vol 8#1 Storage Mania

Volgens sommige schattingen zal tegen het eind van deze eeuw de hoeveelheid computergeheugen in de wereld groter worden dan de hoeveelheid informatie in de wereld. De curven zullen kruisen. Op dat moment zal de vraag naar opslagruimte omslaan in een vraag naar informatie.

Tegen die tijd zullen de historici glimlachend terugdenken aan onze huidige zorgen over information overload. Wanneer immers de databanken bijgewerkt zijn zullen we overgaan tot informatie-opslag bij de bron. Verse info zal meteen opgeslurpt worden door een hongerig archief. Wie `t eerst komt, wie `t eerst maalt. Alle Intelligent Agents zullen dan door wanhopige archivarissen bij hun baasjes weggekocht worden om deel te nemen aan de rat race op zoek naar nog niet gearchiveerde data.

Maar tot die tijd is er nog veel te doen. De produktie van massageheugens heeft inmiddels een grotere omvang dan de oorlogsindustrie van het Derde Rijk en de Geallieerden tezamen in het jaar 1944. Het lelijke gezicht van het datavacuüm grijnst ons al toe over de horizon.

Meer en meer mensen zien waar het heengaat met de informatie en proberen nog snel hun slag te slaan. En de datavaris, eindelijk bevrijd van de oude fysieke begrenzingen van het archief, begint dol te draaien. De opslagruimte verdubbelt elk jaar en de prijs halveert! Eindelijk zijn we ontslagen van de moeizame verplichting te besluiten welke informatie het bewaren waard is. Wie vraagt er nog naar de zin van het archiveren bij een dusdanig exploderende capaciteit? Sla gewoon voor de zekerheid alles op. We zoeken later wel uit wat we nodig hebben. En vergeet niet een back up te maken. Back ups zijn van levensbelang, zo houden ons de computertijdschriften voor. Wij begrijpen dat die op den duurook niet veel meer uit zullen halen. Dit is een exponentiële ontwikkeling.

Een groeiend aantal instanties begint ambitieuze projecten. Alles wordt verzameld: cultuur, asteroïden, dna-patronen, kredietgegevens, telefoonconversaties, het doet er niet toe. We kunnen nog een paar jaar voort met achterstallig onderhoud, maar het wordt wel tijd de boel systematisch aan te pakken.

De autoriteiten werken mee: De vn lopen voorop maar ook de Amerikaanse regering begint haar prioriteiten te stellen en drastische maatregelen te nemen. De Clipper Chip is gecanceld. Net op tijd zien Clinton en de zijnen in waar de Electronic Frontier Foundation al een tijd voor pleitte - die Kapor is werkelijk een visionair: er is domweg geen tijd meer om al die communicaties eerst te ontcijferen, alles zal meteen opgeslagen moeten worden. (Dat verhaal over die ingenieur bij at&t/Bell labs die zogenaamd ontdekte dat de Clipper Chip niet werkt is natuurlijk alleen in de wereld gebracht om het gezicht van de regering te redden.) Inmiddels onderzoekt een speciale commissie of niet beter de datacompressie verboden kan worden.

Ook individuen beginnen de ernst van de situatie in te zien. Het aantal aankondigingen bijvoorbeeld van virtuele musea door kunstenaars neemt hand over hand toe. En een World Wide Web home page, waar trots de persoonlijk verzamelde data worden geannonceerd, is inmiddels een door brede lagen van de bevolking begeerd bewijs van goed gedrag. Multimedia zijn een geducht wapen in de strijd: een plaatje vult meer ruimte dan duizend woorden en dan hebben we het nog niet eens over video. Een andere oplossing, zij het natuurlijk een tijdelijke, is het verhogen van de resolutie. Jaag op die sampling rates! Zo'n telefoongesprek bijvoorbeeld, vult vier keer zoveel ruimte indien het in 16 bit stereo vereeuwigd wordt. En u hoeft ook helemaal geen high definition tv te kopen: de essentie van hdtv is uitsluitend de hogere resolutie van de produktie.

De Data Dandy is dan ook een verdwijnend fenomeen - typisch fin de siècle. Er zullen meer data zijn dan druppels in de zee. En niemand zal er nog mee te maken willen hebben.