WillemDit is de eerste Arabische reisgids over Nederland. Hij gaat over Amsterdam-Noord. We hebben hem gemaakt in de zomer van 2010 met een groep redacteuren en een team van 22 kunstenaars uit Egypte, het Midden-Oosten en Nederland. Waarom kunstenaars? Dat is logisch: omdat we zonder kunstenaars nooit achter de waarheid komen. En omdat we zonder kunst de schoonheid van onszelf en de wereld niet echt kennen.
-
Nicolas (In Dutch: Sinterklaas, born in the year 280) was a christian priest and bishop of Myra, located in present day Turkey. Nowadays he is the patron of the Amsterdam docks. He was a child prodigy who, according to fables, could multiply food and calm savage water currents. Besides that he was known for his habit to share money and gold with the other kids. Even now, every December St. Nicolas comes to The Netherlands to bring presents and sweets to the Dutch children, a role which in other countries is fulfilled by Santa. His arrival in The Netherlands is ritually celebrated in every city and town, and is also broadcast by national television. His long white beard and red bishops mantle make St. Nicolas very recognizable. His assistants, the 'zwarte pieten' (black Pete's), are always with him. They are the ones that carry the gifts and candy. These zwarte pieten are generally women who paint their face black. Every year this sparks a discussion about the relation between St. Nicolas and his black servants. People never fail to point out the racist connotation. Historically, however, the skin of the zwarte pieten is not black at all: they are, after all, from Spain. It becomes black when they climb through the grime filled chimneys. Besides that they wear North-Italian costumes, because in the past North-European chimneys were usually cleaned by the kids of Italian immigrants. This means it might be more correct to start an annual discussion about working conditions and child labor.
Waarom een gids over Noord? Omdat Noord veel meer lijkt op Nederland dan Amsterdam, de hoofdstad die aan de andere kant van de rivier het IJ ligt. Behalve duinen heeft Noord alles wat Nederland heeft. En de belangrijkste eigenschappen van Nederland worden in Noord duidelijker zichtbaar dan op enig andere plek. Het lijkt wel een ‘theme park’, maar alles is echt.
Waarom Arabisch? Omdat er heel veel bewoners van Noord wortelen in de cultuur van Noord-Afrika en het Midden-Oosten, maar vooral omdat Noord de ideale bestemming is voor bezoekers uit die streken. Noord is enorm open en groen, er is heel veel water, het is er erg opgeruimd en stil. Daarom is Noord een goede plek voor een kort en ontspannend zomerbezoek aan Europa. Je ziet in deze gids veel foto's van groen; die zijn allemaal gemaakt in het hart van de zomer! En vrijwel al het groen is publiek toegankelijk en het ruikt er lekker.
Het enige wat Noord niet echt heeft, is luxe winkels. Het is niet makkelijk om er veel geld uit te geven. Als je dat wilt, dan kun je beter gewoon naar Zwitserland gaan.
Noord is, meer nog dan de rest van West-Europa, geheel ontworpen. Het land is zorgvuldig van het water gescheiden met sloten, kanalen, dijken en gemalen, en daarbij is hier en daar een fiks stuk water drooggemaakt en ingepolderd. Dat gaat niet meer met windmolens maar met betrouwbare elektrische gemalen die een zorgvuldige architectonische omhulling krijgen.
De windmolens in Noord zijn al lang verdwenen. Daarvoor kun je het beste een dagtochtje maken naar de Zaanse Schans. De polders worden tegenwoordig drooggehouden met elektrische pompen. Deze functie is nog steeds van levensbelang voor de Nederlanders, daarom hebben de pompstations vaak een uitgesproken architectuur. Deze aan de Klaprozenweg is uit 2005. Een boostergemaal, ontworpen door Bonnemayer Architecten.
Al het land is door mensen gemaakt en vormgegeven. Ook de zogenaamde ‘natuur’ buiten de ringweg en op het water is helemaal bedacht en wordt in stand gehouden met publiek geld en strenge regels. De Nederlanders zijn hier zo blij mee dat ze de vele watervogels gewoon laten zwemmen en niet opeten. Je moet meemaken hoe dramatisch het is om de stad aan de noordoostzijde te verlaten en tussen het water en de weilanden terecht te komen. Het is een verbluffende cinematografische ervaring als het landschap zich opent en het geluid om je heen verandert. Dit gaat het best op een gehuurd rijwiel.
View of the Shell building in Amsterdam Noord. The Shell building is a very prominent landmark.
Ook binnen het stedelijke deel van Noord flitst, bij het volgen van de juiste fietsroute, alles voorbij wat Nederland te bieden heeft. Het is een onophoudelijke en opwindende afwisseling. Oude monumentale dorpskernen liggen vlak naast de tuinsteden en andere zuivere voorbeelden van sociale woningbouw uit de hele twintigste eeuw. Daartussen liggen scheepswerven, chemische fabrieken en industrieel erfgoed dat wordt omgevormd tot hippe werkruimte voor kunstenaars en de media-industrie.
Nederland is vanouds een immigratieland. De bevolking van Noord is etnisch en sociaal heel divers. Er wonen rijke en machtige mensen in monumentale dijkhuizen en oude boerderijen, en er wonen illegale immigranten waarvan niemand precies weet hoe ze overleven. Het grootste deel van de bevolking is, waar ze ook vandaan komt, typisch Nederlands: veel rijker dan de gemiddelde wereldburger maar toch gewoon. Ze hebben het enorm goed met elkaar. Dit geldt ook voor de werkloze arbeiders van de oude zware industrie en voor de vijftig procent immigranten, die voornamelijk uit Suriname, Turkije en Marokko komen.
Alle huizen zijn heel goed onderhouden door hun bewoners of de overheid. De straten zijn brandschoon dankzij een slim systeem van ondergrondse vuilnisopslag. En ‘s nachts is het heerlijk rustig in Noord, omdat iedereen op tijd naar bed gaat. Dat is wel even wennen voor de bezoeker: in Nederland wordt de laatste maaltijd bijzonder vroeg gegeten: tussen zes en acht uur. In Noord kun je heel goed slapen.
Groen, nat en schoon. Zoals in veel steden in Nederland heeft Noord een systeem van ondergrondse afvalverzameling. Blauw is voor papier, geel voor glas en grijs voor restafval. De rode bak is voor kleinigheden. Hier ziet u een burger netjes haar wijn – en sapflessen in de glasbak deponeren. Afvalverwerking is duur, de grijze container gaat alleen open met de burgerafvalpas. Zo wordt voorkomen dat afval van andere gemeenten ten laste komt van de rekening van Noord.
Veel Nederlanders denken dat de kwaliteit van leven in Noord niet hoog is, maar de bezoeker ziet meteen dat hier een enorme rijkdom en welvaart heerst. Zelfs de immigranten laten de eenden gewoon zwemmen. Er is genoeg voor iedereen in Noord!
Bestuurlijk is Noord een deel van Amsterdam, maar eigenlijk is het een kolonie van die stad. In het begin van de vorige eeuw was het helemaal groen landbouwgebied en water met een paar mooie dorpjes en een kleine haven aan het IJ. De boeren en dorpelingen waren zelfstandig en trots. Ze wisten zich beschermd tegen de grote stad door de rivier en een lange dijk. Na een natuurramp in 1916 greep Amsterdam haar kans en absorbeerde het prachtige maar failliete gebied in 1921 om te voldoen aan ontembare ruimtebehoefte van de hoofdstad.
Koeien in de kerk van Durgerdam
-Dit is de kerk van Durgerdam tijdens de watersnood van 1916. Het water stond zo hoog dat de kerk de enige plek was waar de koeien nog in veiligheid gebracht konden worden. De Waterlandse zeedijk was op verschillende plaatsen doorgebroken en de zelfstandige dorpen achter de dijk werden enorm beschadigd. De dorpen zijn er, ondanks het geringe aantal doden, nooit meer financiëel boven op gekomen. Amsterdam maakte dankbaar gebruik van de problemen ten Noorden van 't IJ en kocht het land voor een zachte prijs. Noord is dus eigenlijk een kolonie van Amsterdam die nog geen 90 jaar oud is! Sommige dorpen proberen nog steeds hun eigen identiteit te cultiveren en organiseren onder andere jaarlijks hun eigen intocht van Sint Nicolaas.
Na die overname stuurde Amsterdam haar zware industrie, scheepsbouw en lastige arbeiders naar de nieuwe kolonie. En in de tweede helft van de vorige eeuw was Noord een industiestad die geregeerd werd vanaf de overkant van het water. Gaandeweg is Noord volgebouwd en met een paar tunnels en een ringweg verbonden met Amsterdam. Binnenkort wordt het via een snelle metroverbinding aangesloten op het spoor en het vliegveld. Er is een betonnen hotel met veel verdiepingen en het eerste nationale museum, het Filmmuseum, is er in aanbouw. Rond het enorme winkelcentrum aan het Buikslotermeerplein groeit een stadshart. Er staat een trots stadhuis en er wordt gewerkt aan een theater en een bioscoop. De bevolking heeft een groeiend zelfbewustzijn en het lokale bestuur ook. Het aantal Canta’s neemt af en je ziet er steeds meer bakfietsen, een teken van Hollandse welvaart en gezondheid. Noord is aan het veranderen van achtergesteld stuk Amsterdam naar een volwaardige, groene stad aan het water.
De bakfietsinvasie van Noord is begonnen. De familiebakfiets begon 10 tien jaar geleden in Amsterdam Centrum aan een opmars. De fiets wordt geassocieerd met welvaart, een hoge opleiding en een gezonde leefstijl. Hij is de tegenpool van de Canta, de mini-auto die voor mindervaliden werd geïntroduceerd en nu populair is als “poor man's car”. Beide voertuigen zijn toegestaan op de pont.
Stemmen fluisteren dat er in Noord gewerkt wordt aan een plan voor koloniale onafhankelijkheid met een volledig eigen bestuur. Geen deel meer van, maar een gelijkwaardig en trots zusje van Amsterdam, de minst normale stad van Nederland.
We wensen je een goed verblijf in Noord, de meest normale stad van Nederland.
Evelyn
Caspar
Bas
Anne
Kerim
KristyanReacties
Cleo
Ekim
Ayman
Ghalia
Dirk
Lauren
Justin
Alberto
Jeroen
Michèle
Dido
Sarah