valkuil bij het zo fanatiek nastreven van een bepaald standpunt is volgens Ravitch, dat het heel goed mogelijk is dat hetgeen waar je tegen strijdt, juist datgene is waar je naar verlangt. Dit werd ook gesuggereerd door de psycholoog <a href="http://www.skepsis.nl/jung.html">Carl Jung</a>, hij zei dat wanneer je gepassioneerd een overtuiging verdedigd, je dit voornamelijk doet tegen je eigen onderbewuste twijfel. Wanneer je dit blijft onderdrukken, wordt je je uiteindelijk bewust van die twijfel. Dit kan zorgen voor een grote omslag in je standpunt. Bij Ravitch kwam deze bewustwording langzaam, ze merkte dat de resultaten van haar onderwijshervorming juist tegenstrijdig waren met wat ze nastreefde. Het moeilijkste van alles bij het bijstellen van haar mening, was het toegeven dat ze een fout had gemaakt.</p>
<p>Tegenwoordig spreekt Diane Ravitch openlijk over haar vergissing. In haar laatste boek schrijft ze over haar fout en over wat de gevolgen zijn van het huidige lessysteem. Lees het gehele interview op de <a href="http://www.slate.com/blogs/blogs/thewrongstuff/archive/2010/05/17/diane-ravitch-on-being-wrong.aspx">blogpagina</a> van Kathryn Schulz.</p>Marilou de Haanhttp://www.mediamatic.net/id/154165ARTICLEtext1