René van Engelenburg

ontwerper

Enlarge

Blaas de Rietveld op! - © 2004 - René van Engelenburg foto: © Raymond Rutting / Volkskrant

René van Engelenburg (1977) maakt 'publieke ontwerpen': installaties en performances in de openbare ruimte, tijdelijke architectonische objecten en museale concepten.

In 2004 richtte hij Stichting Pleinmuseum op waarmee hij de klassieke manier van het ervaren van kunstwerken aan de orde wil stellen.

In 2014 richtte hij DROPSTUFF MEDIA BV op, pionier in media ontwerp in de (semi)publieke ruimte, musea en openbare artistieke belevingen.

Rene van Engelenburg (1977) is het type ontwerper dat vol overtuiging zijn eigen weg kiest, zonder zich af te zonderen van de wereld om hem heen. Integendeel, al zijn ontwerpen en voorstellen zijn gericht op directe interactie met de omgeving waarin hij leeft en opereert. Vaak doet hij dat met een knipoog, maar in wezen is zijn werk bloedserieus: Van Engelenburg wil de perceptie van mensen veranderen door een onorthodoxe draai te geven aan bekende beelden en gewoonten. Sinds zijn academie-tijd aan de Gerrit Rietveld Academie heeft hij school gemaakt met een serie ‘publieke ontwerpen’ waarin geijkte patronen op de grens van kunst en commercie worden onderzocht. Nog in zijn academietijd bedacht hij met een studiegenoot het project 'Treasure Pleasure' (2000): Een performance in een etalage van De Bijenkorf op de Dam in Amsterdam, waar hij kunst-ijs verkocht aan het winkelend publiek - Diezelfde academie moest het ontgelden met zijn eindexamenproject 'Blaas de Rietveld op!' (2003) waarbij studenten, docenten en publiek werden uitgedaagd om uit een raam van de eerste verdieping van het oorspronkelijke gebouw van Gerrit Rietveld te stappen, om via een glijbaan in een opblaasbaar paviljoen terecht te komen waarvan alle dragende elementen bestonden uit lucht. http://dropstuff.nl/project/opblaasbaar-rietveldpaviljoen/

Dat het hem menens is, liet Van Engelenburg zien met het project 'Pleinmuseum' (2005-2007) waarin hij de klassieke manier van het ervaren van kunstwerken aan de orde stelde; het kijken naar kunst in een museale context is aan tal van geschreven en ongeschreven regels gebonden en ook kunstenaars conformeren zich al te gemakkelijk aan de eisen van de modernistische ‘white cube’. Van Engelenburg pakte het anders aan: zijn museum is niet gesloten, statisch en geladen met traditie en betekenis, maar open, beweeglijk en vrij van geest. Het mobiele tentoonstellingspaviljoen Pleinmuseum reisde langs grote steden, waar het tijdelijk te zien was op centraal gelegen pleinen. Overdag is het museum in zichzelf gekeerd, maar ’s avonds na zonsondergang opent zich een architectonische structuur van tien bij zes meter die de publieke ruimte royaal omarmt. De wanden van dit hybride museum bestaan uit projectievlakken, waarvoor een interdisciplinair werkend gezelschap van beeldend kunstenaars, filmers, dj’s en choreografen werken ontwikkelden, die zijn opgenomen in de 100% digitale collectie. Daarmee was Pleinmuseum niet zomaar een institutionele kritiek, maar een serieuze propositie voor een fundamenteel nieuw, kameleontisch museum.
Pleinmuseum werd in 2007 in Venetië gepresenteerd als onderdeel van de Britse inzending van de 52e Internationale Biënnale en tijdens de Nuit Blanche in Parijs. In 2008 stond het project op uitnodiging van het internationale blad DOMUS op het stationsplein van Milaan tijdens de Salone del Mobile.
http://dropstuff.nl/project/pleinmuseum-at-the-52nd-biennale-di-venezia/

Voor de tentoonstelling 'Onzichtbaar Werk '(2008) over het werk van de gerenommeerde Nederlandse landschapsontwerper Michael van Gessel, werd Van Engelenburg geïnspireerd door de film ‘Dogville’ van de Dogma-regisseur Lars von Trier, waarin op een bijzondere manier een landschap werd gevormd door slechts een zwarte vloer en witte strepen. Het eindresultaat is in geen enkel opzicht een traditionele tentoonstelling, maar een omgeving waar de bezoeker zintuiglijk onderdeel uitmaakt van het geheel. 'Onzichtbaar Werk' won de DUTCH DESIGN AWARD 2008 voor beste Tentoonstellingsontwerp.
http://dropstuff.nl/project/onzichtbaar-werk/

In 2008 presenteerde hij het platform DROPSTUFF.nl als een interactieve museale hangplek dat in de vorm van een 15 meter lang ‘glazen huis’ met een LED-scherm van 60 vierkante meter dat twee jaar lang langs 12 steden in Nederland zal reizen. In samenwerking met twaalf Nederlandse musea en instellingen voor beeldende kunst werd een programmering uitgezonden die bestond uit een mix van professionele kunstwerken, jongerenfilms, en interactieve applicaties. DROPSTUFF.nl heeft veel geëxperimenteerd met interactieve installaties en publieke schermen in de openbare ruimte en heeft o.a. drie keer interactieve kunstwerken van Nederlandse ontwerpers en kunstenaars gepresenteerd tijdens de Biënnale van Venetië. (2009, 2011, 2013) http://dropstuff.nl/project/dropstuff-nl-presentatie-biennale-van-venetie-2011/

DROPSTUFF MEDIA is sinds 2014 een zelfstandig bedrijf voor digitale media experiences, een media netwerk, pionier in media ontwerp in de (semi)publieke ruimte, musea en openbare artistieke belevingen. DROPSTUFF.nl presenteert zich via videokunst en artistieke games op een netwerk van publieke schermen door heel Nederland en via interactieve installaties tijdens verschillende evenementen en op festivals. http://dropstuff.nl/programma-publieke-schermen/

René van Engelenburg studeerde Architectonisch Ontwerpen aan de Gerrit Rietveld Academie, Amsterdam (2002) en deed een Masteropleiding Ontwerpen; Architectuur en Media aan het Sandberg Instituut, Amsterdam (2005)

Fan of:
Access:

Contact information

  • René van Engelenburg
  • Media Parkboulevard 1
  • 1217 WE
  • Hilversum
  • NL